Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione do oddania do użytkowania środków trwałych mogą stanowić ich wartość początkową, jeżeli wykazują bezpośredni związek z wytworzeniem tych środków. Koszty pośrednie, w tym Premie ECA, po oddaniu do użytkowania, uznaje się za koszty uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia.

Sprzedaż energii elektrycznej magazynowanej w podmiocie bez koncesji stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą jako wydanie końcowemu nabywcy, tymczasem w przypadku podmiotu z koncesją wydanie energii nie podlega akcyzie, o ile energia pozostaje w posiadaniu dostawcy.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Podatnik prowadzący działalność polegającą na zużywaniu energii elektrycznej ma obowiązek prowadzić ewidencję energii w sposób zgodny z ustaleniami organu. Ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii, także w sytuacjach, gdy brakuje bezpośrednich danych pomiarowych. W odniesieniu do energii już opodatkowanej, nie wymaga się ponownego opodatkowania ani umieszczania w ewidencji.

Ani spółka A, ani spółka B, jako podmioty zaangażowane w dzierżawę instalacji fotowoltaicznych, nie są podatnikami podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania energii elektrycznej, w myśl ustawy o podatku akcyzowym, gdyż faktyczne czynności wytwórcze realizuje dzierżawca.

Podstawę opodatkowania dla prosumentów w systemie net-billing stanowi brutto wartość energii elektrycznej, a sposoby fakturowania sprzedaży energii wymagają wystawienia faktur VAT, lecz nie przy zwrocie nadwyżki depozytu prosumenckiego.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego wykorzystuje generatory OZE o łącznej mocy do 1 MW dla każdej jednostki organizacyjnej, zużycie energii z OZE może być zwolnione z akcyzy, wyłączając kogeneratory zasilane gazem zwolnionym z akcyzy.

Transakcje realizowane w ramach kontraktu terminowego nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, ponieważ stanowią integralne i niezbędne rozszerzenie działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży energii elektrycznej, a ich obrót musi być uwzględniany przy ustalaniu proporcji odliczenia podatku.

Transakcje realizowane przez Wnioskodawcę w związku z kontraktem terminowym są stałym i koniecznym rozszerzeniem jego działalności gospodarczej, zatem nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. W efekcie, obrót z tych transakcji musi być uwzględniany przy obliczaniu proporcji, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy.

Transakcje związane z kontraktami terminowymi zawartymi przez podatnika w ramach zabezpieczania cen energii elektrycznej, jako stały i niezbędny element działalności, nie będą miały charakteru pomocniczego w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT i w związku z tym ich obrót powinien być uwzględniany przy obliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

W świetle art. 24ca ust. 2 pkt 5 ustawy o CIT, podatnik może nie uwzględniać wzrostu kosztów zakupu energii elektrycznej w kalkulacji udziału dochodów w przychodach lub straty, niezależnie od przeznaczenia tej energii, przy ustalaniu minimalnego podatku dochodowego.

Kontrakty terminowe zawierane przez podatnika, służące zabezpieczeniu ryzyka cenowego przy obrocie energią, nie stanowią transakcji pomocniczych w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT i obrót z ich tytułu powinien być uwzględniany w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Wprowadzenie opłat eksploatacyjnych za udostępnienie infrastruktury PV, które nie obejmują sprzedaży energii, nie rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązku zapłaty podatku akcyzowego.

Wykorzystując w przypadku nabycia towarów i usług prewspółczynnik oparty na wartości przychodów z tytułu sprzedaży energii Odbiorcom Zewnętrznym, proporcjonalnie do całkowitej sprzedaży, Gmina prawidłowo spełnia warunki umożliwiające częściowe odliczenie podatku VAT naliczonego z inwestycji energetycznych, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2b ustawy o VAT.

Zużycie wyrobów energetycznych w składzie podatkowym, nawet w procesie produkcji energii elektrycznej, nie spełnia przesłanek do zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy, jeśli nie dochodzi do dostarczenia tych wyrobów poza skład podatkowy, zgodnie z warunkami określonymi w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Zużycie energii elektrycznej produkowanej przez Gminę z własnych instalacji fotowoltaicznych o mocy nieprzekraczającej 1 MW, jako zużycie przez jednostkę nieposiadającą koncesji, może być objęte zwolnieniem z akcyzy, pod warunkiem braku przekroczenia norm generatorów 1 MW dla jednostek organizacyjnych gospodarki gminnej.

Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.

Energia elektryczna wytworzona w drodze rekuperacji nie stanowi przedmiotu opodatkowania podatkiem akcyzowym, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Jest dopuszczalne jej wprowadzenie do sieci trakcyjnej jako energii nowo wytworzonej, niezależnie od uprzedniego opodatkowania energii pierwotnie pobranej.

Obowiązek podatkowy dla dostaw energii elektrycznej dokonanych przez jednostkę samorządu terytorialnego działającą jako prosument powstaje z chwilą wystawienia faktury, ale nie później niż z upływem terminu płatności. Od 1 lutego 2025 r., podstawa opodatkowania powinna uwzględniać współczynnik korekcyjny 1,23, zgodnie ze zmienionymi przepisami o OZE.

Brak numeru NIP na fakturach za media nie wyklucza prawa podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, jeśli faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze i istnieje związek zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Spółdzielnia energetyczna, nieposiadająca koncesji i nabywająca energię elektryczną poza zastosowaniami wyłączeniowymi, jest nabywcą końcowym wg art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym, co wyklucza konieczność rejestracji i składania deklaracji akcyzowych przez nią, przy opodatkowaniu jej zakupów energii w momencie jej odbioru od członków.

Wnioskodawczyni, produkując energię elektryczną z instalacji fotowoltaicznych i obciążając kosztami tej energii najemców, dokonuje sprzedaży energii nabywcom końcowym, co powoduje powstanie obowiązku podatkowego z tytułu akcyzy, przewidzianego w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.