Postanowienie NSA z dnia 18 października 2024 r., sygn. I OSK 1795/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej F. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Ol 230/24 w sprawie ze skargi F. z siedzibą w W. na rozporządzenie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 5 lutego 2024 r., nr 2 w przedmiocie odstrzału sanitarnego dzików na terenie województwa warmińsko- mazurskiego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Ol 230/24 odrzucił skargę F. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca) na rozporządzenie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z 5 lutego 2024 r. nr 2 w przedmiocie odstrzału sanitarnego dzików na terenie województwa warmińsko-mazurskiego oraz zwrócił skarżącej wpis od skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca nie wykazała naruszenia interesu prawnego wskutek wydania ww. aktu prawa miejscowego. Tymczasem uprawnienie do zaskarżenia aktu prawa miejscowego wydanego przez wojewodę jest uzależnione od posiadania interesu prawnego oraz wykazania jego naruszenia. W ocenie Sądu, brak jest podstaw do inicjowania przez skarżącą skutecznej kontroli legalności rozporządzenia przez powołanie się na fakt naruszenia interesu społecznego i interesu zwierząt, nawet w razie sprzeczności tego aktu z prawem. Sam fakt, że F. ma w zakresie swojej działalności m.in. działanie na rzecz ochrony zwierząt, czy też działanie kontrolne w obszarze łowiectwa i minimalizowania jego wpływu na przyrodę nie świadczy o posiadaniu interesu prawnego w zaskarżeniu rozporządzenia Wojewody. Przyjęcie poglądu, że to postanowienia statutu F. decydują o istnieniu interesu prawnego oznaczałoby, iż w istocie nie od ustawodawcy, ale od woli podmiotu (jego członków) zależałoby uznanie interesu za prawny. Choć w niniejszej sprawie skarżąca powołuje się na treść swojego statutu, to zaskarżone rozporządzenie nie dotyczy stricte działalności statutowej F., ponieważ nie ma wpływu na sposób jej funkcjonowania. Interes prawny musi być ponadto bezpośredni i realny w tym znaczeniu, że można go wywodzić wyłącznie z własnej określonej przez prawo materialne sytuacji prawnej. F., wnosząc skargę na rozporządzenie Wojewody, powinna wykazać, że ww. akt naruszył jej indywidualny interes prawny lub uprawnienie zaistniałe w dacie wniesienia skargi, czego w skardze nie uczyniono. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
