Wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2023 r., sygn. I FSK 1736/19
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Hieronim Sęk (spr.), Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1216/18 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 26 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od C. sp. z o.o. w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Przedmiot skargi kasacyjnej oraz podmiot ją wnoszący.
1.1. C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka lub Skarżąca) pismem z dnia 26 kwietnia 2019 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1216/18.
1.2. Powołanym wyrokiem Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), oddalił skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 26 lutego 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) za marzec 2014 r.
2. Relacja ze stanu sprawy.
2.1. W uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji, na tle ustaleń organów, wskazano w szczególności, że: - Spółka, w której funkcję prezesa zarządu pełnił M. K., prowadziła działalność gospodarczą w zakresie handlu sprzętem elektrycznym; - w wyniku postępowania kontrolnego stwierdzono, że Spółka w marcu 2014 r. zawyżyła podatek naliczony przyjmując do rozliczenia faktury z dnia 19 marca 2014 r. i 31 marca 2014 r. wystawione przez A. sp. z o.o., a dokumentujące dostawy towarów w postaci dwóch rozdzielnic elektrycznych; - Spółka w tym samym miesiącu wyeksportowała dwie rozdzielnice elektryczne (o takich samych numerach jak nabyte) na rzecz S. z siedzibą w Rosji, co udokumentowano fakturami z dnia 5 marca 2014 r. i 17 marca 2014 r. (a więc z dat wcześniejszych niż ww. faktury dotyczące nabyć); - obrót wytworzonymi towarami prowadzony był przez podmioty powiązane przez osobę M. K.; - w przedmiotowych transakcjach stosowano ceny wyższe od wartości rynkowej, przy czym ustalono je już przed datą otrzymania schematów rozdzielnic; - zdaniem organu pierwszej instancji stwierdzone nieprawidłowości, stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177. poz. 1054, z późn. zm.; dalej: u.p.t.u.), oznaczały, że Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego; - decyzja Dyrektora IAS z dnia 19 października 2015 r. utrzymująca w mocy pierwotną decyzję organu pierwszej instancji została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3380/15, wobec stwierdzenia, że nie doszło do skutecznego wprowadzenia do obrotu prawnego decyzji pierwszoinstancyjnej; - w wykonaniu ww. wyroku Dyrektor IAS stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej; - w następstwie powyższego Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej (dalej: Naczelnik UCS) ponownie decyzją z dnia 25 października 2017 r. określił Spółce w podatku VAT za marzec 2014 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu oraz zobowiązanie podatkowe; - po rozpoznaniu odwołania Spółki decyzja Naczelnika UCS została utrzymana w mocy powołaną na wstępie decyzją Dyrektora IAS z dnia 26 lutego 2018 r.; - według ustaleń organów podmioty gospodarcze występujące w ciągu transakcji na terenie Polski obniżały podatek należny o kwoty podatku określone w fakturach dotyczących nabyć towarów i usług związanych z wytworzeniem rozdzielnic; - spółka A. otrzymała faktury wystawione przez C. M. K., który z kolei otrzymał faktury od P. sp. z o.o. (reprezentowanej przez bliżej niezidentyfikowaną osobę J. O.) i W.; - spółka P. jedynie pozorowała działalność w zakresie usług niematerialnych "znalezienia kontrahenta", którym okazała się rosyjska spółka S., a której jedynym wspólnikiem i dyrektorem był M. K., a wicedyrektorem A. K.; - ten ostatni powiązany był też z firmą W., która ponosiła wydatki z tytułu uzyskania rosyjskiego certyfikatu Gost-R oraz wynagrodzenia za obsługę; - finalnie organy uznały, że Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, przy czym nie kwestionowały samego nabycia towaru i jego eksportu do kontrahenta z Rosji z zastosowaniem 0% stawki podatku VAT; - przyjęły natomiast, że został wykreowany obrót towarem o sztucznej zawyżonej wartości, a transakcje miały na celu obejście przepisów (nadużycie) z zakresu podatku VAT.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
