Umorzenie kwot kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe może stanowić przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem zaniechania poboru podatku dla części kapitału i odsetek, jednak obejmującego wyłącznie koszty niezbędne związane z zawarciem umowy kredytowej, z wyłączeniem kosztów ubezpieczeń.
W świetle rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., zaniechanie poboru podatku dochodowego dotyczy wyłącznie umorzenia wierzytelności związanych z kredytem mieszkaniowym przy spełnieniu określonych przesłanek – kredyt zaciągnięty na budowę domu oraz brak wcześniejszego zaniechania z innego kredytu mieszkaniowego.
Umorzenie wierzytelności z zabezpieczonej hipotecznie pożyczki w 2024 r. stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym jako przychód z innych źródeł i nie korzysta z zaniechania poboru podatku według przepisów obowiązujących przed 2025 r.
Umorzenie kapitału kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed dniem 15 stycznia 2015 r., na jedną inwestycję mieszkaniową, objęte jest zaniechaniem poboru podatku dochodowego, jeśli dotyczy wydatków wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; ulga nie przysługuje, gdy podatnik skorzystał z niej wcześniej.
Kwota umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego służącego jednemu celowi mieszkaniowemu nie podlega opodatkowaniu z uwagi na zaniechanie poboru podatku dochodowego, według Rozporządzenia Ministra Finansów. Zwrot nienależnej nadpłaty rat kredytu nie stanowi zaś przychodu podatkowego.
Podatnik ma prawo do korekty podatku należnego w mechanizmie ulgi na złe długi, pomimo wcześniejszego postępowania restrukturyzacyjnego i obecnego wniosku o upadłość dłużnika, zgodnie z art. 89a ustawy o VAT i w świetle wyroku TSUE C-335/19.
Zawarcie ugody kompleksowo regulującej roszczenia wynikłe z umowy kredytowej poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie kredytobiorcy, gdyż nie następuje bezzwrotne przysporzenie majątkowe.
Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego przed 2015 rokiem na jedną inwestycję mieszkaniową podlega zaniechaniu poboru PIT, a zwrócone nienależnie wpłacone kwoty nie są przychodem podlegającym opodatkowaniu.
Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.
Umorzenie wierzytelności oraz zwrot części odsetek od kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed 15 stycznia 2015 r., zabezpieczonego hipoteką, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego stanowi przychód, a zaniechanie poboru podatku dotyczy wyłącznie części związanej z kredytem mieszkaniowym zabezpieczonym hipoteką oraz nakierowanym na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychód z tytułu umorzenia części kredytu denominowanego w walucie obcej powinien być przeliczony na złote polskie stosując kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, nawet jeśli realne operacje kredytowe wykonywane były w PLN.
Umorzone wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlegają zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, gdy spełnione są przesłanki zawarte w § 1 rozporządzenia MF z 11 marca 2022 r.
Zwrot nadpłaconych środków wynikający z ugody z bankiem nie stanowi przychodu dla kredytobiorcy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie dochodzi do definitywnego przysporzenia majątkowego. Zatem, brak jest podstaw do opodatkowania zwróconych kwot.
Umorzenie części kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r. i zabezpieczonego hipoteką, na mocy ugody sądowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Ministra Finansów, jeżeli spełniono określone warunki zaniechania poboru podatku.
Umorzenie części wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego może stanowić przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, jednakże, części wierzytelności przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego i modernizację mogą korzystać z zaniechania poboru podatku zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, przy spełnieniu przewidzianych w nim warunków.
Przychód z tytułu umorzenia kredytu dotyczącego formalnie odrębnych lokali, nawet jeśli są funkcjonalnie połączone, podlega opodatkowaniu i nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia dotyczącego kredytów mieszkaniowych.
Umorzenie wierzytelności z kredytu hipotecznego zaciągniętego na budynek mieszkalno-użytkowy nie uprawnia do zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, gdyż kredyt nie jest wyłącznie na cele mieszkaniowe; umorzona kwota stanowi przychód podatkowy.
Umorzenie kredytu mieszkaniowego stanowi przychód z innych źródeł, jednak zwolnienie z podatku obejmuje tylko część umorzenia związaną z nabyciem lokalu. Zwrot nadpłaty nie generuje przychodu podatkowego, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego.
Umorzone przez bank wierzytelności kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe są objęte zwolnieniem od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia wymogów przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zwrot kosztów postępowania sądowego nie stanowi przychodu podatkowego, a więc nie podlega opodatkowaniu.
Umorzenie kredytu hipotecznego powoduje powstanie przychodu z innych źródeł, lecz zaniechanie poboru podatku dotyczy wyłącznie części kredytu przeznaczonej na cele mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT; reszta umorzenia podlega opodatkowaniu.
Umorzenie przez bank odsetek karnych od zadłużenia przeterminowanego z tytułu zaciągniętego kredytu stanowi przysporzenie majątkowe, skutkujące powstaniem przychodu z innych źródeł u podatnika, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż obejmuje należności wymagalne i naliczone zgodnie z umową kredytową.
Zastosowanie kompensaty wzajemnych wierzytelności przy nabyciu udziału w lokalu mieszkalnym przez wnioskodawcę jest zgodne z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniając do zwolnienia dochodu z opodatkowania, jako że stanowi wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe.
Zwrot środków z tytułu nadpłaconego kredytu oraz zwrot kosztów procesu nie generują dla podatnika przychodu podlegającego opodatkowaniu. Wierzytelność umorzona może korzystać z zaniechania poboru podatku, gdy spełnia warunki kredytu wyłącznie na jedną inwestycję mieszkaniową. Obsługa prawna może być uznana za koszt, ale tylko w zakresie przychodu rzeczywiście podlegającego opodatkowaniu.