W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej korektą w formie ulgi na złe długi, podatnik jest obowiązany do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego o uzyskaną kwotę ze zbycia, a nie wartość nominalną wierzytelności, co wynika z zasady proporcjonalności i neutralności VAT.

Organ podatkowy stwierdza, że spółka w restrukturyzacji jest obowiązana do korekty podatku naliczonego wynikającej z art. 89b ustawy o VAT, mimo postępowania sanacyjnego, gdyż przepisy krajowe zapewniają zachowanie neutralności VAT, nie stojąc w sprzeczności z Dyrektywą 2006/112/WE.

Dłużnik będący jednostką samorządu terytorialnego, której dochody podlegają zwolnieniu podatkowemu, nie spełnia warunku opodatkowania transakcji, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi na złe długi przez wierzyciela, zgodnie z art. 18f ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT.

Zastosowanie ulgi na złe długi w VAT jest dopuszczalne, gdy podatnik spełnia wymogi z art. 89a ustawy VAT dotyczące uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności, nawet w przypadku cesji wierzytelności na inny podmiot.

W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.

Kwoty zasądzone wyrokiem sądu, w tym odsetki i zwrot kosztów procesu, stanowią przychody z działalności gospodarczej, które u podatnika powstają z chwilą ich faktycznego otrzymania, uwzględniając odpowiednie przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie tzw. ulgi na złe długi. Ulga ta jest możliwa tylko przed uregulowaniem wierzytelności.

W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.

Dopisanie kwoty korekty VAT w pełnej wysokości uprzednio dokonanej ulgi na złe długi przy zbyciu wierzytelności, niezależnie od zastosowanej ceny sprzedaży, pozostaje zgodne z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wykluczając tym samym możliwość stosowania zasad proporcjonalności w zakresie dokonania korekty podatku.

Podatnik prowadzący działalność i zarejestrowany jako czynny podatnik VAT ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy o VAT, w sytuacji, gdy wierzytelności nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od terminu płatności. Korekta możliwa jest pod warunkiem, że podatnik spełnia ustawowe wymogi, w tym brak zbycia wierzytelności i fakt, że korekta dotyczy

Niemożliwe jest dokonanie korekty VAT z tytułu nieściągalnych wierzytelności wystawionych w 2018 roku w 2025 roku z pominięciem trzyletniego terminu określonego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, jeśli nie występują proceduralne przeszkody, takie jak te opisane w wyroku TSUE C-335/19.

Podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych może być obniżona o wartość części wierzytelności nieuregulowanej, gdy pomimo zastosowania mechanizmu podzielonej płatności metody tej nie zastosowano do całej należnej kwoty, zgodnie z art. 18f ust. 1 UoCIT.

Wpłata w mechanizmie podzielonej płatności, obejmująca wyłącznie kwotę VAT, nie narusza prawa wierzyciela do skorzystania z ulgi na złe długi. Podatnik może skorygować podatek należny przypadający na część nieuregulowanej wierzytelności, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 89a ustawy o VAT.

Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT w proporcji do uzyskanej kwoty sprzedaży, zgodnie z interpretacją art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, uwzględniając zasady proporcjonalności i neutralności podatku.

Ulga na złe długi przysługuje, gdy płatność jest zablokowana przez sąd i nie stanowi ona uregulowania należności, co oznacza brak zaspokojenia wierzyciela.

Przekazanie przedmiotu zastawu rejestrowego w formie przejęcia przez wierzyciela, w przypadku niewykonania zobowiązania, spełnia definicję dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu VAT wg art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Dopuszczalna jest korekta podstawy opodatkowania i podatku należnego na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy w przypadku uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności.

Podatnik ma prawo do korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego za wierzytelności nieuregulowane w terminie i których umorzenie nie stanowi spłaty, na podstawie art. 89a ustawy o VAT, pod warunkiem spełnienia określonych warunków formalnych związanych z tzw. ulgą na złe długi.

Po zbyciu wierzytelności objętej ulgą na złe długi, podstawa opodatkowania i kwota VAT należnego muszą być zwiększone do pełnej kwoty wcześniejszej korekty, niezależnie od wartości zbycia.

W przypadku gdy podatnik zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej oraz nie uzyskuje dalszych przychodów, ulga na złe długi nie może zostać zastosowana, gdyż przepisy wymagają istnienia przychodów podlegających zmniejszeniu.

Podatnik, który wybrał ryczałt od dochodów spółek, zobowiązany jest ująć w korekcie wstępnej CIT/KW wartość "ulgi za złe długi", eliminując różnice przejściowe między wynikiem finansowym a podatkowym.

Podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do faktur 1 i 2, mimo postępowania restrukturyzacyjnego lub upadłościowego dłużnika, na podstawie prawa unijnego, a zmiana terminów płatności wpływa na bieg terminu pod warunkiem, że zostanie dokonana przed jego upływem.

Obowiązek korekty podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego, w odniesieniu do nieuregulowanej przez Ubezpieczyciela uznanej za nieściągalną części wierzytelności. Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w odniesieniu do części wierzytelności zaspokojonej odszkodowaniem.

Zastosowanie art. 89a ust. 4 ustawy oraz art. 89b ust. 4 ustawy w związku z otrzymaniem od GDDKiA zasądzonego przez sąd wynagrodzenia.

Brak obowiązku dokonania korekty odliczonej kwoty podatku na podstawie art. 89b ustawy.