Zagraniczny przedsiębiorca prowadzący działalność w Polsce poprzez zakład podatkowy, niemający oddziału ani przedstawicielstwa, nie jest zobowiązany do składania JPK_KR, JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR, ponieważ ustawa o CIT oraz ustawa o rachunkowości nie przewidują dla niego obowiązku prowadzenia pełnych ksiąg rachunkowych, co wyklucza obowiązek generowania tych struktur elektronicznych.

Przepisy ustawy o CIT, w kontekście art. 9 ust. 1c, nie nakładają obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez zagraniczne oddziały w postaci JPK_CIT, jeżeli te prowadzone są zgodnie z przepisami obowiązującymi w miejscu ich działalności. Obowiązek ten dotyczy jedynie ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie polskiej ustawy o rachunkowości.

Działalność zagranicznej spółki brytyjskiej na terytorium Polski, nie prowadzi do powstania zagranicznego zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, zw. z art. 5 UPO Polska-UK, o ile działalność ta nie prowadzi do utworzenia stałej placówki prowadzącej działalność gospodarczą w Polsce i brakuje personelu oraz decyzyjności w kraju, a jedynie spełnia regulacyjne wymogi formalne.

Obowiązek przesyłania JPK_CIT nie ciąży na zagranicznych przedsiębiorcach prowadzących działalność poprzez zakład podatkowy w Polsce, jeśli nie posiadają oni oddziału ani przedstawicielstwa, a księgi rachunkowe prowadzone są za granicą, zgodnie z art. 9 ust. 1 i 4 ustawy o CIT.

Spółka posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy CIT oraz art. 5 UPO PL-NL, jako że czynności przedstawicieli handlowych w Polsce wykraczają poza działalność pomocniczą, angażując Spółkę w działalność gospodarczą, co skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego od dochodów zakładowych w Polsce.

Osoba fizyczna, która w latach 2023-2025 posiadała centrum interesów życiowych i stałe miejsce zamieszkania na Ukrainie oraz uzyskiwała dochody z działalności na jej terytorium, nie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane z działalności na Ukrainie i Cyprze, bez zakładu w Polsce, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce według umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Praca zdalna wykonywana z Polski przez pracownika spółki niemieckiej z przyczyn osobistych i bez stałej infrastruktury kontrolowanej przez spółkę nie skutkuje utworzeniem zakładu podatkowego w Polsce.

Stałe miejsce zamieszkania i ośrodek interesów życiowych na terytorium Polski, w połączeniu z działalnością gospodarczą prowadzoną w Czechach z użyciem takich samych środków, nie stanowi samodzielnie zagranicznego zakładu, chyba że spełnione są inne warunki trwałości i umiejscowienia placówki na mocy właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Nie dochodzi do powstania zakładu zagranicznej spółki A GmbH w Polsce poprzez zdalnie zatrudnionych pracowników, gdy ich działalność ma charakter pomocniczy i nie prowadzą oni podstawowej działalności gospodarczej spółki.

Działalność magazynowo-logistyczna wykonywana na rzecz podatnika przez spółkę zewnętrzną w Polsce, której zakres czynności pokrywa się z zasadniczą działalnością gospodarczą podatnika, stanowi zarobkowy zakład podatkowy według art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO, eliminując wyłącznie pomocniczy charakter czynności.

Osoba fizyczna prowadząca czasową działalność gospodarczą za granicą, lecz posiadająca centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, utrzymuje status polskiego rezydenta podatkowego oraz nie tworzy zakładu zagranicznego, podlegając opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Dochody uzyskane przez wnioskodawcę z udziału w zyskach zagranicznej spółki LLC, jako przypisane do zakładu w USA, wymagają wykazania w polskich zeznaniach z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia, lecz podlegają odliczeniu tylko podatki federalne. Kredyt podatkowy obejmuje jedynie podatki federalne, a przychody podlegają także obliczeniu daniny solidarnościowej.

Sprzedaż produktów przez polski magazyn włoskiej spółki A nie stanowi powstania zakładu podatkowego w Polsce na cele CIT, gdyż działalność pomocnicza prowadzona przez niezależnego agenta nie spełnia warunków do uznania za zakład zgodnie z umową polsko-włoską o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Spółka niemiecka nie tworzy na terytorium Polski zagranicznego zakładu w rozumieniu Ustawy CIT i UPO przez działalność produkcyjną prowadzoną przez powiązany podmiot polski, skutkiem czego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym CIT w Polsce.

Dochody osiągane z działalności gospodarczej prowadzonej w Hiszpanii przez polskiego rezydenta, poprzez stałą placówkę w formie kontenera biurowego, stanowią zakład i podlegają opodatkowaniu zarówno w Hiszpanii, jak i Polsce, z odliczeniem podatku zapłaconego w Hiszpanii.

Zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiej spółki kapitałowej, będące jej integralną częścią, podlegają obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych w polskiej strukturze logicznej, uwzględniając zasady przewidziane w ustawie o CIT oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, co nie zwalnia z obowiązku prowadzenia ustrukturyzowanych zapisów dla celów rozliczeń podatkowych.

Dochody niemieckich rezydentów podatkowych z działalności spółki jawnej prowadzonej jako zakład w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z polsko-niemiecką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją przez Niemcy.

Nie powstaje dla spółki A. USA, Inc. zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT lub zakład w rozumieniu art. 6 PL-US UPO na terytorium Polski wskutek działalności składowo-magazynowej prowadzonej przez niezależnego dostawcę usług logistycznych, co wyłącza obowiązek rozliczania CIT w Polsce.

Działalność zagranicznej spółki w Polsce, wykonywana przez telepracownika, nie stanowi zakładu w rozumieniu polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli czynności te mają charakter wyłącznie przygotowawczy lub pomocniczy, nie stanowiąc istotnej części działalności przedsiębiorstwa.

Dla celów art. 5 ust. 3 polsko-austriackiej UPO, 12-miesięczny okres prac instalacyjno-montażowych rozpoczyna się z datą rozpoczęcia prac w Polsce i kończy z zakończeniem wszystkich prac instalacyjnych i montażowych, w tym napraw gwarancyjnych.

Nie spełniając kumulatywnie warunków z art. 15 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, wynagrodzenie uzyskane z pracy w Polsce podlegać będzie opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Hiszpanii, niezależnie od długości pobytu pracownika w Polsce.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na Ukrainie przez polskiego rezydenta gospodarczego są opodatkowane na Ukrainie, ale wpływają na ustalenie stopy podatkowej w Polsce, będąc uwzględnionymi przy obliczeniu stopy procentowej na potrzeby opodatkowania dochodów w Polsce.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na osoby fizyczne z Ukrainy, wykonujące zdalnie usługi wspierające działalność operacyjną, można uznać za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem braku tworzenia zakładu w rozumieniu umowy polsko-ukraińskiej oraz właściwego udokumentowania.