Postanowienie NSA z dnia 6 marca 2026 r., sygn. III OSK 101/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 1317/25 odrzucającego skargę A.B. na uchwałę Prezydium Sejmu z dnia 9 maja 2025 r., nr 65 w przedmiocie obniżenia uposażenia poselskiego postanawia: 1. oddalić skargę kasacyjną, 2. oddalić wniosek Prezydium Sejmu o zasądzenie od A.B. zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 postanowienia z dnia 10 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 1317/25, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę A.B. (dalej także jako: skarżąca) na uchwałę Prezydium Sejmu (dalej także jako: organ) z dnia 9 maja 2025 r., nr 65 w przedmiocie obniżenia uposażenia poselskiego, a w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrócił skarżącej wpis od skargi w kwocie 200 złotych.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił na wstępie, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Prezydium Sejmu w przedmiocie obniżenia uposażenia poselskiego. W ocenie skarżącej jest to akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. akt, którego kontrola w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest dopuszczalna. Ze stanowiskiem tym jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie się nie zgodził i wyjaśnił, że określone akty lub czynności dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa mogą bowiem podlegać zaskarżeniu do sądów administracyjnych wyłącznie, o ile mają charakter publicznoprawny.
Sąd I instancji wskazał, że w literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że przedmiotem skargi na podstawie tego przepisu mogą być akty lub czynności, które: 1) nie są decyzją lub postanowieniem w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) podejmowane są przez podmiot wykonujący administrację publiczną. Następnie powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07 dodał, że w ramach wykładni art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyjaśniono, że w przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych. To wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Decyzja, czy postanowienie administracyjne są kierowane do konkretnych podmiotów, także akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, są kierowane przez organ administracji publicznej również do konkretnych podmiotów. Z omawianego przepisu można wnosić, że wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny (uprawnienie lub obowiązek), którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
