Interpretacja indywidualna z dnia 20 grudnia 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.727.2022.3.ICZ

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług dla usługi przyjmowanej częściowo w kilku wariantach.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 września 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie:

-czy w wariancie nr 1 obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje zgodnie z art. 19a ust. 2 ustawy, tj. częściowo po każdym przyjęciu części usługi dla której określono zapłatę, gdzie poprzez przyjęcie części usługi należy rozumieć podpisanie protokołu częściowego wykonania prac, protokołu odbioru końcowego lub protokołu zakończenia okresu próby – (kwestia objęta pytaniem nr 1)

-czy w wariancie nr 2 obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje zgodnie z art. 19a ust. 2 ustawy o VAT, tj. częściowo po każdym przyjęciu części usługi dla której określono zapłatę, gdzie poprzez przyjęcie części usługi należy rozumieć podpisanie protokołu częściowego wykonania prac Etap I, protokołu częściowego wykonania prac Etap II lub protokołu odbioru końcowego - (kwestia objęta pytaniem nr 3).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

K. jest austriackim rezydentem podatkowym, który utworzył na terytorium Polski oddział zagranicznego przedsiębiorcy, który działa pod firmą K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oddział w Polsce.

K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oddział w Polsce jest zagranicznym zakładem w rozumieniu art. 4a pkt 11) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. (tj. z dnia 17 września 2021 r. Dz. U. 2021 r. poz. 1800) dalej jako „ustawa o CIT”, a także stanowi zakład w rozumieniu art. 5 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisaną w Wiedniu 13.01.2004 r., dalej jako „UPO”.