Postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. II OZ 1799/25
Dnia 13 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 463/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. P. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił jako wniesioną po terminie skargę A. P. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego pomiędzy ulicą [...], ulicą [...], ulicą [...]i ulicą [...] w K..
Sąd I instancji, powołując się na treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), zwanej dalej "u.s.g." oraz art. 52 p.p.s.a. (w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. w związku z treścią art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. z 2017 r. poz. 935), wskazał, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniesienie skargi na ww. uchwałę należało poprzedzić wezwaniem Rady Gminy K. do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Przy czym nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., traktować jako czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń (por. postanowienie 7 sędziów NSA z 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02). W innym wypadku byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w Konstytucji RP. Skoro instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest surogatem środków zaskarżenia, o jakich mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., to nie można instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie i bez ograniczeń.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
