Zwrot środków pieniężnych dokonany na rzecz kredytobiorcy na podstawie ugody z bankiem, stanowiący rozliczenie nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych i pozostałych świadczeń, nie powoduje powstania przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będąc neutralnym podatkowo.
Umorzenie części zobowiązania kredytowego stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia, podlegający zaniechaniu poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, gdy dotyczą one kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe. Zwroty nienależnych świadczeń oraz kosztów procesowych nie generują przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Zawarte w ugodzie zwroty środków finansowych przez bank na rzecz kredytobiorcy w związku z nieważnością klauzul umowy kredytowej nie stanowią dla kredytobiorcy przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu. Organ potwierdza, że zarówno zwrot nienależnych świadczeń, jak i odsetki za opóźnienie, pozostają neutralne podatkowo, a ich zwrot nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego.
Sformułowane w ugodzie sądowej umorzenie zadłużenia kredytowego stanowi przychód podatkowy, jednakże na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów możliwe jest zaniechanie poboru tego podatku w przypadku spełnienia określonych warunków. Zwrot nadpłaconego kredytu oraz kosztów procesowych nie stanowi przychodu, jako że obejmują one jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków.
Zawarta w wyniku ugody z bankiem kompensata roszczeń oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
Zawarcie ugody między kredytobiorcą a bankiem, skutkujące zwrotem nadpłaconych rat kredytu hipotecznego oraz odsetek za opóźnienie, nie powoduje powstania przychodu podatkowego, o ile zwrot dotyczy wpłaconych wcześniej środków, a odsetki spełniają warunki zwolnienia z opodatkowania.
Zawarcie ugody kredytowej, na mocy której kredytobiorcy przyznawany jest zwrot nadpłaconych należności oraz odsetek ustawowych, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem braku dodatkowego przysporzenia majątkowego.
Kwota zwrotu otrzymana przez kredytobiorców od banku w ramach ugody pozasądowej, stanowiąca zwrot rat kredytowych i kosztów procesowych, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r. i zabezpieczonego hipotecznie, podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów. Zwrot kosztów procesu nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż jest jedynie refundacją poniesionych kosztów.
Otrzymanie przez podatnika zwrotnych kwot w wyniku ugody sądowej, obejmujących zapłacone świadczenia na rzecz banku i zwrot kosztów procesu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego można zastosować, jeżeli kredyt został zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową, a kredytobiorca nie korzystał uprzednio z analogicznego zaniechania. Zwrot nienależnych świadczeń oraz kosztów procesu nie stanowi opodatkowanego przychodu.
Zawarta ugoda polegająca na zwrocie nadpłaconych kwot z tytułu umowy kredytowej oraz refundacji kosztów zastępstwa procesowego nie powoduje powstania przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawczyni, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Kwota otrzymana przez podatników w ramach ugody z bankiem, obejmująca zwrot nadpłaty kredytu i koszty procesowe, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie powoduje definitywnego wzrostu majątku podatników ani korzyści majątkowej. Tym samym, kwota ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 22 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec otrzymania zasądzonych przez Sąd odsetek od kwot odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu wypadku przy pracy, Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na wynagrodzenie (prowizje) kancelarii adwokackiej, obejmujące usługi związane z obsługą prawną,
W wyroku z 11 lipca 2018 r. (II PK 175/17) Sąd Najwyższy uznał, że pracownikowi, który podlega ochronie w czasie obniżonego wymiaru czasu pracy w związku z prawem do urlopu wychowawczego, nie przysługuje wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy w razie bezzasadnego rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. W takim przypadku pracownik ma prawo maksymalnie do 3-miesięcznego wynagrodzenia
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika, w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty sądowej, wynagrodzenia radcy prawnego, wynagrodzenia prowizyjnego byłego zleceniobiorcy, odsetek ustawowych oraz w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów.
Zasądzone kwoty kosztów zastępstwa procesowego są elementem wynagrodzenia Spółki za świadczenie usług prawnych na rzecz Ubezpieczyciela i podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Od 1 stycznia 2016 r. dwukrotnie wzrosły minimalne stawki za czynności radców prawnych i adwokatów, a także stawka opłaty maksymalnej, jaką może uzyskać nieopłacony pełnomocnik z urzędu w sprawach sądowych z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Zmiana oznacza wyższe koszty dla strony przegrywającej proces.
Czy Spółka może zaliczyć zapłaconą kwotę tytułem ugody do kosztów uzyskania przychodów w dniu jej zapłaty czy też skorygować przychód uzyskany z tytułu umowy?
Czy koszty zastępstwa procesowego, koszty sądowe oraz koszty rzeczoznawców powołanych przez sąd Wnioskodawczyni może rozliczyć w PIT za 2014 r. w pozycji inne źródła jako koszt uzyskania przychodu?
Opodatkowanie dodatkowego wynagrodzenia z tytułu kosztów zastępstwa procesowego.
Czy kwotę odszkodowania wraz z odsetkami wypłaconą pracownikowi na podstawie wyroku Sądu Pracy, stosownie do art. 45 ustawy Kodeks pracy, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie jej dokonania?