Samorządowa instytucja kultury, realizując projekt o charakterze kulturalnym i gospodarczym, nie jest uprawniona do pełnego odliczenia podatku VAT od kosztów projektu, gdyż działalność obejmuje także nieodpłatne działania statutowe zgodnie z ustawą o VAT, wymagając proporcjonalnego odliczenia.

Instytucja kultury, dokonując zakupów związanych z inwestycją wykorzystywaną dla działalności gospodarczej i statutowej, jest zobowiązana do stosowania prewspółczynnika VAT, jeśli nieodpłatne działania promocyjne towarzyszą działalności gospodarczej, lecz ich głównym celem jest realizacja zadań statutowych, niezależnie od wpływu na przychody ze sprzedaży.

Instytucji kultury prowadzącej jednocześnie działalność gospodarczą i niemającą charakteru gospodarczego, przysługuje prawo do obliczania prewspółczynnika VAT według metody art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, bardziej odzwierciedlającej jej specyfikę, zamiast wzoru z rozporządzenia Ministerstwa Finansów.

Usługi świadczone przez Teatr, które upowszechniają kulturę i rozwijają dorobek kulturalny, mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, z wyłączeniem usług charakterystycznych dla wstępu oraz tych, które mają charakter głównie edukacyjny, gdyż nie spełniają przesłanki przedmiotowej tego zwolnienia.

Jednostka samorządu terytorialnego po centralizacji rozliczeń VAT, dokonując odliczenia VAT od wydatków, które nie mogą być bezpośrednio przyporządkowane konkretnym rodzajom działalności, powinna stosować prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej korzystającej z przekazanego majątku. Prewspółczynnik ten oblicza się na podstawie danych właściwych dla tej jednostki.

Samorządowa instytucja kultury, prowadząc działalność zarówno opodatkowaną, jak i niepodlegającą opodatkowaniu, zobowiązana jest stosować proporcję odliczenia VAT zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, a zaproponowany przez nią własny sposób obliczania tej proporcji nie jest uznany za bardziej reprezentatywny.

Przekazanie majątku do nowo utworzonych instytucji kultury w wyniku ich podziału nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a nieodpłatne wyposażenie w nieruchomości i mienie ruchome nie jest opodatkowane VAT, gdyż nie spełnia warunków prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Przy odliczaniu VAT od wydatków związanych z modernizacją budynku i wyposażeniem, instytucje kultury mają zastosować prewspółczynnik, jeśli nabywane towary i usługi służą zarówno działalności gospodarczej, jak i celom statutowym nieopodatkowanym.

Muzeum nie jest uprawnione do stosowania alternatywnego prewspółczynnika opartego na liczbie wejść odpłatnych do celów rozliczenia VAT. Skuteczniejsze i bardziej reprezentatywne jest stosowanie metody wskazanej w rozporządzeniu Ministra Finansów, które prawidłowo oddaje specyfikę działalności i zapewnia adekwatny podział VAT.

Darowizny otrzymywane przez samorządową instytucję kultury stanowią przychody wykonane tej instytucji w rozumieniu § 2 pkt 12 Rozporządzenia Ministra Finansów i winny być uwzględniane w mianowniku wzoru kalkulacji prewspółczynnika określonego w § 4 ust. 1 Rozporządzenia.

Prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na realizację Projektu z zastosowaniem prewspółczynnika i proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.

Zastosowania prewspółczynnika o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy w celu odliczenia podatku VAT.

Prawo do częściowego odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu.

Uwzględnianie w mianowniku prewspółczynnika otrzymanej dotacji inwestycyjnej.

Prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na organizację imprezy plenerowej.

Prawo do obniżenia w całości i w części kwoty podatku naliczonego od wydatków na realizację projektu.