Usługi pośrednictwa leasingowego mogą być opodatkowane ryczałtem 8,5% jako komercyjne, natomiast pośrednictwo pożyczkowe kwalifikowane jest jako usługi finansowe, wymagające stawki 15% ryczałtu. Należy zatem odrębnie identyfikować przychody z tych działalności w celach podatkowych.

Podatnik korzystający z leasingu operacyjnego zobowiązany jest stosować nowe limity kosztów uzyskania przychodów od 1 stycznia 2026 r., jeśli samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych przed tą datą, bez względu na datę zawarcia umowy leasingu.

Część odsetkowa raty leasingowej, wynikająca z umów operacyjnego leasingu samochodów osobowych, zawieranych zarówno przed, jak i po 31 grudnia 2025 r., jest w pełni kosztem uzyskania przychodu podatnika, niezależnie od limitacji kwotowych ustanowionych dla części kapitałowej rat.

Sprzedaż samochodu nabytego uprzednio w ramach leasingu operacyjnego, który po wykupie nie jest wykorzystywany do działalności gospodarczej, stanowi wyłącznie realizację prawa do rozporządzania prywatnym majątkiem i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pojazdy wykorzystywane przez podatnika w działalności gospodarczej, zmodyfikowane na potrzeby specyficznych funkcji bez potwierdzenia ich statusu jako ciężarowe czy specjalne w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym, są traktowane jako samochody osobowe, podlegające limitowi kosztów leasingu na gruncie art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podjęcie uchwały o darowiźnie udziałów we współwłasności samochodu, wycofanego z działalności gospodarczej i przekazanego do majątków osobistych, nie generuje przychodu podatkowego dla darczyńcy w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednak zastosowanie art. 2 ust. 1 pkt 3 PIT w tym kontekście jest nieprawidłowe.

Sprzedaż samochodu osobowego wykupionego z leasingu operacyjnego przez działalność gospodarczą, przy niewykorzystywaniu go w tej działalności, przed upływem sześciu lat od jego wycofania z działalności, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z działalności gospodarczej.

Kamper o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, nabyty na podstawie leasingu operacyjnego, może być traktowany jako koszt uzyskania przychodów w całości w zakresie wydatków ponoszonych na jego leasing oraz ubezpieczenie, pod warunkiem, że jest stosowany do celów podróży służbowych i jako mobilne biuro w ramach działalności gospodarczej.

Na dzień przekształcenia z umów leasingu operacyjnego przekształconej spółki jawnej nie powstaje dochód z przekształcenia, gdyż nie sposób ustalić wartości podatkowej składników majątku, które są przedmiotem leasingu operacyjnego, z uwagi na brak ich amortyzacji podatkowej oraz niemożność ich zbycia.

Darowizna samochodu osobowego wycofanego z działalności gospodarczej i przekazanego na cele osobiste mężowi nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi odpłatnego zbycia.

Otrzymana przez korzystającego nadwyżka z rozliczenia odszkodowania i sprzedaży wraku stanowi przychód podatkowy, natomiast kwoty z odszkodowania i sprzedaży, przypisane finansującemu, nie są przychodem korzystającego, a noty obciążeniowe nie stanowią kosztów uzyskania przychodu korzystającego w leasingu operacyjnym.

Darowizna samochodu wykupionego z leasingu operacyjnego na cele osobiste, bez wprowadzenia do ewidencji środków trwałych i użycia w działalności gospodarczej, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na leasing operacyjny drugiego pojazdu w działalności gospodarczej mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w zakresie zgodnym z ustalonymi limitami, o ile udokumentowany jest ich związek z przychodem oraz spełnione są warunki ustawowe dotyczące umów leasingowych i charakteru wykorzystywania pojazdu.

Fakt wprowadzenia pojazdów do ewidencji środków trwałych przed 1 stycznia 2026 r. na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości nie uprawnia do stosowania dotychczasowego brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 4 i 49a ustawy o CIT w kontekście umów leasingu operacyjnego po tej dacie zmian przepisów.

Nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z leasingiem i ubezpieczeniem AC samochodów osobowych wykorzystywanych również prywatnie, przekraczające limity wartości 150 000 zł i 100 000 zł. Wydatki na ubezpieczenie OC i eksploatację mogą być kosztami, z uwzględnieniem ustawowych ograniczeń.

Jeżeli umowa leasingu operacyjnego została zawarta przed 1 stycznia 2026 r., ale samochód nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, od 1 stycznia 2026 r. stosuje się nowe limity kosztów uzyskania przychodów, w tym niższy limit 100 000 zł. Zasada niedziałania prawa wstecz nie chroni umów leasingu zawartych przed nowelizacją.

Nie stanowi przychodu wypłacona cena za wierzytelności leasingowe na podstawie cesji, przychodem są opłaty leasingowe uznane w momentach ich wymagalności. Dyskonto jest kosztem uzyskania przychodów, potrącalne jednorazowo w momencie jego poniesienia.

Umowa leasingu operacyjnego samochodu osobowego z wartościami przekraczającymi 150 000 zł, zawarta przed 2026 r., podlega nowym limitom kosztów uzyskania przychodów od 1 stycznia 2026 r., jeśli pojazd nie jest wpisany do ewidencji środków trwałych.

Opłaty za czynności dodatkowe związane z umowami leasingu/najmu, wyodrębnione w Tabeli opłat i prowizji, stanowią odrębne świadczenia podlegające opodatkowaniu VAT jako niezależne usługi, niewliczone w wynagrodzenie za główną usługę, chyba że nie stanowią świadczenia w rozumieniu ustawy o VAT.

Do składników majątku finansowanych umową leasingu operacyjnego przepis art. 7aa ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT nie ma zastosowania, a więc spółka przekształcona nie wykazuje dochodu z przekształcenia od tych składników.

Transakcje pomiędzy T. sp. z o.o. a podmiotami powiązanymi nie stanowią ukrytych zysków podatkowych, podlegających opodatkowaniu ryczałtem, gdyż są one zgodne z warunkami rynkowymi i nie prowadzą do dekapitalizacji spółki w rozumieniu przepisów ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone na leasing operacyjny samochodu elektrycznego wykorzystywanego do celów mieszanych, którego wartość nie przekracza 225 000 zł, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w 100%. Wydatki eksploatacyjne kwalifikują się do odliczenia w wysokości 75%, niezależnie od posiadania drugiego samochodu.