Podatnik zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza systemem KSeF, o ile spełnione są przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a brak wystawienia faktury strukturyzowanej nie jest przesłanką negatywną określoną w art. 88 ustawy.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnione są pozostałe materialne przesłanki odliczenia, a faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze.
Podatnikowi – czynnym podatnikowi VAT – przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, o ile dokumentują one rzeczywiste transakcje związane z działalnością opodatkowaną i nie występują przesłanki negatywne wskazane w art. 88 ustawy o VAT.
Podatnikowi VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, pod warunkiem że faktury te dokumentują rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a spełnione są materialne przesłanki do odliczenia, o ile nie występują przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy o VAT.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktury wystawionej wbrew obowiązkowi poza Krajowym Systemem e-Faktur, pod warunkiem spełnienia przesłanek materialnych. Otrzymanie faktury w formie nieustrukturyzowanej nie wymaga korekty deklaracji VAT przy późniejszym otrzymaniu faktury w KSeF.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF, pod warunkiem, że transakcje zostały faktycznie zrealizowane, a dokumenty spełniają wymogi formalne faktury. Moment odliczenia VAT określa się na okres faktycznego otrzymania faktury, niezależnie od jej późniejszego przesłania do KSeF.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile transakcja i dokumentacja są rzeczywiste i spełniają wymogi materialne określone w ustawie o VAT.
Faktury wystawione wbrew obowiązkowi użycia KSeF nie wykluczają prawa podatnika do odliczenia VAT, pod warunkiem że potwierdzają rzeczywiste transakcje. Termin realizacji prawa do odliczenia wiąże się z faktycznym otrzymaniem faktury poza KSeF.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych wbrew obowiązkowi użycia KSeF, pod warunkiem że faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Wadliwa forma wystawienia faktury nie stanowi przesłanki negatywnej uniemożliwiającej odliczenie podatku.
Podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza systemem KSeF, jeżeli faktury te dokumentują rzeczywiste i opodatkowane transakcje, a nie występują negatywne przesłanki ustawowe pozbawiające prawa do odliczenia, mimo że wystawca miał obowiązek użycia KSeF.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia naliczonego VAT z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, pod warunkiem że faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze oraz spełniają pozostałe materialne przesłanki prawa do odliczenia przewidziane w ustawie o VAT.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych wystawionych wbrew obowiązkowi użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile faktury te spełniają warunki materialne, gdyż brak jest przesłanki negatywnej w art. 88 ustawy o VAT wyłączającej takie odliczenie.
Odliczenie podatku zapłaconego za granicą od dywidendy, przez polskiego rezydenta, jest ograniczone do wysokości określonej w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednostronne zawieszenie postanowień tej umowy przez drugie państwo, nie wpływa na prawo polskiego rezydenta do odliczenia podatku zgodnego z umową.
Nabywcy, którzy otrzymują faktury VAT wystawione niezgodnie z obowiązkiem korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, mimo to przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia podstawowych przesłanek materialnoprawnych określonych w art. 86 ustawy o VAT.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych bez użycia KSeF, mimo obligatoryjności ustrukturyzowanej formy faktur, przy spełnieniu ogólnych warunków materialnych odliczenia. Momentem realizacji prawa do odliczenia jest chwila faktycznego otrzymania faktury.
Artykuł 20 ust. 2 ustawy o CIT nie zezwala na uwzględnienie podatku dochodowego zapłaconego przez spółkę przejmowaną przy odliczeniu od dywidendy wypłaconej po sukcesji uniwersalnej, jeśli wnioskodawca nie posiadał bezpośrednio udziałów w spółce przejmowanej przed jej połączeniem.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF, mimo ustawowego obowiązku dostawcy, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 86 ustawy o VAT, potwierdzających rzeczywiste zdarzenie gospodarcze.
Podatnikowi czynnikiem VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych bez użycia e-Faktur w KSeF, pod warunkiem, że faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje i spełnione są pozostałe warunki odliczenia, co wynika z art. 86 ustawy o VAT.
Podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, o ile zostaną spełnione inne materialne przesłanki odliczenia, a faktury odzwierciedlają rzeczywiste transakcje gospodarcze. Brak strukturyzowanej faktury w KSeF nie wyklucza prawa do odliczenia, nie wymieniono tego w art. 88 ustawy o VAT jako przesłanki negatywnej.
Nabywca ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, jeśli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze i spełnione są wszystkie inne warunki odliczenia określone w art. 86 ustawy o VAT.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile faktury dokumentują rzeczywiste transakcje i spełnione są wszystkie inne warunki odliczenia podatku zgodnie z art. 86 Ustawy o VAT.
Sprzedaż zespołu składników materialnych i niematerialnych przypisanych do Działalności 1, stanowiącego ZCP, nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, gdyż elementy te są wyodrębnione organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, umożliwiając samodzielne funkcjonowanie jako przedsiębiorstwo.
Sprzedaż nieruchomości w opisie stanowi podlegającą opodatkowaniu VAT dostawę towarów, a nie zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 ustawy o VAT, co wyklucza zwolnienie z podatku, i uprawnia nabywcę do odliczenia VAT związku z planowaną czynnością.
Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji sprzedaży nie stanowi przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i jako dostawa towarów podlega opodatkowaniu VAT. Kupujący jest uprawniony do odliczenia VAT, gdy użyje nabytego mienia do działalności opodatkowanej.