Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.79.2023.11.S/JC/MW

Istota problemu

Główne zagadnienie prawne dotyczyło prawa spółki do odliczenia podatku zagranicznego zapłaconego w Niemczech od wynagrodzeń z tytułu należności licencyjnych, a także zasad ustalania kursu walutowego i limitu odliczenia dla takiego podatku zgodnie z polskim prawodawstwem oraz międzynarodową umową podatkową z Niemcami. Problem dotyczył również potwierdzenia faktycznego pobrania i zapłaty tego podatku przez płatników w Niemczech oraz sposobu uznawania i dokumentowania tych płatności przez polską spółkę.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy, uwzględniając wyrok sądowy, uznał, że spółka ma prawo do odliczenia podatku zagranicznego pobranego w Niemczech, jako że dochody te nie są zwolnione z opodatkowania w Polsce na mocy UPO z RFN. Podkreślono, że spółka powinna przeliczać wartość podatku zgodnie ze średnim kursem NBP z dnia poprzedzającego potrącenie podatku przez płatnika. Organ odmówił jednak uznania, że limit odliczenia może być obliczany na podstawie samych przychodów, bez kosztów ich uzyskania. Odrzucił także możliwość nieprzypisywania kosztów pośrednich do przychodów zagranicznych, nakazując uwzględnianie zarówno kosztów bezpośrednich, jak i pośrednich.