Interpretacja indywidualna z dnia 14 lipca 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.355.2022.1.RR

Obowiązki płatnika w związku z wypłatą pracownikowi wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 kwietnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłatą pracownikowi wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 15 marca 2019 r. Spółka rozwiązała z pracownikiem umowę o pracę w trybie art. 30 § 1 pkt 3 w związku z art. 52 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm., dalej: „Kodeks pracy”), tj. ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. W dniu 28 września 2020 r. właściwy Sąd Rejonowy (…) w sprawie z powództwa pracownika przeciwko Spółce o przywrócenie do pracy i zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, orzekł o przywróceniu pracownika do pracy i zasądził od Spółki na jego rzecz określoną kwotę tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy pod warunkiem podjęcia pracy w terminie 7 dni od uprawomocnienia wyroku.

Stosunek pracy został rozwiązany niezgodnie z prawem. Sąd Pracy uznał, że nie było podstaw do dyscyplinarnego zwolnienia z pracy i na podstawie art. 56 § 1 Kodeksu pracy orzekł, że rozwiązując z pracownikiem umowę o pracę w trybie dyscyplinarnym (art. 52 ww. Kodeksu), Spółka naruszyła przepisy o rozwiązywaniu umów w tym trybie i zgodnie z żądaniem przywrócił pracownika na podstawie art. 56 § 1 Kodeksu pracy do pracy oraz zasądził wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy w kwocie stanowiącej trzykrotność miesięcznego wynagrodzenia pracownika na podstawie art. 57 § 1 Kodeksu pracy. Do akt postępowania sądowego, zgodnie z żądaniem Sądu, zostało przedłożone zaświadczenie Spółki o wysokości wynagrodzenia pracownika.