Rekompensata wypłacana Operatorom publicznego transportu zbiorowego przez Gminę, służąca pokryciu strat związanych ze świadczeniem tych usług, nie stanowi wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu VAT. Nie wchodzi w zakres podstawy opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE.

Usługi transportu pasażerskiego okazjonalnego świadczone na rzecz biur podróży podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce jako usługi turystyki, zgodnie z art. 119 i 28n ustawy o VAT, a nie jako usługi transportowe, co determinuje procedura VAT-marża, miejsce świadczenia oraz opodatkowanie.

Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur za usługi transportowe świadczone w Polsce, nawet jeśli stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej znajduje się w Szwajcarii, o ile usługi te są powiązane z działalnością opodatkowaną, zgodnie z art. 28f ust. 1a pkt 2 i art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych w części nieprzekraczającej wysokości przysługujących pracownikom diet, pod warunkiem że wyjazdy związane są bezpośrednio z realizacją prowadzonej działalności gospodarczej.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych wiązanych z prowadzoną działalnością, o ile diety te nie przekraczają limitów określonych dla pracowników w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Usługi pośrednictwa spedycyjnego, sklasyfikowane jako PKWIU 52.31.2, nie podlegają obowiązkowi oznaczania faktur ani ewidencji zobowiązań podatkowych kodem GTU_13 w kontekście podatku od towarów i usług, jako że ten obowiązek nie obejmuje tego rodzaju usług.

Rekompensata wypłacana przez organizatora publicznego transportu zbiorowego operatorowi z tytułu świadczenia usług transportowych, która służy wyrównaniu kosztów działalności, nie stanowi obrotu w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, i tym samym nie podlega opodatkowaniu VAT.

Diety z tytułu podróży służbowej przedsiębiorcy prowadzącego działalność transportową mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w zakresie limitu diet przyznawanych pracownikom, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem bezpośredniego związku z działalnością gospodarczą.

Wydatki na wynajem pojazdów oraz usługi transportowe i administracyjne od podmiotów powiązanych, ponoszone na zasadach rynkowych i będące niezbędne dla działalności gospodarczej, nie stanowią ukrytych zysków podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Przychody osiągnięte z działalności organizacyjnej i dyspozytorskiej związanej z transportem, klasyfikowane jako usługi towarowych agencji transportowych nie stanowią faktycznego przewozu ładunków i podlegają opodatkowaniu stawką 8,5% zryczałtowanego podatku dochodowego.

Dochody z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji, gdzie montaż produktów stanowi integralną część procesu produkcyjnego, mogą korzystać z podatkowego zwolnienia na podstawie decyzji o wsparciu, mimo że montaż wykonywany jest poza określonym terenem wsparcia.

Przychody uzyskane z działalności organizacyjnej i koordynacyjnej w zakresie procesu logistycznego, klasyfikowane jako usługi wspomagające transport i logistykę (PKWiU 52.29.19.0), podlegają opodatkowaniu ryczałtem 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, gdy brak jest cech doradczych bądź specjalistycznych świadczonych usług.

Spółka A nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, co skutkuje opodatkowaniem usług świadczonych na jej rzecz w Niemczech oraz zwalnia ją z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet za podróże służbowe, o ile nie przekracza ona diet przysługujących pracownikom, zgodnie z regulacją art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty zapłaconej na podstawie ugody cywilnoprawnej obejmującej kradzież towaru, jeśli kradzież wynikła z niedołożenia należytej staranności przez przedsiębiorcę lub jego pracowników.

Wartość diet za czas podróży służbowych, związanych z działalnością gospodarczą, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie przekracza limitów przysługujących pracownikom, mimo zmian w przepisach dotyczących czasu pracy kierowców.

Rekompensata wypłacana przez Gminę na rzecz Spółki za świadczenie publicznych usług przewozowych w zakresie komunikacji miejskiej nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie wpływa bezpośrednio na cenę świadczenia usług świadczonych przez Spółkę.

Dochody związane z transportem i polimerami nie mogą być uznane za zwolnione od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jeśli nie wynikają bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu.

Kwota otrzymana przez Spółkę od dostawcy tytułem kosztów martwego frachtu podlega opodatkowaniu VAT jako wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Spółka zagraniczna, nieposiadająca w Polsce struktury personalnej ani technicznej zdolnej do prowadzenia działalności gospodarczej, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności zgodnie z rozporządzeniem 282/2011, a zatem nie ma obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Usługi fulfillment i transportu świadczone przez polskiego usługodawcę na rzecz zagranicznych podatników nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, gdyż miejscem ich opodatkowania jest siedziba zagranicznych usługobiorców, zgodnie z art. 28b ustawy o VAT.

Anulowanie zlecenia i rozpoczęcie czynności transportowych przed jego anulowaniem kwalifikuje się jako odpłatne świadczenie usług podlegające VAT, zaś dodatkowe koszty związane z opóźnieniem usługi stanowią element wynagrodzenia za całość świadczenia.

Rekompensata otrzymywana z tytułu świadczenia usług przewozowych w zakresie użyteczności publicznej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, albowiem nie wpływa bezpośrednio na cenę tych usług, lecz służy pokryciu deficytu wynikającego z obowiązkowych przewozów publicznych.

Rekompensata przyznana operatorowi transportu zbiorowego z tytułu poniesionych kosztów świadczenia usług nie stanowi podstawy opodatkowania VAT ani nie wymaga dokumentowania fakturą, ponieważ nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług.