Należności wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz zagranicznego Podatnika z tytułu usług doradczych, zarządzania i kontroli oraz refakturowania kosztów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania, w sytuacji gdy Podatnik nie prowadzi działalności przez zakład w Polsce.

Płatnik jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, a stosowanie zwolnień podatkowych wymaga uwzględnienia rzeczywistych właścicieli dywidend. Zwolnienia i obniżone stawki podatku wymagają dochowania należytej staranności zgodnie z weryfikacją rezydencji i statusem rzeczywistego właściciela.

Dobrowolne umorzenie udziałów, za zgodą wspólnika, i wypłata wynagrodzenia z tego tytułu nie stanowią czynności objętej zryczałtowanym podatkiem źródłowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 ani art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Polska spółka dokonująca płatności odsetek do zagranicznego pożyczkodawcy zobowiązana jest do pobrania podatku u źródła, jeżeli rzeczywisty właściciel tych odsetek nie spełnia wymogów korporacyjnych UE lub EOG jako podatnik; klauzula look-through nie znajduje w takim przypadku zastosowania.

Zespół składników majątkowych pozostający w Spółce Dzielonej wskutek podziału przez wydzielenie nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy CIT, co skutkuje powstaniem przychodu po stronie spółki dzielonej.

Organ podatkowy przyjął, że weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend oraz stosowanie zasady "look-through" są obowiązkowe, aby skutecznie unikać praktyk zmierzających do oszustwa podatkowego i zastosować zwolnienia podatkowe zgodne z zasadami unikania podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie z tytułu Arrangement Fee, nie mające charakteru odsetek, a stanowiące wynagrodzenie za usługi, mogące podlegać opodatkowaniu jako zyski przedsiębiorstwa na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Czechami, nie będzie opodatkowane w Polsce, jeśli płatnik posiada ważny certyfikat rezydencji pożyczkodawcy.

Dochody z usług prawnych nabywanych od banku w ramach kosztów okołokredytowych powinny być klasyfikowane jako przychody z odsetek, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jako zyski przedsiębiorstwa, natomiast przy dochowaniu należytej staranności nie wystarcza wyłącznie uzyskanie certyfikatu rezydencji, lecz konieczna jest szczegółowa weryfikacja warunku rzeczywistego właściciela.

Płatności z tytułu umowy międzynarodowej, które nie stanowią należności licencyjnych ani know-how, nie rodzą obowiązku pobrania podatku u źródła, jeżeli przekazywane w ramach umowy informacje są łatwo dostępne i niepoufne.

Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend (art. 22-26 CIT) przez Wnioskodawcę istnieje niezależnie od praktyk oszustwa/nadużycia. Koncepcja „look-through” może być stosowana przy rozliczeniu podatku u źródła; zwolnienia i stawki wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od bezpośredniego statusu posiadacza udziałów.

Płatności z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT dokonywane przez polski zakład będą podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła. Wyjątkowo, płatności mogą zostać uznane za należności licencyjne i opodatkowane na preferencyjnych zasadach wynikających z odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów przez A. GmbH w B. sp. z o.o., gdzie wartość nieruchomości przekracza 50% aktywów, podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 2 UPO z Austrią oraz Konwencji MLI, mimo austriackiej rezydencji podatkowej wnioskodawcy.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, mimo braku nadużycia, przy stosowaniu zwolnienia z podatku CIT. Zasada 'look-through' jest dopuszczalna dla określania skutków podatkowych dywidend rzeczywistych właścicieli zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niepobieranie podatku dla funduszu emerytalnego jest prawidłowe, ale preferencyjna stawka 5% dla dywidendy

Płatności związane z rozliczeniami pochodnych instrumentów finansowych w postaci kontraktów FX forward oraz instrumentów IRS nie mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ani nie obciążają Wnioskodawcy obowiązkami płatnika według art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Zasada "look-through" umożliwia uznanie rzeczywistych właścicieli odsetek za podatników, co pozwala na niepobranie podatku u źródła, jeśli spełnione są warunki umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz posiadania certyfikatów rezydencji.

W przypadku wypłaty odsetek w ramach cash poolingu, których rzeczywistym właścicielem jest rezydent brytyjski, spółka pełni rolę płatnika podatku u źródła, uprawnionego do zastosowania stawki preferencyjnej określonej w Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy spełnieniu wymogów formalnych.

Przekazywane kwoty z tytułu spłat wierzytelności nie będą uznane za przychody wymienione w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT; w konsekwencji brak obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego przez spółkę pełniącą rolę płatnika.

Kwoty spłat wierzytelności przekazywane na rzecz Kupującego w ramach cesji nie stanowią przychodów podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski, w związku z czym Spółka nie jest płatnikiem podatku zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy CIT.

Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest kluczowa dla zastosowania art. 22 ust. 4-6 CITu oraz międzynarodowych umów podatkowych. Aplikacja zasady "look-through" jest prawidłowa przy określaniu zobowiązań podatkowych rzeczywistego właściciela dywidend.

Płatnik zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend; stosowanie zasady "look-through" jest uznawane, kiedy rzeczywisty właściciel jest znany, a stawki podatków u źródła zależą od odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Płatnik podatku jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend przy zastosowaniu zasady "look-through", uwzględniając przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co skutkuje zastosowaniem zróżnicowanych stawek podatku u źródła w zależności od statusu niewinnego właściciela.

Na płatniku ciąży obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidend przy wypłatach, nawet w przypadku braku oszustwa lub nadużycia. Podatnik może stosować zasadę "look-through", uwzględniając faktycznych właścicieli dla określenia obowiązków płatnika, lecz musi stosować odpowiednie stawki podatkowe zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.