Wynagrodzenia z tytułu umów o pracę stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich należenia, a wynagrodzenia z tytułu umów cywilnoprawnych jako koszty bezpośrednie są rozliczane w roku podatkowym uzyskania odpowiadających im przychodów.

Wpłaty dokonane przez wspólnika na kapitał rezerwowy spółki zależnej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż art. 16 ust. 1 pkt 53 ustawy wyłącza dopłaty z kosztów podatkowych, traktując je jako operacje kapitałowe, nie wpływają one na przychód podatkowy.

Przychód z umowy subpartycypacji jest rozpoznawany w momencie otrzymania płatności, a nie zbycia prawa majątkowego. Kosztem uzyskania przychodu są spłaty na rzecz Funduszu, a ich momentem rozpoznania jest data faktycznej zapłaty, zgodnie z art. 12 ust. 3e i art. 15 ust. 4 ustawy CIT.

Wydatki związane z utworzeniem kanału dystrybucji, jako pośrednie koszty uzyskania przychodów, nie powiązane bezpośrednio z określonym przychodem, są potrącalne w dniu ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, co wyklucza ich rozliczenie proporcjonalnie do długości okresu używania kanału.

Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.

Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Wydatki poniesione na czynności notarialne związane z przekształceniem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytowo-akcyjną, powinny być rozpoznane jako koszty uzyskania przychodu w księgach spółki przekształcanej na moment ich poniesienia, a nie przenoszone do kosztów spółki przekształconej.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego, uzyskana w wyniku aukcyjnego systemu wsparcia OZE, wynika z racjonalnego umotywowania osiągnięcia przychodów jako koszt pośredni podlegający rozpoznaniu po zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego. Potwierdzenie tego kosztu powinno wynikać z ostatecznego raportu od operatora energii.

Kwota salda dodatniego, ustalana ostatecznie po zakończeniu okresu rozliczeniowego na podstawie raportu od Operatora, stanowi koszt uzyskania przychodu dla wytwórcy energii w systemie aukcyjnym, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie wynikające z różnicy cenowej w systemie aukcyjnym OZE stanowi koszt uzyskania przychodów dla wytwórcy energii, uznawany w momencie jego księgowego potwierdzenia po zakończeniu ustalonego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, będące rozliczeniem wynikającym z aukcyjnego systemu wsparcia OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej podmiotu i winno być rozpoznane jako koszt podatkowy w momencie jego księgowania na podstawie wiarygodnego, finalnego potwierdzenia od podmiotu zarządzającego rozliczeniami.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami, stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, a jej rozpoznanie powinno nastąpić w momencie ostatecznego rozliczenia po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i powinna być rozpoznana jako koszt pośredni w momencie zakończenia okresu rozliczeniowego, gdy wartość Salda Dodatniego jest ostateczna i niezmienna.

Kwota Salda Dodatniego, wynikająca z systemu wsparcia OZE, stanowi koszt pośredni uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 CIT, ujmowany w momencie ostatecznego rozliczenia 3-letniego okresu, co pozwala na właściwe zabezpieczenie źródła przychodów.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu jako koszt pośredni na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.