Pozbawienie prawa do odliczenia podatku naliczonego - Wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. I FSK 1689/21
Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku, gdy faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a ponadto jeśli wiedział lub przy dochowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć, że uczestniczył w oszustwie podatkowym.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), Sędzia WSA (del.) Włodzimierz Gurba, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 48/21 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 30 listopada 2020 r. nr 1201-IOP2-1.4103.45.2020.26 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2015 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. sp. z o.o. w K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 10800 (dziesięć tysięcy osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 11 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 48/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", oddalił skargę M. sp. z o.o. (dalej "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej "organ odwoławczy" lub "organ") z 30 listopada 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2015 r.
Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika, że sąd pierwszej instancji zaakceptował w pełni poczynione przez organy podatkowe ustalenia faktyczne oraz ich ocenę prawną, stwierdzając po pierwsze brak prawa skarżącej do odliczenia podatku naliczonego z dwóch faktur wystawionych przez G. sp. z o.o., mających dokumentować dostawy dysków komputerowych, a po drugie — brak prawa do zastosowania przez skarżącą stawki VAT 0% do transakcji udokumentowanych fakturami wystawionymi przez nią na rzecz M.1 s.r.o. i A. s.r.o. ze Słowacji oraz P. s.r.o. z Czech. Przeprowadzone postępowanie, zdaniem sądu, wykazało, że sporne faktury nabycia nie dokumentują rzeczywistych dostaw towarów, a jedynie transakcje "dokonane" w warunkach oszustwa podatkowego (tzw. karuzeli podatkowej), czego skarżąca miała świadomość. W przypadku zaś faktur mających dokumentować realizowane przez skarżącą wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (dalej "WDT") organy podatkowe wykazały, że nie doszło do wywozu towarów poza terytorium kraju, ale że zostały one wydane z magazynu skarżącej oraz otrzymała ona za nie zapłatę w gotówce od nieustalonych osób, w związku z czym czynności te należało uznać za dostawy krajowe.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
