Dowody transakcji w formie zrzutów ekranowych oraz potwierdzeń płatności bankowych mogą być uznane za wystarczające do zaliczenia wydatków na zakup wirtualnej waluty do kosztów uzyskania przychodów, jeśli dokumentacja spełnia wymogi określone w przepisach o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Dochód uzyskany przez rezydenta polskiego z odpłatnego zbycia nieruchomości położonej na Ukrainie, podlegający tamtejszym regulacjom, jest w Polsce zwolniony z opodatkowania na mocy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Ukrainą. Nabycie waluty wirtualnej przez osobę trzecią w imieniu nabywcy nie skutkuje przychodem podlegającym opodatkowaniu w Polsce.
Transakcje sprzedaży walut wirtualnych, dokonywane w Polsce, stanowią świadczenie usług finansowych zwolnionych z VAT, jeśli wirtualne waluty są uznawane jako alternatywny środek płatniczy i wykorzystywane wyłącznie w funkcji płatniczej.
Przychody uzyskane z odpłatnego zbycia kryptowalut przez Wnioskodawcę nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej, lecz kapitałów pieniężnych. Przychód ten podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym zgodnie z art. 30b ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej są klasyfikowane jako przychody kapitałowe, podlegające opodatkowaniu według stawki 19%, co wyklucza możliwość ich opodatkowania ryczałtem jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych należy klasyfikować jako przychody z kapitałów pieniężnych, niezależnie od liczby transakcji, a nagrody w kryptowalutach stanowią przychód w momencie ich otrzymania. Interpretacja odnosi się do art. 17 ust. 1 pkt 11 i art. 18 ustawy o PIT.
Sprzedaż wirtualnych walut z gier komputerowych na rzecz podmiotów prywatnych, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy VAT, stanowi świadczenie usług zwolnionych od podatku, gdy miejscem świadczenia jest Polska.
Ustalenie, czy sprzedaż tokenów będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
W związku z epidemią COVID-19 pojawiła się konieczność udzielenia przedsiębiorcom wsparcia niezbędnego dla utrzymania i kontynuacji prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Jednym z aktów prawnych służących temu celowi jest ustawa o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Wprowadza ona również pakiet zmian w dotychczasowych rozwiązaniach tarczy