Interpretacja indywidualna z dnia 11 lipca 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.453.2024.1.RS

Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na psychoterapię indywidualną do kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie doradztwa gospodarczego i rachunkowości, w tym usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych i KPiR. Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza jest opodatkowana na tzw. zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm., dalej: "Ustawa o PIT").

Praca, którą Pan wykonuje związana jest z wysokim poziomem stresu, obarczona dużym ryzykiem wypalenia zawodowego i chorób psychicznych (...). Dodatkowym obciążeniem jest odpowiedzialność za kontakty z organami podatkowymi, rozliczenia podatkowe oraz ryzyko odpowiedzialności karno-administracyjnej (sankcje administracyjne) i karno-skarbowej za błędy "w sztuce".

W raporcie "Wypalenie zawodowe Biegłych Rewidentów i Biegłych Rewidentów w Polsce" (Instytut Prawa Gospodarczego, Katowice: 2022) zauważono, że "związek [między formą wykonywania zawodu a stresem] ujawnił się wyraźnie w przypadku księgowych w badaniu ich środowiska pracy pod kątem wypalenia zawodowego, przeprowadzonym niedawno przez J. Szwajcar, P. Kabalskiego i A. Baszczyńską. Ocena własnego środowiska pracy dokonana przez księgowych prowadzących działalność była wyraźnie wyższa niż u osób zatrudnionych na etatach w różnych firmach i organizacjach." Związek ten wynika ze skali odpowiedzialności i związanego z tym ryzyka zawodowego, a także wygórowanych oczekiwań klientów i organów podatkowych. Dodatkowo, postępujące zmiany legislacyjne nie pozwalają księgowym na stabilną pracę. Częste zmiany prawa wzbudzają niepokój i potęgują stres związany z pracą zawodową. A. Maciantowicz podkreśliła natomiast, że "zawód księgowego charakteryzuje się zwiększonym ryzykiem występowania zjawiska wypalenia zawodowego ze względu na szereg czynników sprzyjających temu problemowi”. I choć „raczej nie mamy do czynienia z typowym wypaleniem zawodowym, to grupa badanych powoli zbliża się do tego stanu” (Maciantowicz 2018, s. 5, 82). K. Biernat dodaje, że „księgowi (…) są podatni na stres zawodowy, a co za tym idzie na wypalenie zawodowe” (Biernat 2013, s. 29). W innym badaniu zauważono, że praca zawodowa księgowego jest "szczególnie niebezpieczną z punktu widzenia ryzyka psychospołecznego kombinację dużego przeciążenia pracą i niedostatecznych nagród. Jest więc całkiem prawdopodobne, że polscy księgowi licznie cierpią na wypalenie” (Szwajcar, Kabalski, Baszczyńska 2020, s. 117–118).