Usługi gastronomiczne w formie opisanej kompleksowej działalności podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 3% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym dla działalności gastronomicznej niezajmującej się sprzedażą alkoholi powyżej 1,5%.

Prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków na odzież służbową służącą czynnościom opodatkowanym przysługuje, jeżeli odzież ma cechy uniemożliwiające jej prywatne użycie. Nie przysługuje jednak prawo odliczenia VAT od wydatków na usługi gastronomiczne, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, pomimo ich związku z działalnością opodatkowaną.

Vouchery używane przy lotach zakłóconych uznawane są za bony różnego przeznaczenia (MPV). Podatek VAT z takich transakcji pobierany jest w momencie realizacji vouchera, połączonej z realizacją usługi lub wydaniem towarów. Wystawienie paragonu jest obligatoryjne, podczas gdy faktura na życzenie nabywcy.

Działalność prowadzona przez podatnika polegająca na przygotowywaniu i sprzedaży deserów na miejscu w kawiarni jest działalnością gastronomiczną i podlega opodatkowaniu ryczałtem w wysokości 3%, o ile nie obejmuje sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 1,5% alkoholu.

Odsprzedaż usług gastronomicznych jako elementu usługi hotelowej nie uprawnia do odliczenia podatku naliczonego od tych usług, zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, mimo ich odsprzedaży w stanie nieprzetworzonym.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony od nabycia usług noclegowych i gastronomicznych, jeśli usługi te są częściami kompleksowej usługi organizacji wydarzeń i nie są odprzedawane w stanie nieprzetworzonym w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy o VAT.

Wydatki na usługi gastronomiczne ponoszone przez pracowników mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu wobec spełnienia ustawowych warunków dokumentacyjnych. Wydatki współpracowników nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu bez wyraźnego umownego charakteru jako wynagrodzenie.

Podatnik prowadzący działalność hotelową może odliczać podatek naliczony z faktur za usługi gastronomiczne nabywane w celu odprzedaży gościom, pomimo formalnego uchylenia stosownych przepisów krajowych, w świetle zasady neutralności podatku VAT i zgodnie z unijną klauzulą standstill, zabezpieczającą przed pogorszeniem pozycji podatnika.

Opłaty marketingowe ponoszone na rzecz Związku przez franczyzobiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w branży gastronomicznej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, o ile mają charakter definitywny, są właściwie udokumentowane i przyczyniają się do wzrostu przychodów podatnika.

Usługi świadczone w ramach Voucherów pobytowych, obejmujące zakwaterowanie z wyżywieniem oraz usługi dodatkowe nabyte od innych podmiotów, kwalifikują się jako usługi turystyczne opodatkowane marżą zgodnie z art. 119 ustawy o VAT. Brak jest prawa do odliczenia podatku naliczonego za usługi dodatkowe.

Wydatki spółki na artykuły spożywcze, gastronomiczne i cateringowe, które przyczyniają się do poprawy komfortu pracy i efektywności procesu biznesowego, mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 PDOP, pod warunkiem, że nie są wydatkami na działalność socjalną oraz spełniają przesłanki określone przez ustawę PDOP.

Wydatki na gastronomię i inne usługi mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, gdy służą działalności gospodarczej i nie są reprezentacją, jednak finansowanie ich z ZFŚS wyklucza uznanie tych nakładów za koszty podatkowe.

Spółka, świadcząc usługi wynajmu domków i organizacji wypoczynku na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, obowiązana jest do ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kas fiskalnych, chyba że spełni wymagane warunki rozporządzeniowe. Odliczenie VAT nie obejmuje usług gastronomicznych z uwagi na wyłączenia ustawowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 uptu, podatnikom przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z wydatków na kompleksową organizację spotkań szkoleniowych, z zastrzeżeniem wyłączenia kosztów napojów alkoholowych, pod warunkiem związku tychże wydatków z działalnością opodatkowaną.

Przychody uzyskiwane z usług hotelarskich, gastronomicznych, konferencyjnych oraz towarzyszących, świadczonych w budynkach, nie kwalifikują się jako przychody z najmu lub dzierżawy, zgodnie z art. 4a pkt 35 lit. b oraz art. 24b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i nie są tym samym podstawą do opodatkowania podatkiem od przychodów z budynków.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na rzecz związku pracodawców za usługi promocyjno-marketingowe mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż stanowią definitywne wydatki związane z działalnością gospodarczą, przyczyniające się do wzrostu przychodów.

Sprzedaż usług gastronomicznych na miejscu i z okienka stanowi sprzedaż detaliczną, podlegającą podatkowi od sprzedaży detalicznej, w myśl art. 3 pkt 5 ustawy PSD. Natomiast sprzedaż realizowana przez aplikację oraz usługi pozostałe są wyłączone spod tego podatku, jako że nie spełniają definicji ani warunków sprzedaży detalicznej.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika z tytułu usług świadczonych przez związek pracodawców mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli spełniają przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i nie stanowią składek członkowskich, o których mowa w art. 23 ust. 1 tej ustawy.

Opłaty marketingowe uiszczane na rzecz organizacji pracodawców mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ustawy o PIT, o ile mają określony związek z przychodami z działalności gospodarczej, nie są składkami członkowskimi i są prawidłowo udokumentowane.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, związane z zawartym kontraktem na świadczenie usług marketingowych przez organizację pracodawców, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania i wykazania związku przyczynowo-skutkowego między ponoszonymi wydatkami a przychodami z działalności

Opłaty marketingowe ponoszone przez podmioty gospodarcze na rzecz organizacji pracodawców za usługi promocyjno-marketingowe mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, o ile spełniają warunki definitywności wydatków, ich odpowiedniego udokumentowania i wpływu na przychody podatkowe.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z kompleksowej usługi organizacji imprezy firmowej w zakresie, w jakim wydatki te można przypisać do działalności opodatkowanej; odliczenie nie przysługuje jednak od części wydatków związanych z zakupu napojów alkoholowych oraz działalnością zwolnioną z opodatkowania.

Opłaty marketingowe, ponoszone przez podatnika w związku z usługami promocyjno-marketingowymi świadczonymi przez Związek, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem ich właściwego udokumentowania oraz wykazania związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opłata marketingowa ponoszona przez wnioskodawcę na rzecz związku pracodawców w zamian za świadczenie usług reklamowych i promocyjnych może zostać zakwalifikowana jako koszt uzyskania przychodu w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na jej definitywny charakter oraz związek z generowaniem przychodów.