Spółka zagraniczna, która nie posiada na terytorium Polski stałego zaplecza personalnego i technicznego, ani możliwości samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, nie może być uznana za posiadającą stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce w rozumieniu przepisów o VAT, a więc nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur.
Spółka A. GmbH nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej do celów podatkowych oraz stosowania Krajowego Systemu e-Faktur, gdyż nie spełnia kryteriów stałości oraz odpowiedniej organizacji personalnej i technicznej.
Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług najmu uzależniony jest od wystawienia faktury dokumentującej czynsz najmu; sama zaliczka na poczet czynszu, o ile nie została faktycznie wpłacona, nie rodzi obowiązku podatkowego ani obowiązku wystawienia faktury zaliczkowej.
Obowiązek podatkowy w zakresie zaliczki na poczet czynszu dzierżawnego powstaje w momencie wystawienia faktury z tytułu czynszu dzierżawnego, a nie z chwilą otrzymania zaliczki ani zastrzeżonego terminu wpłaty zaliczek w umowie.
Podmiot zagraniczny, który poprzez ustanowionych pełnomocników i administratora świadczy usługi wynajmu nieruchomości w Polsce, posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, co obliguje go do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur przy wystawianiu faktur.
Za prawidłowe uznaje się niewykazywanie daty sprzedaży na fakturze VAT, jeśli w momencie jej wystawienia brak jest wiedzy o dacie dostawy, a podatek VAT należny wykazywany jest w deklaracji za okres powstania obowiązku podatkowego.
Oznaczenie faktur w ewidencji JPK VAT wymaga zachowania zgodności z trybem ich wystawienia i źródłem pochodzenia; oznaczenie BFK obowiązuje dla faktur zagranicznych oraz pdf, podczas gdy korekta z ulgi na złe długi zachowuje pierwotne oznaczenie faktury. Rabaty pośrednie wymagają notyfikacji jako DI i WEW.
Dane sprzedawcy na fakturze ustrukturyzowanej muszą odzwierciedlać zarówno tożsamość podatnika, jak i aktywność gospodarczą prowadzoną na terenie Polski. Prawidłowo wystawiona faktura może zawierać dane zarówno spółki macierzystej, jak i jej oddziału, o ile umożliwia jednoznaczną identyfikację podatnika oraz spełnia wymogi formalne dotyczące struktury faktury.
Spółka zagraniczna nieposiadająca stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, realizująca czynności zdalnie i za pośrednictwem biura wirtualnego, nie jest zobowiązana do wystawiania ani przyjmowania faktur przez Krajowy System e-Faktur.
Według art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, momentem powstania przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jest najwcześniejsze z: wydanie rzeczy, wystawienie faktury lub uregulowanie należności. W przypadku dostaw na zasadach DAP momentem tym jest załadunek towaru i jego wydanie spedytorowi, z którym jest zsynchronizowane wystawienie faktury.
Spółka A. GmbH, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011, co zwalnia ją z obowiązku wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT.
GmbH nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co znosi obowiązki dotyczące KSeF; Retrofit stanowi świadczenie kompleksowe, opodatkowane według zasad odwrotnego obciążenia.
Sprzedaż towarów przez zagraniczną spółkę z magazynu w Polsce nie stanowi stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, gdy kontrola nad zapleczem jest ograniczona do usług third-party. Natomiast świadczenie usług wsparcia przez polski oddział spółki tworzy takie miejsce dla celów podatkowych, podlegając obowiązkom e-Faktur KSeF.
Podmiot, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie jest zobowiązany do używania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) do wystawiania i odbierania faktur.
Udzielanie pożyczek przez zarejestrowanego podatnika VAT stanowi odpłatne świadczenie usług. Kapitalizacja odsetek nie jest równoznaczna z ich zapłatą w kontekście zobowiązań podatkowych. Spółka powinna rozpoznawać obowiązek podatkowy zgodnie z terminami płatności, a nie z chwilą kapitalizacji odsetek. Transakcje na rynku walutowym w celu regulacji zobowiązań nie stanowią odrębnego świadczenia usług
Poczynając od 1 lutego 2026 r., obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur dotyczy zarówno podatników VAT czynnych, jak i zwolnionych, jednakże obowiązek ten powstaje jedynie w przypadku, gdy nabywca wyraża żądanie ich wystawienia zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT.
Podatnik może oznaczać każdą fakturę ustrukturyzowaną w systemie KSeF adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” nawet w przypadkach, gdy dana transakcja nie spełnia przesłanek obowiązkowego stosowania MPP. Takie działanie jest uznane za dopuszczalne i nie stanowi naruszenia przepisów ustawy o VAT.
Podatnik ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi niezależnie od formy (papierowej, elektronicznej), jeżeli faktury te spełniają materialne przesłanki kosztów podatkowych, pomimo obowiązku korzystania z KSeF.
Sprzedaż działki niezabudowanej przez Wnioskodawczynię nie podlega VAT, gdyż nie stanowi ona działalności gospodarczej, lecz jest zarządzaniem majątkiem osobistym.
Sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki gruntu o określonym numerze ewidencyjnym, będącej terenem budowlanym, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) bez możliwości zastosowania zwolnień przewidzianych w ustawie, a wnioskodawca, działając jako podatnik, ma obowiązek udokumentować transakcję fakturą VAT.
Spółka S.p.A. nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, wobec czego brak jest obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych poprzez Krajowy System e-Faktur, zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.
Faktury dokumentujące rzeczywiste transakcje mogą stanowić podstawę uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, nawet jeśli zostały wystawione bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, pod warunkiem właściwego udokumentowania zgodnego z wymogami ustawy o rachunkowości.
Podatnik VAT nie jest obowiązany do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż usług zwolnionych z VAT, o ile nabywca nie zgłosi żądania jej wystawienia w ustawowym terminie, co nie kreuje obowiązku dokumentowania czynności fakturą ustrukturyzowaną przez KSeF, chyba że obowiązek taki wynika z ustawy o VAT.
Spółka z siedzibą poza Polską, nieposiadająca na jej terytorium struktury zgodnej z wymaganiami art. 11 rozporządzenia 282/2011, nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, a zatem nie jest zobowiązana do obligatoryjnego stosowania Krajowego Systemu e-Faktur.