Wyrok NSA z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. II FSK 610/22
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Beata Cieloch Sędzia del. WSA Andrzej Melezini Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lutego 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1609/21 w sprawie ze skargi G. w D. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 września 2021 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.291.2021.2.MS UNP: 1457890 w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz G. w D. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 11 lutego 2022 r., I SA/Gl 1609/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną przez G. w D. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 września 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
2. Skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik organu zaskarżając orzeczenie w całości, zarzucił mu naruszenie, na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") naruszenie prawa materialnego, tj.
- art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 4a pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm. dalej: ,,u.p.d.o.p.") w zw. z art. 5 ust. 4 i ust. 5 oraz w zw. z art. 7 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Węgierską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Budapeszcie dnia 23 września 1992 r. (Dz. U. z 1995 r., nr 125, poz. 602 ze zm., dalej: ,,UPO"), poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Sąd, że biuro spółki w Polsce powinno być uznawane za placówkę mającą charakter wyłącznie przygotowawczy lub pomocniczy, a w odniesieniu do kwestii możliwości powstania zakładu podatkowego spółki w Polsce w formie działalności zależnego od niej przedstawiciela (tj. na podstawie art. 5 ust. 5 Konwencji) zakład taki nie może powstać ze względu na fakt, że osoba zatrudniona przez spółkę podejmuje jedynie czynności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym w stosunku do działalności spółki zatem przedstawiony w opisanym stanie faktycznym model działalności spółki nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 4a pkt 11 u.p.d.o.p. w zw. z art. 5 ust. 5 i ust. 4 UPO i nie będzie stanowił formy działalności konstytuującej zakład w rozumieniu 4a pkt 11 u.p.d.o.p. oraz art. 5 UPO, który będzie rodzić przychód podatkowy określony w art. 3 ust. 2 i art. 3 ust. 3 pkt 1 u.p.d.o.p.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
