Od 2026 r. będą zmiany w indywidualnej amortyzacji w gminach i miastach zagrożonych wysokim bezrobociem - projekt

Od 1 stycznia 2026 r. mają zmienić się zasady indywidualnej amortyzacji w gminach i miastach zagrożonych wysokim bezrobociem. Proponuje się rezygnację z kryterium wskaźnika zamożności jako warunku skorzystania z tej preferencyjnej metody amortyzacji. Pozostać ma jedynie przesłanka przeciętnej stopy bezrobocia.

Podatnicy będący mikro-, małymi lub średnimi przedsiębiorcami mogą ustalać indywidualne stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych (budynki i lokale niemieszkalne oraz budowle zaliczane do grupy 1 i 2 KŚT), pod warunkiem że środki te znajdują się na obszarze:

1) gminy zlokalizowanej w powiecie lub miasta na prawach powiatu, w których przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz

2) gminy lub miasta na prawach powiatu, w których indywidualny wskaźnik zamożności gminy lub miasta na prawach powiatu jest mniejszy niż 100 % wskaźnika zamożności wszystkich gmin lub miast na prawach powiatu.

Tak wynika ze znowelizowanej z dniem 1 stycznia 2025 r. treści art. 22j ust. 7 ustawy o PIT i art. 16j ust. 7 ustawy o CIT. Nowelizacja ta umożliwiła dokonywanie indywidualnej amortyzacji nowo wybudowanych budynków i lokali niemieszkalnych oraz budowli zaliczonych do 1 i 2 grupy KŚT nie tylko w gminach ale także w miastach na prawach powiatu zagrożonych wysokim bezrobociem. Na mocy przepisów przejściowych, regulacje te będą miały zastosowanie dopiero do dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2026 r. To oznacza, że do końca 2025 r. indywidualna amortyzacja jest możliwa tylko w gminach zagrożonych wysokim bezrobociem.

Rząd przedstawił projekt nowelizacji powyższych regulacji. Od 1 stycznia 2026 r. proponuje się rezygnację z kryterium wskaźnika zamożności jako warunku skorzystania z tej preferencyjnej metody amortyzacji. Pozostanie jedynie przesłanka przeciętnej stopy bezrobocia.

Znowelizowane przepisy ustawy o PIT i ustawy o CIT mają mieć zastosowanie do środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami w przypadku których po dniu 31 grudnia 2025 r.:

1) nastąpiło uprawomocnienie się decyzji o pozwoleniu na budowę albo

2) upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo wydanie zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu, albo

3) nastąpiło wprowadzenie po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli budowa tego środka trwałego nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania takiego zgłoszenia.

Źródło:

Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (nr z wykazu prac legislacyjnych UD299) – opubl. 8 września 2025 r. na www.legislacja.gov.pl

Katarzyna Wojciechowska

prawnik, ekspert w zakresie podatków dochodowych, redaktor „MONITORA księgowego”