Wyrok NSA z dnia 9 maja 2024 r., sygn. I OSK 550/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie: Sędzia NSA Piotr Przybysz Sędzia del. WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Marta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. R., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 13 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 2282/19, w sprawie ze skargi Kazimierza Rogalewskiego, na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju, z dnia 21 sierpnia 2019 r. nr DO.4.4613.16.2019.RF, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia, , oddala skargę kasacyjną.,
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 2282/19, oddalił skargę K. R. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 sierpnia 2019 r. nr DO.4.4613.16.2019.RF w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia.
Zdaniem Sądu I instancji nie można było przyjąć, że wywłaszczona część nieruchomości stanowiła zorganizowane gospodarstwo rolne lub ogrodnicze. Przy czym sama klasyfikacja danego terenu jako roli i ujawnienie takiego przeznaczenia w ewidencji gruntów lub księdze wieczystej nie było i nie jest wystarczające dla zakwalifikowania wywłaszczonej nieruchomości jako gospodarstwa rolnego, w rozumieniu art. 30 ust. 1 dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 roku. Aby można było zakwalifikować daną nieruchomość jako gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 30 ust. 1 zd. 1 dekretu nie wystarczało także, by spełniała ona określone normy obszarowe, czy też przeznaczona była pod uprawy rolne, lecz konieczne było jej rolnicze zagospodarowanie, czyli prowadzenie przez właściciela produkcji rolniczej na tym gruncie. Tego warunku wywłaszczony grunt nie spełniał. Nie można więc mówić o naruszeniu przepisu art. 30 ust. 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co zasadnie wywiódł organ nadzoru w uzasadnieniu wydanych decyzji. W tej sytuacji nie sposób było uznać, że wywłaszczone działki należały do kategorii nieruchomości uprzywilejowanych, za które należało obligatoryjnie zaoferować nieruchomość zamienną. Dlatego też nie można uznać, aby w tym zakresie doszło do rażącego naruszenia przepisów dekretu z 1949 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
