Brak numeru NIP na fakturach zaliczkowych i końcowej, przy zakupie lokalu używanego do czynności opodatkowanych, nie stanowi przeszkody do odliczenia podatku VAT naliczonego, jeżeli faktury te odzwierciedlają rzeczywiste zdarzenia gospodarcze i innych warunków ustawowych. (art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług)

Koszty uzyskania przychodów powiązane z przychodami są potrącalne w roku ich uzyskania, a zaliczki na zakup towarów nie stanowią kosztu podatkowego przed ich rozliczeniem fakturą końcową. Rozpoznanie przychodu i przypisanych kosztów musi odzwierciedlać rzeczywisty i definitywny wpływ na majątek podatnika oraz zgodność z regułą współmierności przychodów i kosztów.

W przypadku usług turystyki opodatkowanych procedurą VAT marża, powstanie obowiązku podatkowego z tytułu zaliczek na te usługi następuje z chwilą otrzymania zaliczki, niezależnie od możliwości ustalenia wartości marży, a wstępne szacowanie marży należy przeprowadzić w oparciu o dostępne dane.

Wydatek na remont środka trwałego może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, gdy jest definitywnie poniesiony i odpowiednio udokumentowany fakturą końcową. Koszty pośrednie, uwzględnione w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury końcowej, są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Podatnik może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej od wydatków udokumentowanych fakturami końcowymi, z zastrzeżeniem, że faktury zaliczkowe nie stanowią podstawy do takich odliczeń.

Faktury zaliczkowe wystawione przed otrzymaniem zapłaty, mimo wystawienia niezgodnego z art. 106i ust. 7 VAT, nie są fakturami "pustymi" w rozumieniu art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, jeśli dokumentują rzeczywiste transakcje prowadzące do powstania obowiązku podatkowego.

Odliczenie podatku VAT nie jest możliwe w sytuacji braku faktur, gdyż dokumenty takie jak umowa, protokół odbioru czy kosztorys nie stanowią faktury zgodnie z art. 2 pkt 22 i art. 106b ustawy o VAT.

Do odliczenia podatku naliczonego konieczne jest posiadanie faktury końcowej, dokumentującej transakcję zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, a brak takiej faktury wyklucza możliwość odliczenia, pomimo posiadania innych dokumentów kontraktowych, gdyż nie spełniają one warunków formalnych wymaganych przez przepisy VAT.

Wystawienie faktury korygującej do zaliczki, której wartość nie jest zwracana klientowi, lecz kompensowana z fakturą całościową na zakup finansowany leasingiem, nie jest zgodne z ustawą o VAT. Nie zachodzą przesłanki pozwalające na wystawienie takiej faktury korygującej.

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych poza KSeF, przysługuje w momencie ich faktycznego otrzymania, pod warunkiem, że spełnione są pozostałe warunki uprawniające do tego prawa, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT.

Mechanizm podzielonej płatności jest obligatoryjny dla transakcji przekraczających 15 000 zł, dokumentowanych fakturą obejmującą towary z załącznika nr 15 do ustawy o VAT, niezależnie od formy płatności i rodzaju faktury (jednostkowa bądź zbiorcza).

Wpłat na zamknięte rachunki powiernicze nie można uznać za otrzymane środki na gruncie art. 19a ustawy VAT; nie stanowią one ani zaliczki, ani zapłaty, chyba że zostaną uwolnione na rachunek dewelopera. Faktury zaliczkowe wystawione przedwcześnie nie są puste i nie wymagają korekty w zakresie VAT, o ile odzwierciedlają rzeczywiste transakcje.

Zaliczka otrzymana przez podatnika traktowana jako definitywne przysporzenie, które nie podlega zwrotowi, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu w momencie jej otrzymania, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, przychód nie powstaje w momencie zakończenia remontu czy podpisania protokołu odbioru, lecz w chwili otrzymania zaliczki.

Faktury korygujące dotyczące zdarzeń gospodarczych w 2023 roku nie mogą być wystawione z bieżącą datą 2024 roku w przypadku zwrotu zapłaty, gdy transakcja została zakończona, a obowiązek podatkowy powstał w chwili wykonania usługi. Wystawione faktury dokumentują rzeczywiste zdarzenia i dla ich korekty nie istnieją przesłanki po upływie powstania obowiązku podatkowego.

Faktury zaliczkowe powinny odzwierciedlać wartość usług przypadającą na odpowiedni okres rozliczeniowy. Zmiana umowy wpływająca na przyszłe wynagrodzenie nie wymaga korekty faktur zaliczkowych, a ostatnia faktura zaliczkowa zamykająca całą transakcję powinna zawierać numery poprzednich faktur dotyczących tego okresu rozliczeniowego.

Szef KAS stwierdził, że nieprawidłowe jest stanowisko Dyrektora KIS uznające, że w sytuacji gdy Wnioskodawca nie skoryguje faktur wystawionych z naruszeniem art. 106i ust. 7 pkt 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), czyli faktur wystawionych przedwcześnie), będzie zobowiązany do zapłaty wykazanego w nich podatku (stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy o VAT) –

Wystawienie faktury przedwcześnie, tj. przed dokonaniem dostawy towaru, wykonaniem usługi lub otrzymaniem zapłaty, nie powoduje utworzenia "faktury pustej" w rozumieniu art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, jeżeli finalnie dochodzi do realizacji transakcji o rzeczywistym zdarzeniu gospodarczym podlegającym opodatkowaniu.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu uznania wadium za zaliczkę przypada na moment wyboru w przetargu nabywcy nieruchomości, co uzasadnia obowiązek wystawienia faktury. Brak realizacji umowy skutkuje obowiązkiem korekty tej faktury poprzez fakturę korygującą.

Moment powstania przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT jest zdeterminowany przez moment obiektywnego wykonania świadczenia umownego lub jego części. Zaliczki na poczet przyszłych dostaw towarów i usług nie stanowią przychodu podatkowego, dopóki świadczenie to nie zostanie faktycznie zrealizowane i nie nabierze charakteru definitywnego.