Umowa dożywocia stanowi podstawę do zaliczenia wartości lokalu niemieszkalnego do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Lokal ten, jako używany środek trwały, może być amortyzowany indywidualną stawką nie wyższą niż 10%, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Rozliczenia z tytułu instrumentów IRS, dokonane w celu zabezpieczenia ryzyka stopy procentowej zadłużenia, powinny być ujmowane oddzielnie od odsetek, a ich wpływ na wartość początkową środków trwałych ogranicza się do realizacji przed oddaniem do używania. Różnice kursowe z transakcji FX forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli służą operacyjnym wydatkom inwestycyjnym.

Opłata przyłączeniowa nie stanowi kosztu wytworzenia budynku będącego środkiem trwałym. Wydatek na opłatę przyłączeniową należy rozliczyć w kosztach podatkowych bezpośrednio – wyrok NSA z 23 kwietnia 2025 r. (sygn. akt II FSK 959/22).

Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.

Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji uzyskanych w drodze podziału przez wyodrębnienie, ustala się w wysokości podatkowej wartości składników przeniesionych do spółki przejmującej, zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych oraz ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 39 dla wierzytelności.

Koszt zakupu dodatkowego kompletu kół, poniesiony po przekazaniu samochodu korzystającemu do używania, nie stanowi wydatku ulepszającego środek trwały i nie zwiększa jego wartości początkowej na potrzeby amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.

Wydatki na prace odtworzeniowe, przywracające pierwotne właściwości użytkowe lokalu użytkowego, mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie prowadzą do ulepszenia środka trwałego poprzez zmianę jego parametrów technicznych lub użytkowych.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Zakup dodatkowego kompletu kół do leasingowanego samochodu po jego przekazaniu użytkownikowi nie zwiększa wartości początkowej środka trwałego w rozumieniu art. 16g ustawy o CIT, gdyż wydatki ponoszone po dniu oddania środka do używania są traktowane jako koszty eksploatacyjne.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Spółka nie jest uprawniona do amortyzacji prawa do miejsc parkingowych oraz indywidualnego miejsca cumowniczego, jako że są to prawa niezależne i nienależące do wartości początkowej lokalu niemieszkalnego, zgodnie z art. 16g ustawy CIT.

Na wartość początkową środków trwałych składają się wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem obiektu. Elementy takie jak zagospodarowanie terenów zielonych czy nietrwałe wykończenia nie mogą być uwzględniane w jej ustalaniu. Koszty te można uznać za podatkowe koszty pośrednie zgodnie z ustawą o CIT.

Przeniesienie przedsiębiorstwa w spadku do jednoosobowej działalności przez sukcesora powoduje przejęcie praw i obowiązków podatkowych zmarłego przedsiębiorcy, lecz zaliczenie odpisów amortyzacyjnych do kosztów jest niedopuszczalne przy opodatkowaniu ryczałtem; podział spadku bez spłat pozostaje neutralny podatkowo z uwagi na zwolnienia dla osób z I grupy podatkowej.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, jeśli spełnione są przesłanki określone w ustawie o CIT, mimo obowiązku używania KSeF.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniające wymogi formalne i dokumentujące rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stosownie do przepisów ustawy o CIT, niezależnie od obowiązku ich wystawiania w ramach KSeF.

Wartość początkową środków trwałych nabytych w trakcie wspólności małżeńskiej oraz w drodze spadku ustala się odpowiednio według ceny nabycia oraz wartości rynkowej z dnia nabycia spadku. Koszty notarialne związane z działem spadku nie powiększają tej wartości, jako że nabycie nastąpiło nieodpłatnie w drodze spadku, a dział spadku jest wtórny wobec nabycia spadku.

Faktura wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnia inne wymogi formalne i materialne, nie pozbawia podatnika prawa do zaliczenia związanych z nią wydatków do kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wystawienie faktury zakupowej bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie wyklucza uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad dokumentacyjnych i wykazania związku wydatku z przychodem Spółki, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.