Wyrok NSA z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. II GSK 1189/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik Sędzia NSA Marcin Kamiński Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Elżbieta Jabłońska-Gorzelak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 grudnia 2020 r. sygn. akt III SA/Gl 448/20 w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zwany dalej "Sądem I instancji", wyrokiem z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 448/20, oddalił skargę H. K., zwanego dalej "skarżącym", na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, zwanego dalej "organem", z dnia [...] marca 2020 r., nr [...], w przedmiocie opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez koncesji.
Skarżący złożył skargę kasacyjną od wyroku zaskarżając go w całości. Zarzuty skargi kasacyjnej oparto na podstawie przewidzianej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:
1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w przedmiotowym postępowaniu doszło do naruszenia art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie i błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, skutkiem czego było dokonanie ustalenia stanu faktycznego niezgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy, jakoby skarżący w okresie od 2016 r. do dnia [...] maja 2019 r. wydobywał kopalinę w postaci piasku z działek o nr [...], [...], podczas gdy nawet w tym okresie nie był on jedynym właścicielem działki, a nadto jakoby ilość tej kopaliny wyniosła 4482,78 ton, gdy nie sposób ustalić na podstawie zebranego materiału dowodowego rozmiaru i ilości rzekomo wydobytej bez wymaganej koncesji kopaliny – co skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania przedmiotowej sprawy do ponownego rozpoznania;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
