Przeniesienie wierzytelności kredytowych wraz z odpisami na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej jest neutralne na gruncie CIT, nie powodując obowiązku rozpoznania przychodu czy utraty prawa do zaliczania odpisów do kosztów uzyskania przychodów.

Wierzytelność uznana za nieściągalną nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów po ustaniu opodatkowania estońskim CIT-em, jeżeli warunek nieściągalności spełniono podczas ryczałtu. Proceduralne zaliczenie wymaga zgodności momentu uznania za nieściągalną z momentem na zasadach ogólnych.

Wierzytelność uznana za przedawnioną względem dłużnika głównego nie podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu, mimo braku przedawnienia wobec poręczyciela, co wynika z akcesoryjnego charakteru poręczenia (art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o CIT).

Nieściągalne wierzytelności z tytułu pożyczek, właściwie udokumentowane protokołem, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zaliczenie wymaga stosownego udokumentowania nieściągalności wierzytelności, co może zostać dokonane przez sporządzenie protokołu zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Rozpoznanie kosztów podatkowych dokonuje się w dniu sporządzenia protokołu.

Podatek VAT z tytułu nieotrzymanej opłaty dodatkowej nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów, nawet jeśli dług jest nieściągalny, gdyż podatek ten nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT.

Podatnik może dokonać korekty podatku należnego z tytułu nieuregulowanej wierzytelności tylko wtedy, gdy na dzień przed złożeniem deklaracji jest czynnym podatnikiem VAT, co uniemożliwia retrospektywne skorzystanie z ulgi na złe długi bez spełnienia tej przesłanki.

Kwota kapitału wymagalnych, a nieściągalnych pożyczek może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszenia o rezerwy, jeśli rezerwy te nie były wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez jednostkę nadzorowaną przez KNF.

Wnioskodawca nie będzie uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kwot głównych niespłaconych, wymagalnych i przedawnionych wierzytelności wynikających z zawartych umów pożyczek, ponieważ nie spełniają one przesłanek wskazanych w art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 25 ustawy CIT.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów nieściągalnych wierzytelności.

Czy wartość niespłaconych zobowiązań Spółki, wynikających z zawartych Umów Pożyczek, wymagalnych i nieprzedawnionych na moment wykreślenia Spółki z Rejestru Przedsiębiorców KRS, będzie stanowić dla Spółki przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2017 r. i od 1 stycznia 2018 r., na podstawie: - art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a ustawy CIT niespłaconych, wymagalnych i nieprzedawnionych opłat i prowizji od pożyczek - art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b ustawy CIT, nieprzedawnionych wierzytelności pożyczkowych

1. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b ustawy o CIT, do rozpoznawania jako kosztów uzyskania przychodów Nieściągalnych wierzytelności pomniejszonych o kwotę odsetek, opłat i prowizji oraz o równowartość ewentualnych rezerw lub odpisów na straty kredytowe albo odpisów aktualizujących wartość należności, utworzonych na te Nieściągalne wierzytelności, zaliczonych

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niespłaconych, wymagalnych i nieprzedawnionych wierzytelności pożyczkowych (kapitału pożyczki), które zostaną odpisane z ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy jako nieściągalne.

Przychodem z tytułu zbycia Nieściągalnych Wierzytelności będzie po stronie Spółki cena określona w umowie (która odpowiadać będzie wartości rynkowej Nieściągalnych Wierzytelności), a kosztem uzyskania przychodu na przedmiotowej transakcji wartość nominalna Nieściągalnych Wierzytelności uprzednio zarachowana przez Spółkę jako przychód należny.

Wypłata odszkodowania spełnia przesłanki o których mowa w art. 89a ust. 4 ustawy, a tym samym niesie za sobą obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w odpowiedniej części.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne oraz wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona.

Uprawnienie do rozpoznania jako koszty uzyskania przychodów nieściągalnych wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek pomniejszonych o kwotę odsetek, opłat i prowizji oraz o równowartość rezerw lub odpisów na straty kredytowe albo odpisów aktualizujących wartość należności, utworzonych na te nieściągalne wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek, nie zaliczonych obecnie do kosztów uzyskania przychodów

Czy Wnioskodawca postąpił w prawidłowy sposób zaliczając do KUP 2022 r. wartość netto wierzytelności objętych Fakturami, które zostały odpisane jako nieściągalne na dzień 31 grudnia 2022 r.?

Czy w przypadku braku zapłaty (a graniczy to z pewnością), faktur wystawionych przez naszą firmę na firmę X można nie ujmować w limicie do 2 000 000 Euro brutto, tak aby móc spełniać warunki Małego podatnika; - czy w przypadku braku spłaty powyższych faktur można nie ujmować ich w limicie przychodu w kwocie netto, tak aby nie wchodziły w przychód limitowany do 2 000 000 EURO netto, by móc płacić

Czy prawidłowym jest stanowisko, iż częściowy plan podziału środków pieniężnych ze wskazaniem części, w jakiej wierzytelność zostanie zaspokojona stanowi podstawę do uznania za uprawdopodobnioną nieściągalność opisanej wierzytelności na gruncie art. 16 ust. 2a u.p.d.o.p., a tym samym, czy na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 26a u.p.d.o.p. prawidłowym jest zaliczenie odpisu aktualizującego ww. należność

Rozliczenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów w sytuacji przeniesienia wierzytelności kredytowych wraz z odpowiadającymi im odpisami na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów nieściągalnej wierzytelności/odpisu aktualizującego