Interpretacja indywidualna z dnia 11 marca 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.697.2024.2.JO

Istota problemu

Główny problem prawny dotyczył ustalenia, czy szwedzka spółka, prowadząca działalność poprzez dystrybucję części zamiennych w Polsce za pośrednictwem usługodawcy logistyczno-magazynowego, posiada na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT. Rozstrzygnięcie to miało kluczowe znaczenie dla określenia obowiązków dotyczących rozliczania VAT i prawa do jego odliczenia, w kontekście planowanego Krajowego Systemu e-Faktur.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy wskazał, że spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Kluczowe argumenty opierają się na braku odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i technicznego w Polsce, oraz niemożności prowadzenia działalności w sposób niezależny. Pracownicy spółki nie mają faktycznej kontroli nad działaniami usługodawcy logistycznego, a struktura organizacyjna nie pozwala na samodzielne świadczenie usług. Decyzje biznesowe, w tym negocjowanie umów oraz wystawianie faktur, są podejmowane ze Szwecji. Zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług jest kraj siedziby spółki, czyli Szwecja, co wyklucza obowiązek rozliczania i odliczania polskiego VAT oraz wystawiania faktur w systemie KSeF.