Pokrycie przez pracodawcę kosztów szczepień ochronnych, mających na celu eliminację lub ograniczenie narażenia pracowników na szkodliwe czynniki biologiczne, nie powoduje po stronie pracowników powstania przychodu w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na realizację obowiązków zapewnienia bezpiecznych warunków pracy.
Ekwiwalent pieniężny za zakup ubioru służbowego z trwałym logo firmy, obowiązkowy dla pracowników, stanowi przychód ze stosunku pracy, który jednak korzysta ze zwolnienia z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 10 ustawy PIT, eliminując obowiązki płatnika ze strony pracodawcy.
Koszty ponoszone przez pracodawcę na zakwaterowanie, edukację oraz ubezpieczenie pracowników delegowanych mogą stanowić przychód ze stosunku pracy. Wobec braku przepisów prawa nakładających obowiązek ich ponoszenia na pracodawcę, świadczenia te zaspokajają indywidualne potrzeby pracownika, stanowiąc dodatkową korzyść majątkową, a tym samym są objęte obowiązkiem podatkowym.
Utworzenie rezerwy na świadczenia pracownicze zgodnie z przyjętym progiem istotności w polityce rachunkowości i jej ujęcie jako strata z lat ubiegłych nie generuje dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, a zatem nie podlega opodatkowaniu ryczałtem.
Udzielanie pracownikom spółki pożyczek o oprocentowaniu niższym niż rynkowe, przy zachowaniu jednolitych zasad dla wszystkich pracowników, nie generuje przychodu z nieodpłatnego świadczenia, zwalniając spółkę z obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Płatnik nie jest zobowiązany do pobierania zaliczki na podatek dochodowy w wysokości przekraczającej wynagrodzenie pracownika z tytułu umorzenia pożyczki, jeżeli wynagrodzenie to przewyższa wartość zaliczki lub nie jest w ogóle wypłacane.
Korzystanie z samochodu służbowego do celów prywatnych, w tym dojazdów do pracy, stanowi nieodpłatne świadczenie, które skutkuje dla pracownika powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu użytkowania samochodów służbowych przez pracowników, będących poza gronem wspólników lub ich osób powiązanych, nie mogą być uznane za ukryte zyski ani za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 CIT.
Udzielanie pracownikom pożyczek na korzystniejszych niż rynkowe warunkach, przy zachowaniu jednolitych zasad dla wszystkich pracowników, nie skutkuje powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń oraz nie rodzi obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych po stronie spółki.
Ekwiwalent pieniężny za używanie przez pracowników własnego obuwia służbowego stanowi przychód ze stosunku pracy, jednakże jest zwolniony z opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT z tytułu jego przyznania na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy.
Świadczenia związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego, natomiast świadczenia z tytułu dbania o dobrostan pracowników stanowią nieodpłatne świadczenia pracownicze podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze stosunku pracy.
Rzeczowe nagrody jubileuszowe, jako uregulowane w regulaminie wynagradzania, stanowią przychód ze stosunku pracy i podlegają obowiązkowi podatkowemu. Prezenty emerytalne i gadżety firmowe przekazywane okazjonalnie, nie będące w regulaminie wynagradzania, nie stanowią przychodu podatkowego.
Usługi cateringowe przekazywane pracownikom, niezależnie od intencji optymalizacji warunków pracy, stanowią zaspokojenie ich potrzeb osobistych, co wyłącza prawo do odliczenia VAT naliczonego. Brak prawa do odliczenia uniemożliwia także nałożenie obowiązku naliczenia VAT należnego.
Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.
Dodatek wypłacany pracownikom z tytułu rezygnacji z samochodu służbowego stanowi koszt uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż ma na celu redukcję wydatków związanych z samochodami i zabezpieczenie źródła przychodów.
Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.
Dofinansowanie wycieczek integracyjnych z ZFŚS nie stanowi dla uczestników przysporzenia finansowego nieodpłatnego, a tym samym nie generuje obowiązku podatkowego zgodnie z ustawą o PIT, ponieważ świadczenie takie ma charakter ogólnodostępny i nieprzypisany indywidualnie.
Refakturowanie kart sportowych i polis ubezpieczeniowych wskazuje na powstanie przychodu podatkowego z refaktury, współmierne koszty uzyskania przychodu podlegają rozliczeniu na zasadach CIT, natomiast zakup licencji platformy kadrowej bez sublicencjonowania nie wymaga poboru podatku u źródła.
Świadczenia ponoszone przez pracodawcę na rzecz pracowników mobilnych w postaci kosztów noclegów i transportu, związane z ich obowiązkami służbowymi, nie stanowią przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, i tym samym nie generują obowiązku płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych po stronie pracodawcy.
Dofinansowanie wycieczek i spotkań integracyjnych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jego celem jest integracja pracowników, a nie osobista korzyść finansowa odbiorców świadczenia.
Czynności obejmujące przekazanie punktów do banku punktów systemu kafeteryjnego nie stanowią czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Wymiana punktów na świadczenia stanowi wymianę na bony jednego przeznaczenia i może być opodatkowane, ale odmówiono prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z systemem kafeteryjnym.
Dofinansowanie ze środków ZFŚS do wycieczek i spotkań integracyjnych, mających na celu pracowniczą integrację, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zaspokaja kryteriów określonych dla nieodpłatnych świadczeń wpływających na powiększenie przychodów pracownika.
Sprzedaż napojów na rzecz pracowników przez spółkę stanowi sprzedaż detaliczną w rozumieniu art. 12a ust. 3 Ustawy o zdrowiu publicznym. W konsekwencji, w przypadku wznowienia takiej sprzedaży, spółka nie będzie zobowiązana do naliczania opłaty cukrowej od takich transakcji, zgodnie z znowelizowanymi przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2021 roku.
Premia urlopowa wypłacana pracownikom przez pracodawcę nietworzącego ZFŚS, która spełnia warunki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jako wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia ich źródła.