Charakter prawny prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia mienia poza granicami RP - Wyrok NSA z dnia 7 lutego 2025 r., sygn. I OSK 1051/24
Prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Polski ma charakter publicznoprawny i wspólny dla wszystkich uprawnionych współwłaścicieli lub spadkobierców, nie będąc prawem o podzielnym charakterze, co uzasadnia wydanie jednej decyzji w ramach jednego postępowania administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) Sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu 7 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. L., M. T., A. T., I. T., M. T. M. i J. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1149/23 w sprawie ze skargi W. L., I. T., M. T., A. T., M. T. M. i J. T. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 26 kwietnia 2023 r., nr DAP-WOSR.7281.8.2023.AP w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1149/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji, WSA) oddalił skargę W. L., I. T., M. T., A. T., M. T. M., J. T. (dalej: skarżący; skarżący kasacyjnie) na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 26 kwietnia 2023 r., nr DAP-WOSR.7281.8.2023.AP (dalej: zaskarżone postanowienie), utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Mazowieckiego Nr 52/2023 z 16 stycznia 2023 r., znak: SPN.VI.JW.7725-3224/08, którym zawieszono z urzędu postępowanie w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. K. A. S. L. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, tj. folwarku G. oraz pałacu klasycystycznego na terenie powiatu r., województwo w.
W skardze kasacyjnej od przywołanego wyroku pełnomocnicy skarżących zarzucili naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Ustawa) w zw. z art. 2 Ustawy oraz art. 5 ust. 2 Ustawy i art. 5 ust. 4 Ustawy w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 21 ust. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP - poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że uprawnienie rekompensacyjne przysługuje - z mocy wskazanych wyżej norm prawnomaterialnych - łącznie współwłaścicielom pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, a w przypadku śmierci właściciela (współwłaścicieli) nieruchomości pozostawionych, prawo do rekompensaty przysługuje wszystkim ich następcom prawnym łącznie albo niektórym z nich, wskazanym przez pozostałych, zgodnie z treścią uzasadnienia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego I OPS 3/17, a to powoduje, że przymiot strony postępowania administracyjnego przysługuje łącznie wszystkim uprawnionym do rekompensaty za daną nieruchomość, gdy tymczasem prokonstytucyjna wykładnia ww. przepisów ustawy zabużańskiej (Ustawy) nakazuje uznać, że prawo do rekompensaty ma podzielny charakter i każdy ze współwłaścicieli nieruchomości oraz każdy z następców prawnych właściciela (współwłaścicieli) ma prawo do samodzielnej realizacji rekompensaty w granicach przysługującego mu udziału, zaś uzasadnienie uchwały I OPS 3/17 - w zakresie, w którym neguje możliwość prowadzenia odrębnych postępowań na rzecz poszczególnych uprawnionych realizujących podzielne prawa - opiera się na błędnych argumentach, gdyż:
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
