Wydatki na nabycie udziałów w przypadku ich dobrowolnego umorzenia nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, lecz obniżają przychód z tytułu umorzenia, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, co wyłącza ich podwójne rozliczenie jako koszt podatkowy.
Wynagrodzenie uzyskane z dobrowolnego umorzenia udziałów przez spółkę z o.o. należy traktować jako przychód z tytułu zbycia udziału w spółce nieruchomościowej w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a Ustawy CIT, a nie jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych.
Wynagrodzenie uzyskane przez wspólnika z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce z o.o., jako przychód z odpłatnego zbycia udziałów, podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wypłata wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów własnych, nawet gdy finansowana z kapitału zakładowego wniesionego przed opodatkowaniem ryczałtem, stanowi dochód z tytułu ukrytych zysków opodatkowanych ryczałtem według przepisów o CIT.
Wynagrodzenie wypłacone z tytułu umorzenia udziałów, pochodzące z zysków sprzed okresu opodatkowania ryczałtem, podlega kwalifikacji jako dochód z tytułu ukrytych zysków podlegający opodatkowaniu estońskim CIT.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi posiadać zdolność do samodzielnego działania operacyjnego. Jeśli przenoszone składniki nie spełniają tej przesłanki, wniesienie aportu spowoduje powstanie przychodu podatkowego. Umorzenie udziałów bez wynagrodzenia nie skutkuje przychodem, o ile brak przysporzenia majątkowego.
Bezemisyjne połączenie spółek nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie spółki przejmującej na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d i 8f ustawy o CIT, o ile zachowana jest wartość księgowa majątku. Jednakże, wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów jest uznawane za dochód z "ukrytych zysków" podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Dobrowolne umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością bez wynagrodzenia nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu dla pozostających wspólników, gdyż nie uzyskują oni żadnych trwałych przysporzeń majątkowych.
Umorzenie udziałów bez wynagrodzenia, należących do czwartego udziałowca spółki, jest neutralne podatkowo, nie powodując powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
Potrącenie wierzytelności wzajemnych między spółką a jej udziałowcem w związku z umorzeniem udziałów nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.
Dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia przez A Sp. z o.o., zgodnie z art. 199 KSH, nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT, ani dla umarzającej spółki, ani dla jej udziałowca, spółki B Sp. z o.o.
Wynagrodzenie uzyskane przez podatnika z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce z o.o. należy klassyfikować jako przychód z odpłatnego zbycia udziałów, opodatkowany 19% stawką PIT w rocznym rozliczeniu PIT-38. Brak jest podstaw do stosowania zasady in dubio pro tributario w analizowanej sytuacji.
Dobrowolne umorzenie udziałów Spółki z o.o. przez Spółkę jawną bez wynagrodzenia nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani po stronie Spółki jawnej, ani jej wspólników.
Dobrowolne umorzenie udziałów nie uprawnia do rozpoznania straty podatkowej wynikającej z różnicy między niższym od kosztów wynagrodzeniem a sumą kosztów poniesionych na nabycie tych udziałów na gruncie ustawy o CIT, a w szczególności w świetle art. 12 ust. 4 pkt 3 CIT.
Wniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa aportem do spółki nie generuje przychodu podatkowego, jeśli składniki są wnoszone w wartości księgowej; zbycie udziałów bez wynagrodzenia celem ich umorzenia pozostaje neutralne podatkowo.
Wynagrodzenie wypłacone przez spółkę na rzecz byłego wspólnika z tytułu umorzenia udziałów, pomimo utraty statusu wspólnika w momencie wypłaty, stanowi ukryty zysk w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT i podlega opodatkowaniu ryczałtem.
Dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia, dokonane za zgodą wspólnika, nie wywołuje skutków podatkowych w zakresie przychodu z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych na rzecz zbywającego udziałowca.
Dobrowolne umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, zgodne z art. 199 § 3 KSH, bez wynagrodzenia, jest neutralne podatkowo dla umarzającego wspólnika na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie generując przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów sfinansowane z zysków sprzed objęcia spółki ryczałtem od dochodów spółek, jest uznane za ukryty zysk podlegający opodatkowaniu CIT-estoński, zgodnie z art. 28m ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, bez względu na okres wypracowania zysków.
Wynagrodzenie wypłacone wspólnikowi z tytułu umorzenia udziałów w spółce podlega opodatkowaniu ryczałtem jako ukryty zysk, o czym stanowi art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. W konsekwencji, spółka zobowiązana jest do zapłaty ryczałtu od dochodu wynikającego z takich świadczeń.
Koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży lub umorzenia udziałów objętych przed 1 stycznia 2017 r. wynosi nominalną wartość objętych udziałów, zgodnie z przepisami obowiązującymi w momencie ich objęcia.
Zespół składników Biura B., wydzielony do innej spółki, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT. Transakcja podziału przez wydzielenie, przy zachowaniu zorganizowanej struktury majątku, nie generuje przychodu opodatkowanego u spółki dzielonej na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT.
Opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek podlega wynagrodzenie wypłacone z kapitału zapasowego za umorzenie udziałów, niezależnie od tego, czy pochodzi z zysków osiągniętych przed okresem opodatkowania ryczałtem, jako dochód z tytułu ukrytych zysków, zgodnie z art. 28m ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która spełnia przesłanki określone w art. 28j ust. 1 ustawy o CIT, zachowuje prawo do ryczałtu od dochodów spółek mimo zmiany składu wspólników, pod warunkiem, że udziałowcami pozostają jedynie osoby fizyczne.