Wnioskodawca, przenosząc miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki uprawniające do skorzystania z ulgi podatkowej na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmującej przychody do wysokości 85 528 zł w latach 2026-2029.

Wnioskodawczyni, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia wymogi ustawy, może skorzystać z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, zwalniającej jej przychody do limitu 85 528 zł w czterech kolejno następujących latach.

Podatnik, mający miejsce zamieszkania w Danii w latach 2024-2026, podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jego centrum interesów znajdowało się poza Polską, co uprawnia go do skorzystania po powrocie do Polski z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który spełnia wymogi art. 21 ust. 1 pkt 152 i ust. 43 ustawy o PIT, w tym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniając dochody do 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe, po powrocie z zagranicy.

Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczają ulgi na powrót podatnikom, którzy z Niemiec przenieśli stałe miejsce zamieszkania do Polski, pod warunkiem przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych, spełnienia wymogów formalnych oraz braku polskiej rezydencji podatkowej w wymaganym okresie.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., spełniając określone warunki, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót w ramach art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, do wysokości wskazanego limitu przychodów.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.

Wnioskodawczyni, która przeniosła miejsce zamieszkania z Białorusi do Polski, jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, mimo braku certyfikatu rezydencji podatkowej, przy posiadaniu innych dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową na Białorusi.

Podatnik, który w latach 2021-2023 oraz w 2024 r. posiadał w Polsce centrum interesów życiowych z uwagi na obecność rodziny i powiązania gospodarcze, nie nabywa prawa do ulgi podatkowej na powrót po zakończeniu pobytu za granicą; ulga nie przysługuje, gdy miejsce zamieszkania dla celów podatkowych nie zostało przeniesione do Polski w okresie deklarowanym.

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Osoba, która w 2021 roku przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zwolnienie podatkowe dotyczy przychodów osiągniętych po przeniesieniu miejsca zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r., podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, m.in. posiadając Kartę Polaka i odpowiednie dowody miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP przed 31 grudnia 2021, nie kwalifikuje się do ulgi na powrót, gdyż z dniem 1 października 2021 roku stał się polskim rezydentem podatkowym, co nie spełnia warunków ustawowych dla skorzystania z preferencyjnego zwolnienia.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Osoba fizyczna, która pomimo zamieszkania i pracy za granicą, utrzymuje w Polsce centrum interesów osobistych poprzez rodzinne powiązania, nie korzysta z ulgi na powrót po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, gdyż nie następuje zmiana rezydencji podatkowej z zagranicznej na polską.

Skoro podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, podlegając odtąd nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a nie miał miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie, przysługuje mu prawo do skorzystania z ulgi na powrót w odniesieniu do dochodów osiągniętych od 2024 roku.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.