Wierzyciel może, na podstawie art. 18f ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zmniejszyć podstawę opodatkowania o nieuregulowaną należność z tytułu najmu pojazdu zastępczego dochodzoną od zakładu ubezpieczeń po nabyciu wierzytelności od poszkodowanego, jeżeli wierzytelność została zaliczona do przychodów należnych i spełnione są pozostałe warunki ustawowe, w tym upłynęło 90 dni od terminu jej płatności.

Art. 89a ust. 4 ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, że zbycie przez wierzyciela wierzytelności objętej uprzednio ulgą na złe długi za cenę niższą od jej wartości nominalnej powoduje obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania i podatku należnego wyłącznie w części proporcjonalnej do kwoty faktycznie uzyskanej ze sprzedaży, w rozliczeniu za okres dokonania zbycia.

Wierzyciel prowadzący działalność gospodarczą może, na podstawie art. 26i ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, obniżyć podstawę opodatkowania o wartość wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za najem pojazdu zastępczego, nabytej w drodze cesji i uprzednio zaliczonej do przychodów należnych, jeżeli po upływie 90 dni od terminu płatności spełnione są pozostałe ustawowe warunki ulgi na złe długi. Przy częściowym

Obowiązek korekty odliczonego podatku naliczonego, powstający na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT wskutek nieuregulowania należności w terminie 90 dni, nie kreuje nowego obowiązku podatkowego ani nowego zobowiązania podatkowego, lecz wpływa na rozliczenie okresu, w którym upłynął wskazany termin. Korekta musi zostać wykazana wyłącznie w deklaracji za ten okres, a podatek z niej wynikający jest

W art. 18f ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT zwrot „dzień złożenia zeznania podatkowego” oznacza dzień faktycznego złożenia zeznania, także gdy nastąpiło ono po terminie ustawowym. Jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego tę datę dłużnik nie pozostaje już w postępowaniu upadłościowym ani w likwidacji, obowiązek korekty po stronie dłużnika powstaje, a jego nie wyłączają trudna sytuacja finansowa, brak

Wartość ulgi na złe długi, o której mowa w art. 26i ustawy o PIT, uwzględniona przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem liniowym w zeznaniu PIT-36L, nie pomniejsza podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, ponieważ art. 30h ust. 2 tej ustawy zawiera zamknięty katalog dopuszczalnych pomniejszeń, nieobejmujący tej ulgi.

Po uchyleniu art. 89b ust. 1b ustawy o VAT dłużnik będący w toku postępowania restrukturyzacyjnego jest obowiązany skorygować podatek naliczony od nieuregulowanej faktury w rozliczeniu za okres, w którym upływa 90. dzień od terminu płatności, chyba że należność uregulował w terminie określonym w art. 89b ust. 1a. Regulacje Prawa restrukturyzacyjnego nie wyłączają tego obowiązku.

W kontekście zbycia wierzytelności objętych ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do pełnego zwiększenia podstawy opodatkowania i VAT należnego. Proporcjonalna korekta nie znajduje zastosowania bez względu na cenę zbycia, zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wierzyciel rezygnuje z praw wierzytelności i traci prawo do ulgi.

Ulga na złe długi, o której mowa w art. 26i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może być uwzględniona przy obliczaniu podstawy daniny solidarnościowej, gdyż katalog odliczeń przy jej ustalaniu wynikający z art. 30h ust. 2 ustawy jest zamknięty.

Wierzyciel nie jest uprawniony do korekty podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy o VAT, jeśli upłynął termin dwóch lat od końca roku, w którym wystawiono faktury, niezależnie od długotrwałości postępowań upadłościowych zakończonych bez zaspokojenia. Okoliczność ta nie zmienia terminu uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności.

Podatnik, który przewidując opóźnione płatności, nie odliczył VAT, ma prawo do późniejszego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego faktur zakupowych po faktycznym uregulowaniu zobowiązania, bez obowiązku korekty wcześniejszych okresów rozliczeniowych, w granicach pięcioletniego terminu przedawnienia prawa do odliczenia.

Wierzyciel, który zrzekł się roszczeń i zwolnił dłużnika z długu na podstawie ugody, ma prawo do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w ramach ulgi na złe długi, pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek z art. 89a ustawy o VAT.

Art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT interpretuje się w ten sposób, iż trzyletni termin na skorzystanie z ulgi na złe długi liczy się od końca roku, w którym wystawiono fakturę, niezależnie od późniejszego uprawomocnienia się roszczenia wskutek sądowego wyroku.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktury wyłącznie za okres, w którym nastąpiło faktyczne uregulowanie należności, bez konieczności korekty za wcześniejsze okresy, o ile odliczenie nie miało miejsca przed uregulowaniem.

Wierzyciel może zastosować ulgę na złe długi poprzez korektę VAT zgodnie z art. 89a ustawy, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 90 dni, a dłużnik zmarł bez spadkobierców.

Podatnik ma prawo do korekty podatku należnego w mechanizmie ulgi na złe długi, pomimo wcześniejszego postępowania restrukturyzacyjnego i obecnego wniosku o upadłość dłużnika, zgodnie z art. 89a ustawy o VAT i w świetle wyroku TSUE C-335/19.

Podatnik rozliczający przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do wierzytelności wobec dłużnika mającego siedzibę za granicą, jeśli dłużnik nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest objęty postępowaniem upadłościowym.

Weryfikacja prawa do zastosowania ulgi na złe długi w VAT wymaga spełnienia wszystkich przesłanek z art. 89a ustawy o VAT, w tym zachowania statusu czynnego podatnika VAT przed korektą i nieprzekroczenia trzyletniego terminu od wystawienia faktury.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 u.p.t.u., podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w przypadku nieściągalnych wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od upływu terminu płatności, nawet gdy dłużnik nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym na terytorium Polski.

Śmierć dłużnika nie wpływa na możliwość skorzystania z ulgi na złe długi przez wierzyciela, o ile spełnione są ustawowe przesłanki, tj. brak przedawnienia wierzytelności oraz ich nieuregulowanie ani zbycie do momentu złożenia zeznania podatkowego.

Spółka A. Sp. z o.o. nie jest uprawniona do korekty podstawy opodatkowania VAT oraz podatku należnego od opłat dodatkowych za świadczenie usług parkingowych, jeżeli dłużnik nie jest ustalony, a wierzytelności nie są udokumentowane fakturami. Warunki korekty nie zostały spełnione zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, co uniemożliwia skorzystanie z ulgi na złe długi.

Wierzycielowi przysługuje prawo do ulgi na złe długi w VAT w przypadku śmierci dłużnika, o ile spełnione są warunki z art. 89a ustawy, niezależnie od momentu uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności.

Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, dotyczy tylko tej części nieuregulowanych zobowiązań, które były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a nie wydatków powiązanych z działalnością objętą zwolnieniem podatkowym.