Zwrot kosztów przejazdu samochodem elektrycznym w podróży służbowej, nie podlegający limitom Rozporządzenia, jest zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a UPDOF; brak obowiązku zaliczki na podatek dochodowy.

Zwrot kosztów energii elektrycznej zużytej przez pracownika na ładowanie samochodu służbowego w miejscu zamieszkania, odpowiadający fakt faktycznie poniesionym i udokumentowanym wydatkom, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do samochodów użytkowanych mieszanie, podatnik prowadzący działalność gospodarczą ma prawo odliczyć 50% VAT od energii elektrycznej zużywanej na ładowanie pojazdu, pod warunkiem precyzyjnego przypisania zużycia do działalności opodatkowanej.

Koszty energii elektrycznej zużytej na ładowanie samochodu hybrydowego, odpowiadające 75% całkowitej wyliczonej wartości, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania; prawo do zaliczenia kosztów przysługuje mimo braku oddzielnego punktu poboru energii i za pomocą dowodów wewnętrznych wspartych fakturami oraz raportami z aplikacji.

Opłaty z tytułu rat leasingu operacyjnego na pojazd elektryczny, którego wartość nie przekracza 225 000 zł, mogą w pełni stanowić koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej, pod warunkiem wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów biznesowych, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Przedsiębiorca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki eksploatacyjne związane z trzyśrodkową flotą pojazdów w wysokości 75%, a także pełne koszty ubezpieczenia, gdy wartość ubezpieczenia nie przekracza 150,000 zł, pod warunkiem udowodnienia ich związku z przychodami z działalności gospodarczej.

Zwrot kosztów przejazdu pracownika prywatnym pojazdem elektrycznym, hybrydowym lub napędzanym wodorem w ramach podróży służbowej, wyliczony według stawki nieprzekraczającej ustaloną przez pracodawcę, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Samochody osobowe o hybrydowym napędzie spalinowo-elektrycznym, bez możliwości ładowania z zewnętrznego źródła zasilania, kwalifikują się do obniżonej stawki akcyzy 1,55%, o ile pojemność ich silnika spalinowego nie przekracza 2000 cm³.

Zwrot kosztów energii elektrycznej za ładowanie samochodów służbowych w miejscu zamieszkania pracownika, przy założeniu użytkowania tych samochodów do celów służbowych i prywatnych, stanowi koszt uzyskania przychodów w wysokości 75% poniesionych wydatków zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.

Wydatki na energię elektryczną zużytą na ładowanie samochodu elektrycznego, poniesione w związku z działalnością gospodarczą, mogą być zaliczone w wysokości 75% do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli refaktura nie zawiera numeru NIP, przy zastrzeżeniu zgodności z art. 23 ust. 1 pkt 46a Ustawy o PIT.

Organ publiczny, wykorzystujący środki trwałe wyłącznie w ramach działalności statutowej niepodlegającej VAT, nie ma prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT od ich zakupu, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podatnik nie może ująć 20% kosztów energii elektrycznej z faktury domowej jako koszt używania elektrycznego samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej, jeśli może ustalić rzeczywiste zużycie prądu na ten cel, co warunkuje art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT.

W przypadku samochodów użytkowanych w sposób mieszany do celów prywatnych i gospodarczych, podatnikowi przysługuje ograniczone prawo do odliczenia 50% VAT związane z energią elektryczną wykorzystywaną do ładowania, pod warunkiem wiarygodnego przypisania energii do działalności opodatkowanej. Faktury za energię wystawione na osobę fizyczną nie wykluczają odliczenia, jeśli możliwe jest zidentyfikowanie

Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.

Wydatki ponoszone na leasing operacyjny samochodu elektrycznego wykorzystywanego do celów mieszanych, którego wartość nie przekracza 225 000 zł, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w 100%. Wydatki eksploatacyjne kwalifikują się do odliczenia w wysokości 75%, niezależnie od posiadania drugiego samochodu.

Gmina nie jest uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na zakup autobusu niskoemisyjnego, albowiem nabycie to nie jest związane z czynnościami opodatkowanymi w rozumieniu ustawy o VAT.

Zwroty kosztów ładowania prywatnego samochodu elektrycznego i jego używania w jazdach lokalnych, nieuregulowane przepisami prawnymi, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu PIT, zgodnie z art. 12 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Od 1 stycznia 2026 r. opłaty czynszowe za samochód hybrydowy będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w części proporcjonalnej do wartości 100 000 zł, zgodnie z nowymi ograniczeniami dla pojazdów emitujących więcej niż 50 g/km CO2, co wynika z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT.

Wniesienie aportem do spółki nakładów na wykonanie stacji ładowania i transformatora stanowi odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT. Czynność ta nie kwalifikuje się jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, wyłączona spod opodatkowania. Nabywca ma prawo odliczyć VAT naliczony, a podstawę opodatkowania stanowi wartość nominalna uczestników otrzymanych za aport oraz należny podatek

Jednostka samorządu terytorialnego, wykorzystująca zakupiony samochód elektryczny wyłącznie do realizacji zadań statutowych niepodlegających VAT, nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z tym zakupem.

Jednostka samorządu terytorialnego nie posiada prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeśli zakupione dobra nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT.

Wydatki związane z leasingiem i eksploatacją drugiego samochodu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 46a i 47a ustawy o PIT, przy spełnieniu odpowiednich warunków i z uwzględnieniem ustawowych ograniczeń.

Udzielenie pracownikowi samochodu służbowego do celów prywatnych generuje przychód pracowniczy, gdy poniesiona przez pracownika odpłatność jest niższa niż ryczałt przewidziany w art. 12 ust. 2a ustawy o PIT. Jeżeli odpłatność jest równa lub wyższa, przychód nie powstaje oraz brak jest obowiązku poboru zaliczki podatkowej przez pracodawcę.

Podatnikowi realizującemu projekt w ramach zadań statutowych o charakterze niegospodarczym, które nie podlegają opodatkowaniu VAT, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją tego projektu.