Przychody z tytułu cesji wierzytelności w umowie faktoringu, jako przychody ze zbycia wierzytelności, stanowią przychody pasywne w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT, i ich suma wpływa na wykluczenie z opodatkowania ryczałtem, jeśli przekroczy 50% całości przychodów z działalności.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zaniechanie poboru podatku nie znajduje zastosowania, gdy kredyt finansował więcej niż jedną inwestycję mieszkaniową.

Zwolnienie z długu wynikające z technicznego wyzerowania salda kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, o ile nie spełnia kryteriów rozporządzenia dotyczącego zaniechania poboru podatku, które wymaga, aby kredyt dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej.

Środki otrzymywane z tytułu zaliczki i funduszu gwarancyjnego w ramach umowy faktoringu stanowią "przychód z wierzytelności" w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT, co wpływa na możliwość korzystania z CIT Estońskiego.

Kwota umorzonego zadłużenia z tytułu kredytu refinansowego, przypadająca na wnioskodawcę, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ kredyt ten spełniał wszystkie wymogi przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów o zaniechaniu poboru podatku od umorzonych wierzytelności związanych z kredytami na cele mieszkaniowe.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na cel mieszkaniowy, spełniające warunki Rozporządzenia MF z 11 marca 2022 r., nie podlega podatkowi dochodowemu. Część kredytu przeznaczona na inne cele pozostaje opodatkowana.

Roszczenie o wypłatę środków pieniężnych odzyskanych w postępowaniu upadłościowym na rzecz spadkodawcy stanowi prawo majątkowe wchodzące w skład masy spadkowej. W związku z tym, jego nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, niezależnie od późniejszej realizacji roszczenia, która nie generuje odrębnego obowiązku podatkowego.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego stanowi przychód, a zaniechanie poboru podatku dotyczy wyłącznie części związanej z kredytem mieszkaniowym zabezpieczonym hipoteką oraz nakierowanym na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zastosowanie kompensaty wzajemnych wierzytelności przy nabyciu udziału w lokalu mieszkalnym przez wnioskodawcę jest zgodne z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniając do zwolnienia dochodu z opodatkowania, jako że stanowi wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe.

Koszty operacyjne wynikające z umorzenia nieściągalnych należności, powstałych w związku z działalnością gospodarczą, nie są uznawane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, a zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Wierzycielowi przysługuje prawo do ulgi na złe długi w VAT w przypadku śmierci dłużnika, o ile spełnione są warunki z art. 89a ustawy, niezależnie od momentu uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności.

Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi opodatkowanego przychodu, lecz odsetki odliczone w ramach ulgi odsetkowej muszą być doliczone do dochodu w momencie ich zwrotu, niezależnie od czasu ich oryginalnego odliczenia.

Zwrot nadpłaconego kredytu hipotecznego po ugodzie z bankiem nie stanowi opodatkowanego przychodu. Umorzenie zobowiązania z tytułu kredytu jest przychodem, jednak podlega zaniechaniu poboru podatku zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 2022 r., przy spełnieniu przesłanki kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe.

Zaniechanie poboru podatku z tytułu umorzenia części kredytu hipotecznego jest możliwe, jeśli kredyt dotyczy tylko jednej inwestycji mieszkaniowej, związanej z zaspokojeniem potrzeb jednego gospodarstwa domowego. Przez jedną inwestycję rozumie się finansowanie jednego lokalu mieszkalnego, a nie wydatki na różne nieruchomości.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego na cele mieszkaniowe możliwe jest pod warunkiem spełnienia kryteriów określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów; zwrot nadpłaconych środków nie stanowi przychodu, gdy nie prowadzi do trwałego przyrostu majątku podatnika.

Umorzona kwota kredytu hipotecznego, spełniająca przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów o zaniechaniu poboru PIT, oraz zwrot nienależnie wpłaconych rat ani koszty procesu, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT oraz są obojętne podatkowo.

Zarówno zbycie własnych wierzytelności w ramach umowy faktoringu, jak i takie zbycia uzyskane dochody, stanowią przychód pasywny, podlegający uwzględnieniu w limicie ograniczającym stosowanie ryczałtu od dochodów spółek, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT. Przekroczenie progu powoduje niemożność stosowania estońskiego CIT.

Zmniejszenie przychodów z tytułu ulgi na złe długi w ramach ryczałtu ewidencjonowanego powinno być rozdzielone proporcjonalnie na wszystkie stosowane stawki ryczałtu, zgodnie z udziałem poszczególnych przychodów w ogólnej kwocie przychodów w roku podatkowym.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Organ podatkowy stwierdza, że spółka w restrukturyzacji jest obowiązana do korekty podatku naliczonego wynikającej z art. 89b ustawy o VAT, mimo postępowania sanacyjnego, gdyż przepisy krajowe zapewniają zachowanie neutralności VAT, nie stojąc w sprzeczności z Dyrektywą 2006/112/WE.

Wierzytelność uznana za nieściągalną nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów po ustaniu opodatkowania estońskim CIT-em, jeżeli warunek nieściągalności spełniono podczas ryczałtu. Proceduralne zaliczenie wymaga zgodności momentu uznania za nieściągalną z momentem na zasadach ogólnych.

Nieściągalne wierzytelności, nawet jeśli udokumentowane upadłością dłużnika, nie mogą być podstawą do korekty przychodu w ryczałcie ewidencjonowanym dla podatników prowadzących działalność gospodarczą, gdyż przepisy nie przewidują takiej możliwości.

W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.

Wycofanie nieruchomości z majątku spółki jawnej do majątku prywatnego wspólnika stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT, chyba że zostaną spełnione warunki do zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, a strony mogą zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem zgodnego oświadczenia.