Interpretacja indywidualna z dnia 4 lutego 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.558.2024.4.AS

Istota problemu

Głównym problemem prawnym rozstrzyganym w interpretacji jest kwestia, czy czynsz dzierżawny wypłacany przez Spółkę na rzecz Wspólnika za korzystanie ze znaku towarowego stanowi 'ukryty zysk' w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. Rozstrzygnięcie dotyczy zastosowania przepisów dotyczących estońskiego CIT w kontekście transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi i ewentualnego wpływu tych powiązań na opodatkowanie dochodów spółki.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy uznał, że opłaty ponoszone przez Spółkę na rzecz Wspólnika za dzierżawę znaku towarowego nie stanowią ukrytych zysków na gruncie art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. W szczególności zwrócono uwagę na fakt, że transakcja była zawarta na warunkach rynkowych i była ekonomicznie oraz biznesowo uzasadniona, niezależnie od powiązań między stronami transakcji. Wskazano, że korzystanie ze znaku towarowego jest niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę, a warunki transakcji uznano za korzystne niezależnie od statusu Wspólnika jako udziałowca. Organ podkreślił, że fakt wcześniejszego korzystania ze znaku towarowego przed rozpoczęciem stosowania estońskiego CIT dodatkowo oddala podejrzenia o intencję ukrytej dystrybucji zysku.