Wyrok SN z dnia 22 października 2025 r., sygn. II CSKP 868/23
Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego oznaczania kursu waluty waloryzacji bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów jego ustalania, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., nie są zaś bezwzględnie nieważne na podstawie art. 58 § 1 lub § 3 k.c., gdyż cel ochrony konsumenta wymagany przez dyrektywę 93/13/EWG mógłby nie zostać osiągnięty w razie stosowania sankcji bezwzględnej nieważności. W razie uznania takich postanowień za abuzywne nie jest dopuszczalne zastąpienie ich innym sposobem określenia kursu waluty wynikającym z przepisów prawa lub zwyczajów, a niemożność ustalenia wiążącego kursu waluty obcej prowadzi do nieważności całej umowy kredytu. Oceny abuzywności postanowień umownych dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, toteż późniejsze aneksy modyfikujące umowę pozostają bez wpływu na tę ocenę.
Teza AI
Istota problemu
Sprawa dotyczyła oceny ważności umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF zawierającej klauzule odsyłające do kursu waluty ustalanego jednostronnie przez bank, bez sprecyzowania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów jego wyznaczania. Kluczowym zagadnieniem prawnym była relacja między sankcją bezwzględnej nieważności z art. 58 § 1 i 3 k.c. a reżimem abuzywności z art. 385¹ § 1 k.c. w odniesieniu do postanowień sprzecznych z naturą stosunku prawnego, a jednocześnie spełniających przesłanki niedozwolonych postanowień umownych. Odrębną kwestię stanowiło zagadnienie, czy zawarcie przez strony aneksu do umowy wpływa na ocenę abuzywności postanowień umowy pierwotnej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
