Roszczenie o wypłatę środków pieniężnych odzyskanych w postępowaniu upadłościowym na rzecz spadkodawcy stanowi prawo majątkowe wchodzące w skład masy spadkowej. W związku z tym, jego nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, niezależnie od późniejszej realizacji roszczenia, która nie generuje odrębnego obowiązku podatkowego.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego stanowi przychód, a zaniechanie poboru podatku dotyczy wyłącznie części związanej z kredytem mieszkaniowym zabezpieczonym hipoteką oraz nakierowanym na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zastosowanie kompensaty wzajemnych wierzytelności przy nabyciu udziału w lokalu mieszkalnym przez wnioskodawcę jest zgodne z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniając do zwolnienia dochodu z opodatkowania, jako że stanowi wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe.

Koszty operacyjne wynikające z umorzenia nieściągalnych należności, powstałych w związku z działalnością gospodarczą, nie są uznawane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, a zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Wierzycielowi przysługuje prawo do ulgi na złe długi w VAT w przypadku śmierci dłużnika, o ile spełnione są warunki z art. 89a ustawy, niezależnie od momentu uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności.

Zwrot nadpłaconego kredytu hipotecznego po ugodzie z bankiem nie stanowi opodatkowanego przychodu. Umorzenie zobowiązania z tytułu kredytu jest przychodem, jednak podlega zaniechaniu poboru podatku zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 2022 r., przy spełnieniu przesłanki kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe.

Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi opodatkowanego przychodu, lecz odsetki odliczone w ramach ulgi odsetkowej muszą być doliczone do dochodu w momencie ich zwrotu, niezależnie od czasu ich oryginalnego odliczenia.

Zaniechanie poboru podatku z tytułu umorzenia części kredytu hipotecznego jest możliwe, jeśli kredyt dotyczy tylko jednej inwestycji mieszkaniowej, związanej z zaspokojeniem potrzeb jednego gospodarstwa domowego. Przez jedną inwestycję rozumie się finansowanie jednego lokalu mieszkalnego, a nie wydatki na różne nieruchomości.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego na cele mieszkaniowe możliwe jest pod warunkiem spełnienia kryteriów określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów; zwrot nadpłaconych środków nie stanowi przychodu, gdy nie prowadzi do trwałego przyrostu majątku podatnika.

Umorzona kwota kredytu hipotecznego, spełniająca przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów o zaniechaniu poboru PIT, oraz zwrot nienależnie wpłaconych rat ani koszty procesu, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT oraz są obojętne podatkowo.

Zarówno zbycie własnych wierzytelności w ramach umowy faktoringu, jak i takie zbycia uzyskane dochody, stanowią przychód pasywny, podlegający uwzględnieniu w limicie ograniczającym stosowanie ryczałtu od dochodów spółek, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT. Przekroczenie progu powoduje niemożność stosowania estońskiego CIT.

Zmniejszenie przychodów z tytułu ulgi na złe długi w ramach ryczałtu ewidencjonowanego powinno być rozdzielone proporcjonalnie na wszystkie stosowane stawki ryczałtu, zgodnie z udziałem poszczególnych przychodów w ogólnej kwocie przychodów w roku podatkowym.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Organ podatkowy stwierdza, że spółka w restrukturyzacji jest obowiązana do korekty podatku naliczonego wynikającej z art. 89b ustawy o VAT, mimo postępowania sanacyjnego, gdyż przepisy krajowe zapewniają zachowanie neutralności VAT, nie stojąc w sprzeczności z Dyrektywą 2006/112/WE.

Wierzytelność uznana za nieściągalną nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów po ustaniu opodatkowania estońskim CIT-em, jeżeli warunek nieściągalności spełniono podczas ryczałtu. Proceduralne zaliczenie wymaga zgodności momentu uznania za nieściągalną z momentem na zasadach ogólnych.

Nieściągalne wierzytelności, nawet jeśli udokumentowane upadłością dłużnika, nie mogą być podstawą do korekty przychodu w ryczałcie ewidencjonowanym dla podatników prowadzących działalność gospodarczą, gdyż przepisy nie przewidują takiej możliwości.

W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.

Wycofanie nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku prywatnego wspólnika stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT, chyba że zostaną spełnione warunki do zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, a strony mogą zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem zgodnego oświadczenia.

Wniesienie wierzytelności przez fundatora do fundacji rodzinnej jest niepodlegające opodatkowaniu CIT. Spłata tych wierzytelności oraz związanych z nimi odsetek przez fundację nie jest zwolniona z CIT, gdyż nie spełnia kryteriów zwolnienia przewidzianych dla działalności fundacji rodzinnej.

Przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z różnych zagranicznych źródeł można klasyfikować jako "przychody zagraniczne" w rozumieniu art. 30k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiające zastosowanie do nich opodatkowania ryczałtem, o ile Polska nie miałaby prawa do ich opodatkowania bez zmiany rezydencji podatkowej.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zatrzymując zyski wypracowane przed przekształceniem spółki jawnej, nie rozpoznaje przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT, z uwagi na specyfikę zasad opodatkowania ryczałtem. Zatrzymanie zysków nie stanowi podstawy do opodatkowania w ramach estońskiego CIT.

Nieściągalne wierzytelności z tytułu pożyczek, właściwie udokumentowane protokołem, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zaliczenie wymaga stosownego udokumentowania nieściągalności wierzytelności, co może zostać dokonane przez sporządzenie protokołu zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Rozpoznanie kosztów podatkowych dokonuje się w dniu sporządzenia protokołu.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe uznaje się za przychód podlegający opodatkowaniu, jednakże na mocy rozporządzenia Ministra Finansów pobór podatku może być zaniechany. Zmiana ta nie dotyczy umorzenia części zadłużenia dotyczącej lokalu niemieszkalnego.

Umorzenie części zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, lecz w niniejszej sprawie zastosowanie ma zaniechanie poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, co zwalnia podatniczkę z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od uzyskanego przychodu.