Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione do oddania do użytkowania środków trwałych mogą stanowić ich wartość początkową, jeżeli wykazują bezpośredni związek z wytworzeniem tych środków. Koszty pośrednie, w tym Premie ECA, po oddaniu do użytkowania, uznaje się za koszty uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia.

Sprzedaż energii elektrycznej magazynowanej w podmiocie bez koncesji stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą jako wydanie końcowemu nabywcy, tymczasem w przypadku podmiotu z koncesją wydanie energii nie podlega akcyzie, o ile energia pozostaje w posiadaniu dostawcy.

Wykorzystanie Domu Kultury przez jednostkę samorządu terytorialnego dla zadań niepodlegających opodatkowaniu VAT nie uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, podczas gdy instalacja OZE może generować takie prawo z uwagi na działalność gospodarczą, której efekty są opodatkowane VAT.

Jednostce samorządu terytorialnego przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją inwestycji tylko w zakresie, w jakim związane są z działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT, przy czym odliczenie wymaga zastosowania właściwego sposobu określenia proporcji przewidzianego w art. 86 oraz 90 ustawy o VAT.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Podatnik prowadzący działalność polegającą na zużywaniu energii elektrycznej ma obowiązek prowadzić ewidencję energii w sposób zgodny z ustaleniami organu. Ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii, także w sytuacjach, gdy brakuje bezpośrednich danych pomiarowych. W odniesieniu do energii już opodatkowanej, nie wymaga się ponownego opodatkowania ani umieszczania w ewidencji.

Ani spółka A, ani spółka B, jako podmioty zaangażowane w dzierżawę instalacji fotowoltaicznych, nie są podatnikami podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania energii elektrycznej, w myśl ustawy o podatku akcyzowym, gdyż faktyczne czynności wytwórcze realizuje dzierżawca.

Podstawę opodatkowania dla prosumentów w systemie net-billing stanowi brutto wartość energii elektrycznej, a sposoby fakturowania sprzedaży energii wymagają wystawienia faktur VAT, lecz nie przy zwrocie nadwyżki depozytu prosumenckiego.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego wykorzystuje generatory OZE o łącznej mocy do 1 MW dla każdej jednostki organizacyjnej, zużycie energii z OZE może być zwolnione z akcyzy, wyłączając kogeneratory zasilane gazem zwolnionym z akcyzy.

Transakcje realizowane w ramach kontraktu terminowego nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, ponieważ stanowią integralne i niezbędne rozszerzenie działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży energii elektrycznej, a ich obrót musi być uwzględniany przy ustalaniu proporcji odliczenia podatku.

Transakcje realizowane przez Wnioskodawcę w związku z kontraktem terminowym są stałym i koniecznym rozszerzeniem jego działalności gospodarczej, zatem nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. W efekcie, obrót z tych transakcji musi być uwzględniany przy obliczaniu proporcji, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy.

Transakcje związane z kontraktami terminowymi zawartymi przez podatnika w ramach zabezpieczania cen energii elektrycznej, jako stały i niezbędny element działalności, nie będą miały charakteru pomocniczego w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT i w związku z tym ich obrót powinien być uwzględniany przy obliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

W świetle art. 24ca ust. 2 pkt 5 ustawy o CIT, podatnik może nie uwzględniać wzrostu kosztów zakupu energii elektrycznej w kalkulacji udziału dochodów w przychodach lub straty, niezależnie od przeznaczenia tej energii, przy ustalaniu minimalnego podatku dochodowego.

Kontrakty terminowe zawierane przez podatnika, służące zabezpieczeniu ryzyka cenowego przy obrocie energią, nie stanowią transakcji pomocniczych w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT i obrót z ich tytułu powinien być uwzględniany w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Wprowadzenie opłat eksploatacyjnych za udostępnienie infrastruktury PV, które nie obejmują sprzedaży energii, nie rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązku zapłaty podatku akcyzowego.

Wykorzystując w przypadku nabycia towarów i usług prewspółczynnik oparty na wartości przychodów z tytułu sprzedaży energii Odbiorcom Zewnętrznym, proporcjonalnie do całkowitej sprzedaży, Gmina prawidłowo spełnia warunki umożliwiające częściowe odliczenie podatku VAT naliczonego z inwestycji energetycznych, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2b ustawy o VAT.

Zużycie wyrobów energetycznych w składzie podatkowym, nawet w procesie produkcji energii elektrycznej, nie spełnia przesłanek do zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy, jeśli nie dochodzi do dostarczenia tych wyrobów poza skład podatkowy, zgodnie z warunkami określonymi w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Podatnik ma prawo do odliczenia wydatków na przedsięwzięcia termomodernizacyjne w formie ulgi, z wyłączeniem tych części wydatków, które zostały sfinansowane z dotacji, zgodnie z art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zużycie energii elektrycznej produkowanej przez Gminę z własnych instalacji fotowoltaicznych o mocy nieprzekraczającej 1 MW, jako zużycie przez jednostkę nieposiadającą koncesji, może być objęte zwolnieniem z akcyzy, pod warunkiem braku przekroczenia norm generatorów 1 MW dla jednostek organizacyjnych gospodarki gminnej.

Wydatki poniesione jako wkład własny na przedsięwzięcia termomodernizacyjne, takie jak instalacja fotowoltaiczna, mogą podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o ile nie zostały zrefinansowane i są udokumentowane fakturami VAT, a przedsięwzięcie zakończy się w ciągu 3 lat.

Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.

Wprowadzanie nadwyżki energii elektrycznej do sieci przez prosumenta będącego jednostką samorządu terytorialnego stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, z obowiązkiem wystawienia faktury i odprowadzenia podatku; prawo do odliczenia VAT zależy od prewspółczynnika, a poniżej 2% odliczenie nie przysługuje. Pozostałe koszty inwestycji nie dają prawa do odliczenia.