Usługa polegająca na przygotowaniu dokumentu strategicznego dla gminy jest usługą doradczą w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, co wyłącza możliwość korzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej i poradnictwa obywatelskiego na rzecz powiatu, nie stanowi samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej podlegającej podatkowi VAT, lecz działalność wykonywaną osobiście. Dokumentacja wynagrodzenia powinna odbywać się poprzez noty księgowe, a nie faktury VAT.

Wynagrodzenie z tytułu Arrangement Fee, nie mające charakteru odsetek, a stanowiące wynagrodzenie za usługi, mogące podlegać opodatkowaniu jako zyski przedsiębiorstwa na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Czechami, nie będzie opodatkowane w Polsce, jeśli płatnik posiada ważny certyfikat rezydencji pożyczkodawcy.

Wynagrodzenie 'carried interest' otrzymywane przez podatnika z tytułu świadczenia usług doradczych na rzecz X. AG należy klasyfikować jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie zysków kapitałowych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Wynagrodzenie wypłacone doradcom za usługi doradcze w procesie pozyskania inwestora, uzależnione od skutku transakcji, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania oraz braku zwrotu tych kosztów.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej w ramach umowy B2B z wykonawcą kontraktowym USA są zwolnione od podatku dochodowego, gdy Wnioskodawca pełni rolę podwykonawcy, świadcząc usługi na rzecz sił zbrojnych USA, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% może być stosowana do przychodów ze świadczenia usług Incident Managera oraz usług Project Managera, o ile usługi te są klasyfikowane w ramach grupowań PKWiU nieobjętych wyłączeniami wymuszającymi zastosowanie wyższych stawek ryczałtowych związanych z doradztwem.

Koszty uzyskania przychodu obejmują wydatki poniesione na wynagrodzenie doradców i usługi doradcze związane z bezpośrednią sprzedażą udziałów Spółki, nie obejmują natomiast tych związanych z pośrednią sprzedażą wynikającą z działań jej wspólnika.

Wydatki na doradców transakcyjnego i prawnego oraz na usługi VDD i VDR mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli są ponoszone na transakcje bezpośrednio dotyczące spółki. Nie można jednak uznać za takie koszty wydatków związanych z transakcjami pośrednimi dokonywanymi na poziomie wspólnika, ponieważ brak jest związku z przychodami spółki.

Wydatki na wynagrodzenia dla Doradców oraz usługi związane z pozyskaniem inwestora mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, tj. mają racjonalny związek z działalnością podatnika i jego przychodami.

Wydatki na wynagrodzenia doradców transakcyjnych, prawnych oraz usługi VDD, jeśli są racjonalnie poniesione w celu zabezpieczenia źródła przychodów lub jego rozwoju, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP.

Koszty doradztwa transakcyjnego i prawnego związane z uzyskaniem inwestora, spełniające kryteria art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Wydatki te winny być ekonomicznie uzasadnione, racjonalne oraz właściwie udokumentowane.

Wynagrodzenie doradcy inwestycyjnego za zarządzanie aktywami na rachunku inwestycyjnym może stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 30b ustawy o PIT, proporcjonalnie podzielone względem przychodów z różnych źródeł, o ile warunkiem jest brak bezpośredniego przypisania kosztu do określonej kategorii przychodów.

Wynagrodzenie doradcy inwestycyjnego stanowi koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia aktywów kapitałowych na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy PIT, rozliczany proporcjonalnie do wszystkich przychodów osiągniętych na rachunku zagranicznym, z datą poniesienia jako datą uznania kosztów.

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami przez doradcę stanowi pośrednie koszty uzyskania przychodów dla celów art. 30b ustawy o PIT, rozliczane proporcjonalnie w stosunku przychodów do ogólnej kwoty przychodów na rachunku inwestycyjnym.

Wynagrodzenie za zarządzanie aktywami można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w proporcji odpowiadającej stosunkowi przychodów z art. 30b Ustawy PIT do sumy przychodów na rachunku. Wynagrodzenie to jest potrącalne w dacie jego poniesienia, lecz nie jest kosztem bezpośrednim uzyskania przychodów.

Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.

Realizacja Projektu UE 1 i UE 2 spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia związanych z nimi odpisów amortyzacyjnych, proporcjonalnie do wkładu własnego Spółki, zgodnie z art. 18d ust. 2a i 3 ustawy o CIT.

Działalność obejmująca budowę prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby wydatki związane z taką działalnością mogły być uznane za koszty kwalifikowane, ich rozliczanie musi być dokonane w sposób jednolity dla całego projektu prac rozwojowych.

Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie budowy prototypu w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże formy rozliczania kosztów prac rozwojowych muszą być jednolite (według art. 15 ust. 4a) w ramach jednego projektu, co warunkuje możliwość skorzystania z ulgi B+R.

W przypadku wypłat do 2.000.000 PLN na rzecz nierezydentów, które kwalifikowane są jako zyski przedsiębiorstwa na gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik może nie pobrać podatku u źródła bazując jedynie na certyfikacie rezydencji, bez obowiązku dalszej weryfikacji przesłanek z art. 28b ust. 4 pkt 4-6 ustawy o CIT.

Wynagrodzenia wypłacane doradcom, zarówno ryczałtowe, jak i uzależnione od efektu transakcji, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeśli są właściwie udokumentowane i służą zabezpieczeniu lub rozwojowi źródła przychodów podatnika.

Wydatki poniesione przez Spółkę A z tytułu wynagrodzeń za usługi doradcze i prawne oraz inne koszty związane z pozyskaniem nowego inwestora mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, pod warunkiem spełnienia przesłanek co do celowości, udokumentowania i braku umieszczenia w katalogu negatywnym art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP.

Wydatki związane z wynagrodzeniem za usługi VDR oraz doradztwa prawnego, nawet jeśli nie prowadzą do osiągnięcia bezpośrednich przychodów, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Powinny być one alokowane do działalności zwolnionej i opodatkowanej za pomocą klucza przychodowego zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.