Przelewy wierzytelności dokonane przez Spółkę na rzecz A, które przenoszą ryzyko niewypłacalności oraz służą finansowaniu Spółki, stanowią usługi ściągania długów niekorzystające ze zwolnienia od VAT, jako że obejmują elementy przeniesienia ryzyka zgodnie z art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT.

Kwota należna z tytułu cesji wierzytelności jest przychodem w momencie dokonania cesji. Natomiast koszty uzyskania przychodu z tytułu cesji obejmują jedynie wartość nominalną niespłaconego kapitału pożyczek, co wyklucza nominalną wartość wierzytelności z umów inwestycyjnych bez udokumentowanych wydatków.

Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.

Środki uzyskane poprzez korzystanie z Programu SCF+ stanowią przychody ze zbycia wierzytelności, co obliguje podatnika do ich uwzględnienia przy kalkulacji przychodów pasywnych w ocenie prawa do estońskiego CIT (art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT).

Nabycie przez spółkę wierzytelności od osób fizycznych skutkuje obowiązkiem pełnienia przez spółkę roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż wypłata wynikająca z cesji wierzytelności stanowi dla cedenta przychód z praw majątkowych podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ustawy o PIT.

Transakcja nabycia wierzytelności podmiotu zagranicznego nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT, gdy zakup następuje poniżej wartości nominalnej wierzytelności, odzwierciedlając ich rzeczywistą ekonomiczną wartość na moment sprzedaży, zgodnie z art. 8 ustawy o VAT.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Transfery wierzytelności między A B.V. a SPV, członkami holenderskiej grupy VAT, podlegają opodatkowaniu PCC w Polsce, jeśli nie są objęte VAT w Holandii, a grupa VAT nie spełnia wymogów ustawy o VAT stosowanej w Polsce.

Transfery wierzytelności do spółki C nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych w Polsce, gdyż są opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w Holandii, co spełnia warunki wyłączenia na mocy art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC oraz braku siedziby spółki C w Polsce uniemożliwiającego opodatkowanie umowy spółki.

Transakcja cesji wierzytelności, w ramach której cesjonariusz na własne ryzyko nabywa wierzytelności po cenie niższej od wartości nominalnej, nie stanowi świadczenia odpłatnej usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT, o ile różnica ta odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość cedowanych wierzytelności. Cedent ani cesjonariusz nie mają obowiązku podatkowego z tytułu VAT.

Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wierzytelności nabytej na podstawie wyroku sądu stanowi przychód z praw majątkowych, podlegający opodatkowaniu według zasad ogólnych, nie zaś na podstawie wartości nominalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu.

Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.

Nabycie Wierzytelności Leasingowych przez podmiot niemiecki od polskiego podatnika VAT stanowi import usług podlegający opodatkowaniu VAT w Polsce; transakcja ta nie korzysta ze zwolnienia z VAT jako usługa w zakresie długów, lecz podlega opodatkowaniu właściwą stawką jako związana z odzyskiwaniem długów.

Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.

Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.

Rozpoznanie kosztów nabycia wierzytelności możliwe jest proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu ze spłat wierzytelności. Koszty te nie mogą przekroczyć wartości przychodu ani wyczerpać ceny nabycia wierzytelności.

Przychód fundacji wynikający ze spłaty wierzytelności pożyczkowej nabytej w drodze darowizny nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT, jako że wykracza poza dozwolony zakres działalności gospodarczej fundacji rodzinnej określony w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.

Na zbywcy wierzytelności, dokonującym nieodpłatnej cesji, nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 4 ustawy o tym podatku, obowiązek ten spoczywa na nabywcy.

Sprzedaż wierzytelności nabytej od banku, polegająca na przeniesieniu prawa majątkowego bez dodatkowej usługi, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT.

Nabycie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu jest neutralne podatkowo z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako odpłatne świadczenie, a nieodpłatne świadczenia podlegają opodatkowaniu wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez ustawę.

Umowa cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej, jeżeli nie przyjmuje formy umowy sprzedaży lub innej czynności wymienionej w przepisach ustawy o PCC, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Subrogacja wierzytelności dokonana zgodnie z art. 518 § 1 pkt 3 K.c. nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jako że nie jest objęta zamkniętym katalogiem umów podlegających opodatkowaniu według ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.