Zespół składników służących na dzień podziału wyłącznie przygotowaniu i rozwojowi niezakończonej inwestycji w elektrownię nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jeżeli nie umożliwia rzeczywistego samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. W konsekwencji podział przez wydzielenie generuje przychód zarówno po stronie spółki dzielonej, jak i jej wspólnika, przy czym przychód wspólnika

Przy ocenie przesłanki nieruchomościowej z art. 13 ust. 3a UPO PL–NL wartość nieruchomości posiadanych pośrednio przez spółki zależne zwiększa licznik kalkulacji, odpowiednio do udziału w tych spółkach, natomiast mianownik stanowi wyłącznie wartość bilansowa wszystkich aktywów spółki, której udziały lub akcje są przenoszone. Dywidenda niepieniężna otrzymana od zagranicznej spółki nie stanowi dla jej

Dla zastosowania art. 13 ust. 3a polsko-holenderskiej UPO udział wartości nieruchomości w aktywach ustala się przez odniesienie wartości nieruchomości posiadanych bezpośrednio i pośrednio do pełnej wartości bilansowej aktywów spółki, której udziały lub akcje są przenoszone, bez eliminowania udziałów w spółkach zależnych i bez doliczania ich aktywów do mianownika.

Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.

W wyniku podziału spółki przez wydzielenie, jeżeli wartość podatkowa emitowanych udziałów przewyższa wartość udziałów sprzed podziału, powstaje przychód podatkowy dla wspólnika spółki dzielonej, podlegający opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT i umową z Niderlandami.

Podatnik, przy wypłacie dywidend do podmiotu pośredniczącego, zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela celem zastosowania zwolnienia lub preferencyjnego opodatkowania na podstawie UPO, a metoda "look-through" może być stosowana przy warunkach odpowiedzialności za rozpoznanie rzeczywistych właścicieli, spełniających wymagania do preferencyjnej stawki podatkowej.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela przy wypłatach dywidend, celem uniknięcia nadużycia preferencyjnego traktowania podatkowego. W sytuacji braku uznania B za beneficjenta rzeczywistego, istnieje możliwość zastosowania zasady "look-through" z uwzględnieniem właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dla rzeczywistych właścicieli.

Podatnik, który nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy lata kalendarzowe przed przeniesieniem się z Holandii oraz spełnił inne warunki z art. 21 ustawy, może skorzystać z ulgi na powrót przy uzyskaniu nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce po 30 marca 2023 roku.

Płatnik mający obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend może stosować zasadę "look-through", rozpatrując odpowiednie skutki podatkowe dla rzeczywistych właścicieli. Jednakże, zastosowanie preferencyjnej stawki podatku u źródła wymaga bezpośredniego posiadania udziałów przez rzeczywistych właścicieli, co wyklucza zastosowanie niektórych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Płatnik jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, a stosowanie zwolnień podatkowych wymaga uwzględnienia rzeczywistych właścicieli dywidend. Zwolnienia i obniżone stawki podatku wymagają dochowania należytej staranności zgodnie z weryfikacją rezydencji i statusem rzeczywistego właściciela.

Transfery wierzytelności między A B.V. a SPV, członkami holenderskiej grupy VAT, podlegają opodatkowaniu PCC w Polsce, jeśli nie są objęte VAT w Holandii, a grupa VAT nie spełnia wymogów ustawy o VAT stosowanej w Polsce.

Transfery wierzytelności do podmiotu zagranicznego, którego siedziba lub rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajdują się w Polsce, a które są opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w państwie członkowskim, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce.

Transfery wierzytelności do spółki C nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych w Polsce, gdyż są opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w Holandii, co spełnia warunki wyłączenia na mocy art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC oraz braku siedziby spółki C w Polsce uniemożliwiającego opodatkowanie umowy spółki.

Dochody z pracy wykonywanej na statku w operacjach pomocniczych offshore nie stanowią dochodów z transakcji międzynarodowego transportu morskiego i podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce zgodnie z Konwencją między Polską a UK, nie kwalifikując się do ulgi abolicyjnej. Dochody te powiązane są z dochodami operatorskimi, a nie transportowymi statku.

Kwota odszkodowania, którą wnioskodawczyni otrzyma z tytułu ubezpieczenia OC pracodawcy za uszczerbek na zdrowiu, jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy, ponieważ nie stanowi renty przyznanej na podstawie przepisów prawa cywilnego.

Organ podatkowy przyjął, że weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend oraz stosowanie zasady "look-through" są obowiązkowe, aby skutecznie unikać praktyk zmierzających do oszustwa podatkowego i zastosować zwolnienia podatkowe zgodne z zasadami unikania podwójnego opodatkowania.

W kontekście opodatkowania odsetek od pożyczki, jeśli podmiot pośredniczący nie jest rzeczywistym właścicielem, Wnioskodawca może określać skutki podatkowe w oparciu o sytuację rzeczywistych właścicieli, przy zachowaniu odpowiednich certyfikatów rezydencji podatkowej i zasad właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zwolnienia podatkowe stosuje się w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli

Dochody uzyskane z pracy najemnej wykonywanej poza terytorium lądowym mogą korzystać z pełnej ulgi abolicyjnej bez ograniczenia, o ile praca nie jest wykonywana na terytoriach innych państw, gdzie nie zastosowano metody unikania podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend zgodnie z art. 22 ust. 4-6 CIT, a zasada "look-through" jest dopuszczalna tylko przy właściwie ustalonych rzeczywistych właścicielach, natomiast nie istnieje prawo do obniżonej stawki podatkowej bez spełnienia warunków bezpośredniego udziału w kapitale spółki dywidendowej.

Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend (art. 22-26 CIT) przez Wnioskodawcę istnieje niezależnie od praktyk oszustwa/nadużycia. Koncepcja „look-through” może być stosowana przy rozliczeniu podatku u źródła; zwolnienia i stawki wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od bezpośredniego statusu posiadacza udziałów.

Wnioskodawca obowiązany jest weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu zwolnienia podatkowego. Zastosowanie zasady "look-through" jest dopuszczalne, gdy B. nie jest rzeczywistym właścicielem. Rzeczywiste stawki podatku należy stosować względem beneficjentów posiadających odpowiednie certyfikaty rezydencji, z zastrzeżeniem prawidłowego rozpoznania faktycznych właścicieli.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, mimo braku nadużycia, przy stosowaniu zwolnienia z podatku CIT. Zasada 'look-through' jest dopuszczalna dla określania skutków podatkowych dywidend rzeczywistych właścicieli zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niepobieranie podatku dla funduszu emerytalnego jest prawidłowe, ale preferencyjna stawka 5% dla dywidendy

Płatnicy obowiązani są weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend, stosując zwolnienie z art. 22 CIT, nawet bez wyraźnego wymogu ustawowego, w świetle przeciwdziałania nadużyciom. Wypłaty powinny podlegać analizie na zasadzie "look-through" przy ustalaniu podatku, z perspektywy rzeczywistych właścicieli, uwzględniając jednolity charakter dywidend i dokumenty rezydencyjne.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.