Podatnik jest zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu ulgi podatkowej zgodnie z art. 22 ustawy o CIT, nawet przy braku oszustwa lub nadużycia, a zastosowanie zasady "look-through" do określenia skutków podatkowych jest dopuszczalne, koncentrując się na rzeczywistych właścicielach dywidend.

Na gruncie art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT, płatnik zobowiązany jest do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, co ma zapobiegać nadużyciom przy zwolnieniach podatkowych. Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione, jeśli rzeczywistymi odbiorcami są inne podmioty niż bezpośredni odbiorca dywidend, co potwierdza także weryfikacja właściwej stawki podatku zgodnie z odpowiednimi

Płatnicy obowiązani są weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend, stosując zwolnienie z art. 22 CIT, nawet bez wyraźnego wymogu ustawowego, w świetle przeciwdziałania nadużyciom. Wypłaty powinny podlegać analizie na zasadzie "look-through" przy ustalaniu podatku, z perspektywy rzeczywistych właścicieli, uwzględniając jednolity charakter dywidend i dokumenty rezydencyjne.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy mimo braku oszustwa, a zasada "look-through" jest dopuszczalna, co pozwala na uwzględnienie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przy ustalaniu stawek podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend, stosując art. 22 ust. 4-6 CIT i odmawiając zastosowania 5% stawki podatku dla E., z uwagi na brak bezpośredniego posiadania kapitału. Rzeczywistymi właścicielami uznaje się inwestorów, stosując zasadę "look-through".

Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.

Podatnik posiadający ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w przypadku dochodów z umowy zlecenia zawartej z polskim zleceniodawcą i wykonywanej głównie za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, chyba że dostarczy certyfikat rezydencji potwierdzający miejsce zamieszkania podatkowego poza Polską. Brak takiego certyfikatu skutkuje obowiązkiem pobrania podatku dochodowego w formie ryczałtu.

Osoba fizyczna, która na terytorium RP posiada centrum interesów osobistych lub gospodarczych, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, niezależnie od długości pobytu za granicą. W przypadku uzyskiwania dochodów w Wielkiej Brytanii, te dochody podlegają opodatkowaniu także w Polsce z uwzględnieniem metody proporcjonalnego zaliczenia podatku.

W przypadku wypłat do 2.000.000 PLN na rzecz nierezydentów, które kwalifikowane są jako zyski przedsiębiorstwa na gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik może nie pobrać podatku u źródła bazując jedynie na certyfikacie rezydencji, bez obowiązku dalszej weryfikacji przesłanek z art. 28b ust. 4 pkt 4-6 ustawy o CIT.

Zbiorczy Certyfikat Rezydencji, wystawiony przez organ podatkowy USA, traktowany jako certyfikat rezydencji w rozumieniu ustawy o PIT i UPO USA, stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na zapłacone odsetki z umowy pożyczki zawartej z podmiotem transparentnym podatkowo.

Zmiana adresu biura dostawcy wewnątrz tej samej jurysdykcji podatkowej w trakcie roku nie powoduje utraty ważności certyfikatu rezydencji dla celów stosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, pod warunkiem niezmienionej rezydencji podatkowej dostawcy. Certyfikat pozostaje ważny przez rok podatkowy, na który został wydany.

Dotyczy możliwości zastosowania zasady look-through (czyli oceny konsekwencji podatkowych w odniesieniu do podmiotu będącego rzeczywistym właścicielem, a nie podmiotu pośredniczącego) na potrzeby rozliczenia podatku u źródła, przez Wnioskodawcę.

Dotyczy możliwości zastosowania zasady look-through na potrzeby rozliczenia podatku u źródła.

Możliwość zastosowania zasady look-through (czyli oceny konsekwencji podatkowych w odniesieniu do podmiotu będącego rzeczywistym właścicielem, a nie podmiotu pośredniczącego) na potrzeby rozliczenia podatku u źródła.

Dotyczy możliwości zastosowania zasady look-through (czyli oceny konsekwencji podatkowych w odniesieniu do podmiotu będącego rzeczywistym właścicielem, a nie podmiotu pośredniczącego) na potrzeby rozliczenia podatku u źródła, przez Wnioskodawcę.

Dotyczy możliwości zastosowania zasady look-through (czyli oceny konsekwencji podatkowych w odniesieniu do podmiotu będącego rzeczywistym właścicielem, a nie podmiotu pośredniczącego) na potrzeby rozliczenia podatku u źródła, przez Wnioskodawcę.

Ustalenia, czy zmiana adresu biura Dostawcy w ciągu roku podatkowego nie powoduje utraty ważności certyfikatu rezydencji Dostawcy, który to certyfikat rezydencji zostanie wydany na rok podatkowy, w trakcie którego będzie miała miejsce zmiana adresu biura.

Ustalenie obowiązku poboru podatku u źródła za okres 2019-2024 oraz konieczności naliczania podatku u źródła za lata ubiegłe w związku z funkcjonowaniem Oddziału Spółki w Niemczech

Ustalenie czy zbiorowe certyfikaty rezydencji stanowią certyfikat rezydencji w rozumieniu ustawy o CIT.

Obowiązki płatnika wynikające z wypłaty dywidendy.

Pobór podatku u źródła, w tym kwalifikacji wypłacanych kontrahentowi zagranicznemu należności do „zysków przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 7 umowy polsko-maltańskiej, umowy polsko-słowackiej.

Czy certyfikat posiadający datę wystawienia i potwierdzający rezydencję podatkową wspólnika zagranicznego na dzień wystawienia, będzie ważny przez kolejnych 12 miesięcy od dnia wystawienia certyfikatu na podstawie art. 26 ust. 1i u.p.d.o.p?