Wyrok NSA z dnia 24 października 2023 r., sygn. I OSK 1931/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Przybysz Sędziowie: sędzia NSA Karol Kiczka sędzia del. WSA Joanna Skiba (sprawozdawca) Protokolant: sekretarz sądowy Dominik Kozarski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Łd 862/20 w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 września 2020 r. nr SKO.4114.208.2020 w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z 24 czerwca 2021 r., po rozpoznaniu skargi A. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 września 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 22 lipca 2020 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi. SKO zaskarżyło to rozstrzygnięcie w całości, wniosło o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Dodatkowo skarżący kasacyjnie organ wniósł o rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie prawa materialnego tj.:
1) art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 111, z późn. zm.), dalej: u.ś.r. w związku z art. 145 §1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2019 r. poz. 2325 z późń. zm. dalej p.p.s.a.) i art. 141 §1 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nieuzasadnione przyjęcie, że organy administracji w tej sprawie dokonały błędnej wykładni art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a u.ś.r. przyjmując, iż ustalone prawo do emerytury wyłącza w ogóle możliwość ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne, nawet w razie zawieszenia prawa do tego pierwszego, co wyczerpuje przesłankę negatywną przyznania świadczenia pielęgnacyjnego – w sytuacji gdy organy administracji nie dokonały takiej wykładni art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, ponieważ ani z zaskarżonej decyzji, ani poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie wynikało wcale, że ustalone prawo do emerytury wyłącza możliwość ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne w razie zawieszenia prawa do emerytury;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
