Zwrot rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych kosztów przejazdu prywatnym samochodem o napędzie wyłącznie elektrycznym, dokonywany pracownikowi w podróży służbowej oraz osobie niebędącej pracownikiem w związku z podróżą spełniającą warunki ustawowe, korzysta w całości ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT. Wobec braku regulacji stawek dla pojazdów elektrycznych limit kilometrówki

Jeżeli park narodowy nabywa autobusy elektryczne kategorii M3, a także oznakowanie i infrastrukturę techniczną funkcjonalnie z nimi związaną, wykorzystywane jednocześnie do odpłatnych czynności opodatkowanych VAT i nieodpłatnej działalności statutowej, oraz nie może przypisać wydatków wyłącznie do działalności gospodarczej, przysługuje mu częściowe odliczenie podatku naliczonego według proporcji określonej

Ryczałt z art. 12 ust. 2a ustawy o PIT obejmuje finansowanie energii elektrycznej oraz normalnych kosztów eksploatacji służbowego samochodu elektrycznego, w tym wydatków realizowanych kartą paliwowo-energetyczną. Wypłata pracownikowi zryczałtowanego zwrotu kosztów domowego ładowania, niepodlegającego rozliczeniu z wydatkiem rzeczywistym, stanowi jednak przychód ze stosunku pracy w części odpowiadającej

Wydatki na energię elektryczną zużytą do ładowania samochodu osobowego o napędzie elektrycznym mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75%, pod warunkiem właściwego ich udokumentowania zgodnie z wymogami art. 23 ust. 1 pkt 46a oraz art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot kosztów przejazdu samochodem elektrycznym w podróży służbowej, nie podlegający limitom Rozporządzenia, jest zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a UPDOF; brak obowiązku zaliczki na podatek dochodowy.

W odniesieniu do samochodów użytkowanych mieszanie, podatnik prowadzący działalność gospodarczą ma prawo odliczyć 50% VAT od energii elektrycznej zużywanej na ładowanie pojazdu, pod warunkiem precyzyjnego przypisania zużycia do działalności opodatkowanej.

Zwrot kosztów energii elektrycznej zużytej przez pracownika na ładowanie samochodu służbowego w miejscu zamieszkania, odpowiadający fakt faktycznie poniesionym i udokumentowanym wydatkom, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot kosztów przejazdu pracownika prywatnym pojazdem elektrycznym, hybrydowym lub napędzanym wodorem w ramach podróży służbowej, wyliczony według stawki nieprzekraczającej ustaloną przez pracodawcę, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot kosztów energii elektrycznej za ładowanie samochodów służbowych w miejscu zamieszkania pracownika, przy założeniu użytkowania tych samochodów do celów służbowych i prywatnych, stanowi koszt uzyskania przychodów w wysokości 75% poniesionych wydatków zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.

Organ publiczny, wykorzystujący środki trwałe wyłącznie w ramach działalności statutowej niepodlegającej VAT, nie ma prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT od ich zakupu, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podatnik nie może ująć 20% kosztów energii elektrycznej z faktury domowej jako koszt używania elektrycznego samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej, jeśli może ustalić rzeczywiste zużycie prądu na ten cel, co warunkuje art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT.

Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.

Gmina nie jest uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na zakup autobusu niskoemisyjnego, albowiem nabycie to nie jest związane z czynnościami opodatkowanymi w rozumieniu ustawy o VAT.

Zwroty kosztów ładowania prywatnego samochodu elektrycznego i jego używania w jazdach lokalnych, nieuregulowane przepisami prawnymi, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu PIT, zgodnie z art. 12 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wniesienie aportem do spółki nakładów na wykonanie stacji ładowania i transformatora stanowi odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT. Czynność ta nie kwalifikuje się jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, wyłączona spod opodatkowania. Nabywca ma prawo odliczyć VAT naliczony, a podstawę opodatkowania stanowi wartość nominalna uczestników otrzymanych za aport oraz należny podatek

Jednostka samorządu terytorialnego, wykorzystująca zakupiony samochód elektryczny wyłącznie do realizacji zadań statutowych niepodlegających VAT, nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z tym zakupem.

Jednostka samorządu terytorialnego nie posiada prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeśli zakupione dobra nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT.

Udzielenie pracownikowi samochodu służbowego do celów prywatnych generuje przychód pracowniczy, gdy poniesiona przez pracownika odpłatność jest niższa niż ryczałt przewidziany w art. 12 ust. 2a ustawy o PIT. Jeżeli odpłatność jest równa lub wyższa, przychód nie powstaje oraz brak jest obowiązku poboru zaliczki podatkowej przez pracodawcę.

Podatnikowi realizującemu projekt w ramach zadań statutowych o charakterze niegospodarczym, które nie podlegają opodatkowaniu VAT, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją tego projektu.

Jednostki samorządu terytorialnego mają prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z nabyciem dóbr wykorzystywanych do działalności opodatkowanej na podstawie umów cywilnoprawnych, takich jak dzierżawa, spełniających warunki czynności opodatkowanej.

Gmina, nabywając towary i usługi do realizacji zadań publicznych niewiązanych z działalnością opodatkowaną, pozbawiona jest prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ brak związku z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zaliczenie przez pracodawcę 75% zwrotu wydatków pracownikom za ładowanie pojazdów elektrycznych do kosztów uzyskania przychodów jest dopuszczalne, gdy ładowanie służbowe jest związane z działalnością gospodarczą, przy braku ewidencji korzystania z pojazdu wykluczającego pełne odpisy."

Zwrot kosztów ładowania pojazdów służbowych oraz udostępnianie urządzeń ładujących pracownikom nie generuje po ich stronie przychodu do opodatkowania, w świetle art. 12 ust. 2a ustawy o PIT, z uwagi na nieodpłatny charakter zwrotu kosztów użytkowania pojazdów oraz interes służbowy udostępnienia urządzeń.

Koszty zakupu, najmu lub użytkowania urządzeń ładujących, jak również koszty audytu energetycznego i montażu/demontażu tych urządzeń, nie podlegają ograniczeniu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 51 CIT, gdyż nie są to wydatki eksploatacyjne związane z używaniem samochodów.