Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r., podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, m.in. posiadając Kartę Polaka i odpowiednie dowody miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.

Sprzedaż nieruchomości po upływie pięciu lat od jej nabycia nie stanowi źródła przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT); zbycie jest podatkowo obojętne w Polsce, nie generując żadnego obowiązku podatkowego.

Nabycie darowizny w formie gotówki, bez dokumentacji przekazania środków na rachunek płatniczy lub bankowy, nie spełnia warunków zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, nawet jeśli okoliczności makroekonomiczne utrudniają dokonanie przelewu.

Zyski uzyskane przez polskiego rezydenta podatkowego z przeniesienia własności nieruchomości położonej na Białorusi podlegają opodatkowaniu w Białorusi, nie powodując obowiązku podatkowego w Polsce.

Osoba fizyczna przenosząca miejsce zamieszkania do Rzeczypospolitej Polskiej po dacie wskazanej w art. 21 ust. 43 ustawy PIT musi spełnić wszystkie wymogi poszczególnych przesłanek, aby skorzystać z ulgi podatkowej na powrót, w szczególności dotyczące długości okresu zamieszkania w UE oraz posiadania odpowiedniego obywatelstwa lub certyfikatu rezydencji.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia warunki określone ustawą, ma prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, zastosowując ją do przychodów spełniających określone kryteria od roku 2022, z możliwością korekty zeznania podatkowego.

Dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej przez polskiego rezydenta w Białorusi za pośrednictwem stałej placówki podlegają opodatkowaniu w Białorusi, a w Polsce stosuje się metodę wyłączenia z progresją, co zwalnia z obowiązku złożenia zeznania podatkowego w Polsce.

Środki finansowe otrzymane przez podatniczkę z tytułu grantu nie korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie spełniają przesłanek określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 114 oraz 137 ustawy o podatku dochodowym. Przychód ten podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, jeżeli w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło przeniesienie, nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, przy jednoczesnym przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o PIT, obywatel Białorusi, który przeprowadził się do Polski z Kartą Polaka, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2024-2027, mimo późniejszego zwrotu Karty w związku z uzyskaniem stałego pobytu.

Podatnikowi, który nie posiadał Karty Polaka w chwili przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, nie przysługuje ulga na powrót pomimo spełnienia pozostałych przesłanek określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoba, która do dnia 17 kwietnia 2024 r. nie posiadała miejsca zamieszkania na terytorium Polski i spełnia pozostałe warunki ustawowe, może skorzystać z "ulgi na powrót", o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie czterech kolejnych lat podatkowych, począwszy od roku 2025.

Wnioskodawca nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ przeniesienie jego miejsca zamieszkania na terytorium Polski nastąpiło przed 31 grudnia 2021 r., co wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Osoba, która już w sierpniu 2021 r. ustanowiła centrum interesów osobistych w Polsce, nie spełnia przesłanek do skorzystania z ulgi na powrót, której zastosowanie wymaga przeniesienia rezydencji podatkowej po 31 grudnia 2021 r.

Podatnikowi, który nie posiadał na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski Karty Polaka, ani obywatelstwa polskiego, nie przysługuje ulga na powrót, nawet jeśli później uzyskał te dokumenty.

Dla skorzystania z ulgi na powrót, konieczne jest posiadanie obywatelstwa państwa UE, Karty Polaka lub ciągłego zamieszkiwania przez określony czas w państwie członkowskim UE, co w opisywanym przypadku nie zostało spełnione, uniemożliwiając zastosowanie ulgi.

Przeniesienie miejsca zamieszkania podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r. skutkujące powstaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce uprawnia do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem faktycznego i trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski.

Podatnik, który nie posiadał Karty Polaka na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o PIT i tym samym nie jest uprawniony do skorzystania z tzw. "ulgi na powrót."

Środki finansowe uzyskane z bezzwrotnego grantu unijnego nie podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT, gdyż nie spełniają wymaganych warunków dotyczących polskich umów rządowych oraz bezpośredniej realizacji celu programu.

Zezwolenie na pobyt stały wydane na podstawie Karty Polaka skutkuje jej utratą ważności, co uniemożliwia podatnikowi skorzystanie z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli w momencie zmiany rezydencji nie posiada ważnej Karty Polaka. Posiadanie zezwolenia na pobyt stały nie uznaje się za spełnienie przesłanki posiadania Karty Polaka w kontekście ulgi podatkowej.

W przypadku ulgi na powrót podatnik musi posiadać obywatelstwo polskie lub Kartę Polaka w momencie przeniesienia zamieszkania do Polski. Samo polskie pochodzenie potwierdzone decyzjami administracyjnymi nie wystarcza do skorzystania z tej preferencji podatkowej.

Ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i spełnił wskazane wymogi ustawowe, jednakże tylko w czterech kolejnych latach podatkowych licząc od roku przeniesienia lub następnego.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniający warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PDOF, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 tejże ustawy, z zastrzeżeniem limitu przychodów.