Podatkowa grupa kapitałowa nie jest uprawniona do zaliczenia kosztów finansowania dłużnego, wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów przed jej utworzeniem, do kosztów podatkowych po jej utworzeniu, z uwagi na brak wyraźnych przepisów prawa podatkowego oraz ograniczenia wynikające z art. 15c ustawy o CIT.

Rozliczenia z tytułu instrumentów IRS, dokonane w celu zabezpieczenia ryzyka stopy procentowej zadłużenia, powinny być ujmowane oddzielnie od odsetek, a ich wpływ na wartość początkową środków trwałych ogranicza się do realizacji przed oddaniem do używania. Różnice kursowe z transakcji FX forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli służą operacyjnym wydatkom inwestycyjnym.

Przychody podatkowe z tytułu Notes muszą być rozpoznawane każdorazowo w momencie otrzymania płatności w kwocie brutto, niezależnie od formy nabycia Notes. Otrzymane płatności z Notes, zarówno tytułem zwrotu kapitału jak i odsetek, stanowią przychód podatkowy. Notes mają charakter dłużnych papierów wartościowych, stąd stosowanie do nich traktowania identycznego z obligacjami.

Koszty finansowania dłużnego związane z budową farmy wiatrowej, jako długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, nie podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.

W obliczaniu wskaźnika EBITDA dla celów limitu z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, spółka powinna powiększyć EBITDA o niezamortyzowane koszty finansowania dłużnego związane z nieruchomością, które zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przy jej sprzedaży.

Wskaźnik EBITDA podlega zwiększeniu o koszty finansowania dłużnego zawarte w wartości początkowej nieruchomości, jeśli te nie zostały rozliczone odpisami amortyzacyjnymi do momentu ich zakwalifikowania jako koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

Podatnik obliczając wskaźnik EBITDA w zakresie limitu kosztów finansowania dłużnego, powinien powiększyć ten wskaźnik o niezamortyzowane koszty finansowania dłużnego zaliczone do wartości początkowej nieruchomości, które zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przy jej sprzedaży.

Wynik z realizacji kontraktów IRS, zabezpieczających ryzyko stóp procentowych dla finansowania inwestycyjnego, w zakresie transakcji związanych z wytworzeniem środka trwałego, może zwiększać lub zmniejszać jego wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, jako integralna część kosztów wytworzenia.

Projekt realizowany przez spółkę w formie inwestycji energetycznej kwalifikuje się jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, pozwalając wyłączyć koszty finansowania dłużnego z limitów wynikających z art. 15c ustawy o CIT nawet po rozwiązaniu Podatkowej Grupy Kapitałowej.

Po Rozwiązaniu PGK, Inwestycja realizowana przez Spółkę będzie nadal kwalifikowana jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki zgodnie z art. 15c ust. 8.

Po rozwiązaniu PGK, inwestycja realizowana przez spółkę celową może być nadal klasyfikowana jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej na gruncie art. 15c ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego z limitowania, zgodnie z ust. 8 tejże ustawy.

Inwestycja realizowana przez A sp. z o.o. pozostaje kwalifikowana jako długoterminowy projekt infrastrukturalny, na potrzeby art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co powoduje, że koszty jej finansowania nie są uwzględniane w wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.

Farma wiatrowa będąca długoterminowym projektem z zakresu infrastruktury publicznej spełnia warunki określone w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, a koszty jej finansowania dłużnego nie podlegają limitowaniu zgodnie z ust. 8 tego artykułu po rozwiązaniu umowy PGK.

Spółka może wstecznie skorygować wartość początkową hali produkcyjnej o skapitalizowane odsetki pożyczki, co zwiększa podatkowe odpisy amortyzacyjne. Skapitalizowane odsetki naliczane po oddaniu do użytku są kosztami uzyskania przychodów, z uwzględnieniem limitów z art. 15c Ustawy o CIT. Rozliczenia winny być prowadzone także miesięcznie dla celów zaliczkowych.

Podatkowa grupa kapitałowa nie ma prawa do rozliczenia kosztów finansowania dłużnego wyłączonych przed jej utworzeniem z kosztów uzyskania przychodów przez poszczególne spółki na podstawie art. 15c ust. 19 pkt 2 ustawy o CIT.

Koszty ponoszone w związku z umowami sprzedaży wierzytelności stanowią zapłatę za udostępnienie środków i korzystanie z nich. Oznacza to, że Wynagrodzenie Nabywcy stanowi koszty finansowania dłużnego w myśl art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, a w konsekwencji podlega ograniczeniom przewidzianym w art. 15c w zakresie możliwości ujęcia jako koszt uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy

Ustalenie, czy koszty wynagrodzenia Faktora ponoszone przez Spółkę na podstawie umowy faktoringu pełnego stanowią koszty finansowania dłużnego, o których mowa w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT i należy brać je pod uwagę przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 3 Ustawy o CIT, która zgodnie z ust. 2 w zw. z ust 1 tego przepisu zwiększa dochód (zmniejsza stratę)

Skutków podatkowych sekurytyzacji.

Ustalenie, czy Spółka może zaliczyć wypłacone kwoty odsetek do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Czy koszt Wynagrodzenia Faktora ponoszony przez Spółkę stanowi koszt finansowania dłużnego i podlega ograniczeniom wskazanym w art. 15c ustawy o CIT.

Ustalenie czy koszty prowizji są wliczane do limitu kosztów finansowania dłużnego oraz czy otrzymywane wynagrodzenie może pomniejszać koszty odsetek wykazanych jako element kosztów finansowania dłużnego lub być wykazane jako przychód równoważny ekonomicznie odsetkom, odpowiadający kosztom finansowania dłużnego.

Ustalenie, czy otrzymywane w przyszłości wynagrodzenie należy traktować jako inne przychody równoważne ekonomicznie odsetkom, które odpowiadają kosztom finansowania dłużnego.