Rekompensaty przyznawane z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 nie stanowią dotacji zwolnionej z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a zatem nie mogą prowadzić do wyłączenia wydatków z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Koszty energii elektrycznej, dostępu do Internetu, transmisji danych oraz telefonii, alokowane do działalności badawczo-rozwojowej, stanowią zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT koszty kwalifikowane, podlegające odliczeniu. Natomiast inne koszty niematerialne, takie jak kolokacja i usługi specjalne, nie są uznawane za kwalifikowane do ulgi B+R.

Refakturowanie kosztów zużytej energii elektrycznej przez Gminę na Gminne Centrum Zdrowia stanowi działalność gospodarczą, kwalifikującą się jako odpłatne świadczenie usług, podlegającą opodatkowaniu VAT i niekorzystającą z żadnego przewidzianego zwolnienia.

Zużycie energii elektrycznej produkowanej przez Gminę z własnych instalacji fotowoltaicznych o mocy nieprzekraczającej 1 MW, jako zużycie przez jednostkę nieposiadającą koncesji, może być objęte zwolnieniem z akcyzy, pod warunkiem braku przekroczenia norm generatorów 1 MW dla jednostek organizacyjnych gospodarki gminnej.

Pozycje upustu oraz otrzymywana rekompensata wypłacane w kontekście ustawowych środków nadzwyczajnych, nie wpływają na podstawę opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży energii elektrycznej; upust i rekompensata nie stanowią składników, które obniżają lub powiększają podstawę opodatkowania.

Obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu świadczenia usług polegających na ograniczeniu produkcji energii powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej, a nie w dacie złożenia Oświadczenia akceptującego wysokość przyznanej rekompensaty.

Członkostwo spółki opodatkowanej estońskim CIT w spółdzielni energetycznej nie wyklucza stosowania ryczałtu, o ile spółdzielnia nie stanowi spółki kapitałowej, a transakcje między stronami przebiegają na warunkach rynkowych, eliminując ryzyko uznania za ukryte zyski.

Spółdzielnia energetyczna, nieposiadająca koncesji i nabywająca energię elektryczną poza zastosowaniami wyłączeniowymi, jest nabywcą końcowym wg art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym, co wyklucza konieczność rejestracji i składania deklaracji akcyzowych przez nią, przy opodatkowaniu jej zakupów energii w momencie jej odbioru od członków.

Sprzedaż energii elektrycznej najemcom magazynów stanowi czynność opodatkowaną akcyzą, wymagającą zgłoszenia i deklaracji. Zużycie energii przez najemców biur, gdy jest integralną częścią czynszu, może być zwolnione z akcyzy, nie wymagając dodatkowych obowiązków ewidencyjnych.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej farm fotowoltaicznych na skutek polecenia administracyjnego powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej określającej wysokość tej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej. Moment wykonania usługi, w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zachodzi dopiero z chwilą znanym jest wysokość rekompensaty, co następuje poprzez uzyskanie informacji rozliczeniowej.

Moment powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu otrzymania Rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej następuje w dacie otrzymania Informacji Rozliczeniowej, która umożliwia określenie podstawy opodatkowania.

Obowiązek podatkowy z tytułu rekompensaty finansowej za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania przez podatnika informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, a nie w momencie złożenia oświadczenia o akceptacji tej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu rekompensat za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z dniem otrzymania informacji rozliczeniowej, ustalając tym samym moment faktycznego wykonania usługi na gruncie prawa podatkowego (art. 19a ust. 1 ustawy o VAT).

Obowiązek podatkowy w związku z przyznaną rekompensatą powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, a nie z datą złożenia oświadczenia potwierdzającego wysokość rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu otrzymania rekompensaty za zaniżenie produkcji energii elektrycznej powstaje z dniem otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, jako że dopiero wtedy znana jest wysokość należnej rekompensaty, stanowiąca podstawę opodatkowania.

Momentem powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu przyznanej rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej jest dzień otrzymania Informacji Rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w VAT związany z przyznaną rekompensatą za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z chwilą otrzymania przez wnioskodawcę informacji rozliczeniowej, określającej należną rekompensatę.

Obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej, wskazującej dokładną kwotę rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT. Złożenie oświadczenia o akceptacji nie wyznacza momentu powstania tego obowiązku.

Zaliczki na rekompensaty oraz rekompensaty dla podmiotów uprawnionych wynikające z ustawy o maksymalnych cenach energii elektrycznej, stanowią wyjątek od zasady opodatkowania VAT. Nie są traktowane jako dotacje wpływające na podstawę opodatkowania według ustawy o VAT i nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.